Η έγκριση του περιεχομένου του «πακέτου» έγινε από το υπουργείο Παιδείας και το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου γιατί, όπως δηλώνεται, «αποτελεί χρήσιμο εργαλείο στα χέρια κάθε εκπαιδευτικού, αφού εξετάζονται περιπτώσεις καθημερινότητας μέσα στην τάξη».
Επειδή η συγκεκριμένη παρέμβαση της εν λόγω κυρίας, που είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Μίτσιγκαν στην Ψυχολογία, με μεταπτυχιακό στην Κοινωνική Εργασία, έχει την ιστορία της, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Η κυρία Μίλερ πριν έρθει στην Ελλάδα με τον σύζυγό της ήταν στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, που, ως γνωστόν, βομβαρδίστηκε από τους Αμερικανο-ευρωπαίους ιμπεριαλιστές την περίοδο του διαμελισμού της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, 1992-1995. Εκεί, λοιπόν, όπως αναφέρεται, «προσέφερε τις υπηρεσίες της ως σύμβουλος σε πολλές διεθνείς και μη κυβερνητικές οργανώσεις». Δηλαδή, αφού πρώτα βομβαρδίστηκε και ισοπεδώθηκε μια χώρα, δημιουργήθηκαν καραβάνια προσφύγων, παιδιά ορφανά και σκοτωμένα, διαλύθηκε η υποδομή της, η κ. Μίλερ (ο κ. Μίλερ ήταν τότε πρεσβευτής στην κατεστραμμένη χώρα) ...εντρύφησε στην επιστήμη της και έγραψε το πρώτο της βιβλίο με τίτλο «Επικοινωνώντας με τα παιδιά», το 2000. Οπως μάλιστα αναφέρει η ίδια, «μη κυβερνητικές οργανώσεις, εκπαιδευτικοί, κυβερνητικοί αξιωματούχοι και πανεπιστημιακοί από τα παιδαγωγικά τμήματα των πανεπιστημίων της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης (σ.σ. δηλαδή οι αχυράνθρωποι που έστησαν οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές), μου ζήτησαν να γράψω ένα βιβλίο που θα απευθυνόταν σε εκπαιδευτικούς». Και παρακάτω: «Κατά την διάρκεια των ταξιδιών μου στη χώρα αυτή και την παρουσίαση σεμιναρίων σχετικών με το θέμα, διαπίστωσα με χαρά ότι υπήρξα αποδέκτης πολύ θετικών σχολίων που τόνιζαν το γεγονός ότι οι τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν, όντως λειτούργησαν και ήταν βοηθητικές στην καθημερινή ενασχόληση με τα παιδιά». Το πρώτο βιβλίο, της βοσνιακής έκδοσης, μεταφράστηκε και στη χώρα μας και παρουσιάστηκε το Μάρτη του 2003 στη Θεσσαλονίκη από το Κέντρο της ΟΥΝΕΣΚΟ για τις γυναίκες και την ειρήνη στις Βαλκανικές χώρες. Η συνέχεια δόθηκε με το δεύτερο βιβλίο για εκπαιδευτικούς, που τώρα με ευθύνη της κυβέρνησης μπαίνει στα δημοτικά σχολεία της χώρας.Μάλιστα, όπως σημειώνει πάλι η κ. Μίλερ, όταν ήρθε στην Ελλάδα, το 2001, «πολλοί ήταν αυτοί που με ενθάρρυναν να προσαρμόσω το παρόν εγχειρίδιο "Χτίζοντας καλύτερη σχέση με τα παιδιά στην τάξη" για τους Ελληνες εκπαιδευτικούς». Αφού λοιπόν η δουλιά έκλεισε και το βιβλίο πήρε την έγκριση της ελληνικής κυβέρνησης (που την ενδιαφέρει να διαμορφώσει στη χώρα μας νέους που θα αποδέχονται και θα υποτάσσονται στη νέα ιμπεριαλιστική τάξη) το βιβλίο βρήκε το δρόμο για τα ελληνικά σχολεία για να χειραγωγήσει και τα Ελληνόπουλα μετά τα παιδιά της Βοσνίας. Αλλωστε, η μαζική παρουσία των νέων στο αντιιμπεριαλιστικό αντιπολεμικό κίνημα δεν είναι καλή παρακαταθήκη για τα σημερινά παιδιά του Δημοτικού...
Το εκπαιδευτικό πακέτο της κ. πρεσβευτού προλογίζει ο ίδιος ο υπουργός Παιδείας, Πέτρος Ευθυμίου, το Νοέμβρη του 2002, ο οποίος, αφού αναφέρεται στην «ανάγκη κάλυψης του ελλείμματος που παρουσιάζει η χώρα μας σε επιστήμονες που κατέχουν το αντικείμενο σε βάθος, έχει προγραμματιστεί για τις αρχές του νέου έτους η ειδίκευση στις μαθησιακές δυσκολίες 50 νηπιαγωγών, 150 εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας και 200 δευτεροβάθμιας, καθώς και 30 εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων στα προβλήματα λόγου και ομιλίας», σημειώνει επί λέξει: «Στο πλαίσιο αυτής της δραστηριοποίησης περιλαμβάνεται και το εκπαιδευτικό πακέτο υλικού που προσφέρει στο υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων αφιλοκερδώς η κυρία Μίλερ».
Το βιβλίο που προσφέρει η αμερικανική πολυεθνική τυπώθηκε το Νοέμβρη του 2002 σε 15.000 αντίτυπα για λογαριασμό του Κέντρου της ΟΥΝΕΣΚΟ για τις γυναίκες και την ειρήνη στις Βαλκανικές χώρες και το συνοδευτικό φυλλάδιο το Σεπτέμβρη του 2003 σε 50.000 από τον ΟΕΔΒ.
Η κυβέρνηση επωμίζεται την κύρια ευθύνη γι' αυτή την κατάντια καθώς και όλες εκείνες οι πολιτικές δυνάμεις που είναι ευθυγραμμισμένες με την ιμπεριαλιστική πολιτική. Είναι συνυπεύθυνοι και όσοι αποδεχτούν αυτή την προκλητική και απαράδεκτη παρέμβαση στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας. Αυτή η νέα πρόκληση δεν πρέπει να περάσει.