Αποσπάσματα από τις θέσεις του ΠΑΜΕ για τους στόχους του, από ποιους αποτελείται, την ενότητα του συνδικαλιστικού κινήματος και τι συνδικάτα θέλει
Από την πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ το 1999 |
Το απόσπασμα αυτό, από την εισήγηση στην ιδρυτική σύσκεψη του ΠΑΜΕ, η οποία καταλήχτηκε και σαν κείμενο αρχών του Μετώπου, είναι χαρακτηριστικό για τις επιδιώξεις του, τη βάση πάνω στην οποία αναζητά τη συσπείρωση των εργαζομένων.
Από την πρώτη στιγμή, το ΠΑΜΕ εργάστηκε σκληρά για τη διεύρυνσή του και συνεχίζει να το κάνει, πάνω όμως στις διατυπωμένες αρχές του. Η στάση του ΠΑΜΕ και των στελεχών του για τη συμμετοχή που επιδιώχτηκε, φανερώνεται στο παρακάτω απόσπασμα της εισήγησης:
«Εχουμε συστρατευτεί και διαμορφώνουμε προϋποθέσεις κοινής ταξικής πορείας, εκλεγμένα συνδικαλιστικά στελέχη που προερχόμαστε από διάφορες παραταξιακές αντιλήψεις, με ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές, που όμως αποδεχόμαστε, συμφωνούμε και δεσμευόμαστε ότι η διέξοδος για την αναζωογόνηση του Συνδικαλιστικού Κινήματος βρίσκεται στην ενίσχυση της ταξικής γραμμής και στην ήττα των αντιλήψεων της συναίνεσης, της υποταγής και του συμβιβασμού. Συνδικαλιστικά στελέχη και Συνδικάτα που αντιλαμβανόμαστε ότι η αντιπαράθεση με τις δυνάμεις του κεφαλαίου χρειάζεται να επικεντρώνεται από τη μία κόντρα στα μονοπώλια και τις πολυεθνικές και από την άλλη, σε βαθιά αντίθεση με τον ιμπεριαλισμό και τα σχέδιά του. Στο δίπτυχο αυτό βρίσκεται και η ουσία της αντιπαράθεσής μας με τις πλειοψηφίες σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ».
Οσο για την ενότητα και πώς την εννοούν οι ταξικές δυνάμεις, σημειωνόταν: «Κυρίαρχη λογική μας είναι η προώθηση της Ταξικής Αγωνιστικής Ενότητας, που θα αποτελέσει το θεμέλιο λίθο για να ξανακερδίσουν τα Συνδικάτα τους εργαζόμενους, να τους ξαναεμπνεύσουν και να ενισχύσουν τα ιδανικά, τις αξίες, τις αρχές, τα οράματα και την ομορφιά του αγώνα. Είμαστε με την Ενότητα, που ενώνει τους εργαζόμενους απέναντι σε κυβερνήσεις και εργοδότες, που απορρίπτει τις πονηρές διαχωριστικές γραμμές τους στιλ... ρετιρέ, υπόγεια,... δημόσιοι - ιδιωτικοί,... πλήρως - μερικώς απασχολουμένων κ. ά. Είμαστε με την Ενότητα που υπερασπίζει το 8ωρο, τις ΣΣΕ, την Κοινωνική Ασφάλιση, την επιβίωση των ανέργων και όχι με την ψευτοενότητα των υποχωρήσεων και του συμβιβασμού. Είμαστε με την Ενότητα, που θέλει να εξυγιάνει το συνδικαλιστικό κίνημα από τους μηχανισμούς φθοράς και διαφθοράς και απορρίπτουμε την ψευτοενότητα της συνενοχής και της συναλλαγής».
Η αντίθεση του ΠΑΜΕ στη σημερινή κατάσταση του συνδικαλιστικού κινήματος, δεν είναι αόριστη και γενικόλογη. Είναι πολύ συγκεκριμένη και συνοδεύεται από θέσεις για το πώς πρέπει να είναι. Οι απόψεις αυτές είχαν διατυπωθεί αναλυτικά:
«Δε συμφωνούμε με τον τρόπο, τις μορφές, το στιλ και τους ρυθμούς που σήμερα λειτουργεί η πλειοψηφία των συνδικαλιστικών οργανώσεων σ' ολόκληρη τη χώρα. Λίγες, δυστυχώς, είναι οι φωτεινές εξαιρέσεις, που όμως δεν αναιρούν τη βασική διαπίστωσή μας. Για τη σημερινή κατάσταση ένα μερίδιο ευθύνης έχουμε και εμείς, στο βαθμό που συμβιβαζόμαστε μπροστά στις δυσκολίες, στο βαθμό που συμβιβαζόμαστε με τη ρουτίνα. Απευθύνουμε έκκληση, συμφωνούμε, δεσμευόμαστε και αναθέτουμε στους εαυτούς μας, σ' όλους εμάς που σήμερα είμαστε εδώ, το επιτακτικό καθήκον:
Να μαζικοποιήσουμε τα Σωματεία, να μπει νέο αίμα με νέους σε ηλικία εργαζόμενους που θα δώσουν νεύρο, ορμή, κουράγιο και νέο αγωνιστικό άνεμο στο κίνημα. Ανάμεσα από τους νέους και τις νέες συναδέλφους θαρραλέα, τολμηρά να αναδείξουμε τη νέα γενιά των Στελεχών του Εργατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος.
Να ανασυγκροτήσουμε τη λειτουργία των Διοικήσεων και των Σωματείων των ίδιων, με ενίσχυση της δημοκρατίας, της ενημέρωσης, της αξιοποίησης της Γενικής Συνέλευσης, των περιοδειών, της στέρεης επαφής με τους χώρους και τους κλάδους παραγωγής. Των γνήσιων και ανόθευτων εκλογικών διαδικασιών.
Να προωθούμε το συντονισμό, σε κλαδικό κύρια αλλά και τοπικό επίπεδο, να αξιοποιούμε τη συσσωρευμένη εμπειρία των επιτροπών αγώνα και των συντονιστικών».