Λάβα ρέει στις ακτές των νησιών της Χαβάης. Το σκηνικό πρέπει να μοιάζει πολύ σε αυτό του τέλους του Καταρχαιοζωικού Αιώνα, της γεωλογικής εποχής που αρχίζει με το σχηματισμό του ηλιακού συστήματος πριν από 4,6 δισ. χρόνια και τελειώνει πριν 3,8 δισ. χρόνια με την εμφάνιση του στερεού φλοιού και των αρχέγονων ωκεανών. Οσο κι αν φαίνεται απίστευτο, σ' αυτή την άγρια εποχή όπου η Γη βομβαρδιζόταν από πλανητοειδείς και διάφορα συντρίμμια εμφανίστηκαν οι απλούστερες μορφές ζωής, οι προκαρυωτικές |
Η νέα περίοδος πήρε το όνομά της από τα Εδιακάρια απολιθώματα, δηλαδή τα παλαιότερα γνωστά υπολείμματα σύνθετης ζωής, που ανακαλύφθηκαν στους λόφους Ediacaran της νότιας Αυστραλίας. Η Εδιακάρια Περίοδος αρχίζει πριν από 620 εκατομμύρια χρόνια με το γρήγορο τερματισμό μιας μεγάλης παγετωνικής περιόδου, που είχε βυθίσει τον πλανήτη μέσα στον πάγο για πολλά εκατομμύρια χρόνια. Το τέλος της νέας περιόδου ορίστηκε να είναι πριν από 543 εκατομμύρια χρόνια, όταν άρχισε η Κάμβρια Περίοδος του Παλαιοζωικού αιώνα, δηλαδή η απότομη εξάπλωση των ζώων στον πλανήτη.
Οι υποδιαιρέσεις του γεωλογικού χρόνου, από τις μεγαλύτερες προς τις μικρότερες είναι οι αιώνες, οι περίοδοι, οι εποχές και οι ηλικίες. Αν και το γεωλογικό χρονοδιάγραμμα είναι αυθαίρετο και κατασκευασμένο κυρίως για να εξυπηρετήσει την επιστημονική μελέτη, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ιστορηθούν τα σημαντικότερα στάδια στην ιστορία της ζωής πάνω στη Γη. Συνήθως, το τέλος κάθε Αιώνα συμπίπτει με μια μεγάλη εξαφάνιση ειδών, που δίνει τη δυνατότητα σε νέα είδη να κυριαρχήσουν στη θέση των παλιών.