Σ' αυτή, λοιπόν, τη νέα πόλη, που για τους εργαζόμενους θα αποτελεί μόνο ένα είδος γραφείου ευρέσεως μιας θέσης εργασίας, τα σχέδια έχουν αρχίσει να υλοποιούνται. Το φυσικό της περιβάλλον και οι ελεύθεροι χώροι συρρικνώνονται, αφού ο χαρακτήρας της νέας πόλης, τους θέλει χώρους όπου το κεφάλαιο θα αναπαράγεται. Και όχι χώρους που θα εξυπηρετούν τις καθημερινές ανάγκες αναψυχής και άθλησης της εργατικής τάξης.
Τα έργα για την Ολυμπιάδα αποτελούν ένα μεγάλο πεδίο επιχειρηματικής ασυδοσίας και εκμετάλλευσης. Τα γήπεδα του 2004 θα γίνουν τα ξενοδοχεία, τα εμπορικά κέντρα, ακόμα και τα καζίνο του 2005. Στο όνομα της νέας «Μεγάλης Ιδέας». Στο βωμό λοιπόν αυτών των συμφερόντων θα θυσιαστούν οι τελευταίοι ελεύθεροι χώροι του Λεκανοπεδίου.
Ας δούμε συνοπτικά τι προβλέπουν τα κυβερνητικά σχέδια για μερικούς από τους μεγαλύτερους ελεύθερους χώρους του Λεκανοπεδίου.
Σε έκταση 1.274 στρεμμάτων, στην περιοχή Λεκάνες Αχαρνών, που το μεγαλύτερο μέρος της είναι χαρακτηρισμένο ως γεωργική γη και προστατεύεται από την ισχύουσα νομοθεσία, θα κατασκευαστεί το Ολυμπιακό Χωριό. Μια πολιτεία 15.000 κατοίκων. Η κατασκευή του έργου στους πρόποδες της Πάρνηθας θα σημάνει την έναρξη της τσιμεντοποίησης μεγάλου μέρους του βουνού που δέχεται οικιστικές πιέσεις εδώ και πολλά χρόνια από οικοδομικούς συνεταιρισμούς και καταπατητές.
Μη αναστρέψιμη θεωρείται από πολλές περιβαλλοντικές οργανώσεις η καταστροφή του οικοσυστήματος της περιοχής. Στον υγροβιότοπο του Σχοινιά και σε συνολική έκταση 1.550 στρεμμάτων και στην περιοχή Ριζάρι θα κατασκευαστούν οι εγκαταστάσεις κωπηλασίας - σλάλομ - κανό καγιάκ. Οι κατασκευαστικές εταιρίες, για να κατασκευάσουν το έργο, έθεσαν όρο να χτίσουν ξενοδοχειακά συγκροτήματα, πολυκαταστήματα και εμπορικό κέντρο στο Ριζάρι μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Η περιβαλλοντική καταστροφή ονομάστηκε «Εθνικό Πάρκο»...
Το περίφημο Μητροπολιτικό Πάρκο Πρασίνου και Αναψυχής, που το ΥΠΕΧΩΔΕ έχει δεσμευτεί να δημιουργήσει στο αεροδρόμιο, μετά την απομάκρυνση των εγκαταστάσεων του αεροδρομίου, μετατράπηκε εις το όνομα της Ολυμπιάδας σε πάρκο τσιμέντου. Εκεί, θα διεξαχθούν τα αθλήματα: μπέιζμπολ, σόφτμπολ, χόκεϊ, μπάντμινγκτον και τοξοβολία (σ.σ. δεν είναι η οριστική χωροθέτηση).
Μια μαρίνα - μαμούθ χωρητικότητας 5.000 σκαφών θα αποτελειώσει μια από τις ελάχιστες ελεύθερες ακτές του Σαρωνικού. Στην παραλία θα διεξαχθεί το αγώνισμα της ιστιοπλοΐας. Μετά τον εφοπλιστή Ρέστη, που εδώ και δεκαετίες εκμεταλλεύεται εμπορικά την παραλία, με την απόλυτη κάλυψη της κυβέρνησης, η κυβέρνηση δίνει τη χαριστική βολή στην παραλία, που η προηγούμενη διοίκηση του δήμου έδωσε αγώνες για να αποδοθεί στους κατοίκους του Λεκανοπεδίου.
Σε περιοχή έκτασης 170 στρεμμάτων, χαρακτηρισμένη δασική και αναδασωτέα, θα κατασκευαστεί το κλειστό γυμναστήριο του πινγκ πονγκ. Ο πνεύμονας πρασίνου, που αποτελεί κόμβο ξεκούρασης και ανάσας για τους κατοίκους του Γαλατσίου, της Νέας Ιωνίας, της Ν. Φιλαδέλφειας, της Καλογρέζας και πολλών άλλων περιοχών, θα δομηθεί ενόψει 2004. Οι Βέικοι, που φέρονται ως ιδιοκτήτες της έκτασης, μάλλον δικαιώνονται μετά από πολλές δεκαετίες από την κυβέρνηση Σημίτη, αφού για να χτιστούν γρήγορα οι Ολυμπιακές εγκαταστάσεις, αναμένεται να αναγνωριστούν από το Δημόσιο ως ιδιοκτήτες και να αποζημιωθούν, προκειμένου να ολοκληρωθεί ταχύτατα το έργο. Κάτοικοι και περιβαλλοντικές οργανώσεις έχουν προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας και ζητούν την ακύρωση της σχετικής απόφασης χωροθέτησης του έργου.
Δώρο στον ιδιώτη - «άρχοντα του τζόγου» θα δοθεί ο Φαληρικός Ιππόδρομος, έκτασης 230 στρεμμάτων. Στην περιοχή θα διεξαχθούν τα αθλήματα: μπιτς βόλεϊ, πυγμαχία, ξιφασκία, χειροσφαίριση, τζούντο και τάε κβο ντο, συνολικής χωρητικότητας 42.000 θέσεων. Μετά τους αγώνες, ο ανάδοχος που θα κατασκευάσει το Πολυδύναμο Κέντρο, θα εκμεταλλευτεί το χώρο για δραστηριότητες «βαριάς τουριστικής χρήσης», όπως προβλέπει ο διαγωνισμός που έχει προκηρύξει ο Οργανισμός Διεξαγωγής Ιπποδρομιών Ελλάδος. Ο Δήμος και οι δημότες Καλλιθέας διεκδικούν την έκταση του Ιπποδρόμου ως έκταση ελεύθερης πρόσβασης από την εποχή που ήταν δήμαρχος Καλλιθέας ο Γ. Γάλλος. Τώρα ο δήμος συνηγορεί με τη βάρβαρη τσιμεντοποίηση και παράδοση του χώρου στο μεγάλο κεφάλαιο.