Το δράμα του Λιβάνου φαίνεται σαν να πέρασε ως ένα εφιαλτικό παρελθόν. Τα ΜΜΕ δεν το αναφέρουν ούτε ως έκτη είδηση. Κι όμως! Ο ρημαγμένος Λίβανος με το ματωμένο λαό του είναι εκεί. Το δράμα του συνεχίζεται σε μια διάδοχη κλίμακα. Ξεκίνησε ως βοήθεια της ...φιλοπτώχου προς αναξιοπαθούντας με μπροστάρηδες από ελληνικής κυβερνητικής πλευράς την ΥΠΕΞ κ. Ντόρα Μπακογιάννη και τον «βροντερό» ειρηνιστή ΥΠΕΘΑ κ. Μεϊμεράκη. Αυτό θυμίζει το καράβι που στο κατάστρωμα είχε παπάδες και στα αμπάρια χωροφύλακες. Αυτή ακριβώς είναι η συνέχεια. Η άλλη όψη της ...φιλοπτώχου και προέκτασή της είναι η αποστολή πολεμικού πλοίου με ειδικούς κομάντος για νηοψίες, δηλ. επιβολής εμπάργκο στη λιβανέζικη αντίσταση.
Η αποσιώπηση του λιβανέζικου δράματος από τα ΜΜΕ με τους λουστράτους της δημοσιογραφικής αγέλης είναι η συνεισφορά τους στην ιμπεριαλιστική πολιτική της «υπόγειας διαδρομής» που ασκείται στο Λίβανο. Αποσιωπάται από την κοινή γνώμη η εξέλιξη της πολυεθνικής κατοχής του Λιβάνου που συνεχίζεται. Το συνεχιζόμενο έγκλημα στο Λίβανο μπαίνει κάτω από τη σιωπή των «υπόγειων διαδρομών», για να θεωρηθεί ως μια ληγμένη υπόθεση. Είναι εμφανής ο κίνδυνος και είναι εξίσου εμφανές το χρέος του κινήματος ειρήνης να διατηρήσει το δράμα του Λιβάνου στην επικαιρότητα. Η πολιτική των «υπόγειων διαδρομών» είναι η άκρως επικίνδυνη πλευρά της ιμπεριαλιστικής επιβολής. Η αλαζονεία, η αυθαιρεσία, η αμετροέπεια των κατακτητών γίνεται καθημερινή πολιτική πράξη, που εδραιώνει το φόβο και την υποταγή.
Στο Λίβανο η φάση της «υπόγειας διαδρομής», της διαμόρφωσης δηλαδή του νέου καθεστώτος, συνοδεύεται με την αναζήτηση της συγκεκριμένης νομιμοφανούς κυβερνητικής παρουσίας για να ικανοποιηθεί και το τυπικό του θλιβερού ΓΓ του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν. Η αναζήτηση κινείται στο πλαίσιο που διαμορφώνεται από μια πιθανή κυβέρνηση με λαϊκή τυπική αποδοχή, με σαφή δυτικόφιλο χαρακτήρα και προσανατολισμό, μέχρι την ακραία μορφή μιας ανοιχτής κυβέρνησης προδοτών «Τσολάκογλου» τύπου Ιράκ. Γίνεται αντιληπτό ότι τα σενάρια μπαίνουν στη διελκυστίνδα του επιθυμητού, από τη μια, και μπορετού, από την άλλη, σ' ένα αντιφατικό παιχνίδι - εφιάλτη. Αυτό οξύνεται από την παρουσία ιδιαίτερων επιδιώξεων από τους εταίρους της ιμπεριαλιστικής επιβολής. Είναι το γνωστό παιχνίδι των ισχυρών αγκωνιών στην αντιφατική λειτουργία των ισορροπιών για τη λεία. Η παρουσία έως και συμβολή στην αποσιώπηση της επιβολής διά μέσου των «υπόγειων διαδρομών» σημαδεύει την ποιότητα, το χαρακτήρα και τον προσανατολισμό κάθε πολιτικής παράταξης, κόμματος και κράτους.
Είναι βέβαιο ότι η δημιουργία μιας μακράς περιόδου εσωτερικής έντασης στο Λίβανο είναι αναπόφευκτη. Το μέγεθός της θα καθοριστεί από τις μορφές της ιμπεριαλιστικής παρουσίας, από το πρόσωπο και την πορεία της λιβανέζικης κυβέρνησης κι από την ικανότητα της λιβανέζικης αντίστασης. Παρά τις προσπάθειες αποσιώπησης, το δράμα του Λιβάνου δεν τέλειωσε. Αντίθετα, τώρα αρχίζει η διάδοχη φάση του. Ακόμη και μια ήπιας μορφής λιβανέζικη κυβέρνηση σύντομα θα βρεθεί στο επίκεντρο της διαμάχης μεταξύ της διαμορφωμένης πολυεθνικής ιμπεριαλιστικής παρουσίας και της λιβανέζικης λαϊκής αντίστασης.
Αντώνης ΔΑΜΙΓΟΣ