Ανήκω σε αυτή τη γενιά των νέων που γεννήθηκαν ένα ή δυο χρόνια πριν ή μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου το '73. Αυτή η γενιά δεν έζησε τη χούντα, δεν έζησε την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Είναι η γενιά που έχει ακούσει και ξέρει για το Πολυτεχνείο, μέσα από αφηγήσεις, μέσα από βιβλία. Γι' αυτή τη γενιά έχουν γραφτεί πολλά, ότι είναι γενιά χωρίς ταυτότητα (Generation X τη λένε!), χωρίς οράματα, γενιά του ατομικισμού, γενιά όχι του "ΨΩΜΙ - ΠΑΙΔΕΙΑ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ", αλλά του "ΨΩΜΙ - ΜΠΡΙΖΟΛΑ - ΚΟΚΑ ΚΟΛΑ". Εχει γραφτεί ακόμα ότι είναι γενιά που "φτύνει" την πολιτική, που "επαναστατεί" χωρίς αιτία και όραμα, "αυθόρμητα", "αυτόνομα". Αυτές τις ημέρες λίγο πριν τη 17η Νοέμβρη, λόγω και της επικαιρότητας, αυτή η φιλολογία ξαναβγαίνει στην επιφάνεια. Στόχος της, να δοθεί δήθεν το "νόημα" της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, όπως το αντιλαμβάνεται η σημερινή νεολαία με τα χαρακτηριστικά που της προσδίδουν. Σύμφωνα, λοιπόν, με την ίδια φιλολογία για τη νέα γενιά, τα οράματα του Πολυτεχνείου, είτε δικαιώθηκαν, είτε ξεπεράστηκαν, είτε πήραν "καινούριο" νόημα. Μιλάνε για "αντίσταση" σε "καινούριες δικτατορίες", για απόρριψη του κόσμου που "φτιάξαν" οι μεγάλοι (!), στην καλύτερη περίπτωση (γι' αυτούς), ταυτίζουν τη συνέχεια των οραμάτων του Πολυτεχνείου με τους 500 καταληψίες του Πολυτεχνείου πέρυσι (τα λεγόμενα από τον "αστικό Τύπο" παιδιά της "διπλανής πόρτας"). Είναι όμως έτσι τα πράγματα;
***
Η αλήθεια είναι ότι η άρχουσα τάξη της χώρας μας δεν μπόρεσε ποτέ να χωνέψει το γεγονός ότι ο λαός μας έχει ιστορική μνήμη.Iστορική μνήμη συνδεδεμένη με κορυφαίες στιγμές του λαϊκού κινήματος. Γι' αυτό πάντα προσπαθούσε να αλλοιώσει, να μπερδέψει την ιστορία της χώρας μας. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου αποτελεί μια τέτοια στιγμή, η οποία μάλιστα είναι συνυφασμένη με τη νεολαία και το λαϊκό κίνημα. Αυτό που πιο πολύ ενοχλεί την άρχουσα τάξη είναι το γεγονός ότι σήμερα τα οράματα του Πολυτεχνείου είναι όσο ποτέ επίκαιρα. Σήμερα, σε μια εποχή κυριαρχίας της δικτατορίας των μονοπωλίων και των πολυεθνικών, της Συνθήκης του Μάαστριχτ, σε μια περίοδο που στην κοινωνία εφαρμόζεται πολιτική σκληρής λιτότητας, περικοπών, που η ανεργία μαστίζει τη νεολαία, η παιδεία γίνεται εμπόρευμα, τα δικαιώματά μας καταργούνται. Σήμερα, που το ΝΑΤΟ αλωνίζει τον κόσμο σε ρόλο διεθνούς χωροφύλακα "ανάβει" πολέμους και εθνικές αντιπαραθέσεις, Ελληνες φαντάροι στέλνονται να υπερασπίσουν τα συμφέροντα των ΗΠΑ και της Γερμανίας στη Βοσνία, η λεγόμενη "περήφανη εξωτερική πολιτική" αποδείχτηκε πολιτική της υποτέλειας, της υποταγής, του "ευχαριστούμε κ. Κλίντον" κλπ. Σήμερα, λοιπόν, τα συνθήματα "ΨΩΜΙ - ΠΑΙΔΕΙΑ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ", "ΕΞΩ ΟΙ ΗΠΑ", "ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ", είναι επίκαιρα, εμπνέουν τους αγώνες της νεολαίας και γι' αυτό είναι επικίνδυνα για το σύστημα.
Ζήσαμε τη "μυθοποίηση" της εξέγερσης του Πολυτεχνείου σαν μια μοναδική στιγμή που δεν μπορεί να ξαναγίνει, είδαμε να θεωρούνται αυτοί που συμμετείχαν ως υπερ-άνθρωποι. Σήμερα ζούμε την "απομυθοποίηση" του Πολυτεχνείου. Σε αυτή την κατεύθυνση αξιοποιούνται διάφοροι "καλοθελητές" είτε αυτοί λέγονται "εκσυγχρονιστές" είτε "αναρχικοί". Ακούμε διάφορους να μιλάνε για ξεπέρασμα των συνθημάτων και οραμάτων, βλέπουμε προσπάθειες να απομακρυνθεί ο γιορτασμόςαπό το χώρο του Πολυτεχνείου, να αντικατασταθεί η αντιιμπεριαλιστική πορεία στην πρεσβεία των ΗΠΑ (άλλωστε οι ίδιοι οι Αμερικανοί πιέζουν, εκφράζοντας τη δυσαρέσκειά τους γι' αυτή την πορεία), με μια συναυλία, έτσι ώστε σιγά - σιγά να ξεχαστούν όλα. Σε κάθε επέτειο, επίσης, οι λεγόμενοι "αναρχικοί" αξιοποιούνται στον καθιερωμένο πετροπόλεμο με τα ΜΑΤ, ώστε να δημιουργηθεί κλίμα εκφοβισμού της κοινής γνώμης, να δυσφημιστεί το οργανωμένο νεολαιίστικο κίνημα, να εμποδιστεί η συμπόρευση με το εργατικό, να προετοιμαστεί στην κοινή γνώμη ένα κλίμα αποδοχής του αυταρχισμού και κατάργησης δημοκρατικών δικαιωμάτων όπως το πανεπιστημιακό άσυλο, να φανούν οι "γνωστοί - άγνωστοι" ως το μοναδικό κομμάτι της κοινωνίας που "αντιστέκεται" (!)
***
Η επίθεση αυτή στην επέτειο του Πολυτεχνείου είναι στην ουσία επίθεση στον προσανατολισμό και την οργάνωση του νεολαιίστικου κινήματος. Είναι στο δικό μας χέρι να αποδείξουμε ότι το Πολυτεχνείο δεν είναι κομμάτι της "μυθολογίας" είναι κομμάτι της ζωντανής πραγματικότητας, απόδειξη ότι όταν η νεολαία βαδίζει χέρι - χέρι με το εργατικό κίνημα, υιοθετεί αντιιμπεριαλιστικό, αντιμονοπωλιακό προσανατολισμό, γράφει λαμπρές σελίδες της ιστορίας. Είναι στο δικό μας χέρι να αποδείξουμε ότι δε θα γίνουμε γενιά του συμβιβασμού και της υποταγής, αλλά ότι, μαζί με το λαϊκό κίνημα, θα περάσουμε στην ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ, φτάνει να το θέλουμε και να το πιστέψουμε, γιατί οι εξεγέρσεις, όπως και οι επαναστάσεις άλλωστε, δε γίνονται από "υπερ - ανθρώπους", αλλά από εργαζόμενους, από νέους όπως όλοι μας.
Στο κάτω κάτω η σύγκρουση με τα ΜΟΝΟΠΩΛΙΑ και τον ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ είναι αναπόφευκτη προϋπόθεση, για να ζήσουμε αύριο σ' έναν κόσμο δίχως ανεργία, δίχως εκμετάλλευση, δίχως πολέμους, δίχως αυταρχισμό, με δουλιά, μόρφωση για όλους, σ' έναν κόσμο συνεργασίας των λαών, σ' έναν κόσμο που δικαιούμαστε, στο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ.
Κύριλλος ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΥ
Μέλος της Ιδεολογικής Επιτροπής του ΚΣ της ΚΝΕ
Σήμερα, σε μια εποχή κυριαρχίας της δικτατορίας των μονοπωλίων και των πολυεθνικών, που το ΝΑΤΟ αλωνίζει τον κόσμο, "ανάβει" πολέμους και εθνικές αντιπαραθέσεις, Ελληνες φαντάροι στέλνονται να υπερασπίσουν τα συμφέροντα των ΗΠΑ και της Γερμανίας στη Βοσνία, τα συνθήματα "ΨΩΜΙ - ΠΑΙΔΕΙΑ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ", "ΕΞΩ ΟΙ ΗΠΑ", "ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ", είναι επίκαιρα, εμπνέουν τους αγώνες της νεολαίας και γι' αυτό είναι επικίνδυνα για το σύστημα