ΓΕΝΕΥΗ.-
Ανάλγητη παρουσιάζεται η βρετανική κυβέρνηση, αφού, από τη μια, η χώρα έχει πάρα πολλούς φτωχούς, από την άλλη πλευρά δαπανά πολύ λίγα χρήματα για τη βοήθεια των ανέργων και δε μεριμνά αρκετά για την τύχη των παιδιών που ζουν σε ανάδοχες οικογένειες. Ολα αυτά, σύμφωνα με την έκθεση της Επιτροπής για τα Κοινωνικά και Οικονομικά Δικαιώματα των Ηνωμένων Εθνών, που δημοσιεύτηκε προχτές και εξετάζει διεξοδικά τα ζητήματα που αφορούν την κατάσταση που επικρατεί στη Βρετανία, αλλά και τις συστάσεις της, μετά την επανεξέταση των στοιχείων για 6 από τις 137 χώρες που υιοθέτησαν το 1976 τη διεθνή σύμβαση για τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα.
Ειρωνεία στην όλη υπόθεση αποτελεί το γεγονόςότι το πόρισμα της Επιτροπής δημοσιεύτηκε λίγες ώρες πριν από την ψήφιση στο βρετανικό Κοινοβούλιο του νόμου, που θα περιορίσει τα επιδόματα των ανύπαντρων μητέρων και, από ό,τι φαίνεται, δεν εισακούστηκε!
Η Επιτροπή του ΟΗΕ, στις παρατηρήσεις προς τη βρετανική κυβέρνηση, τόνισε ότι χρειάζεται περισσότερη συμπαράσταση σ' αυτούς που είναι πολύ καιρό άνεργοι και σ' αυτούς που δεν είναι σε θέση να εργαστούν, ενώ ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στους γονείς που μεγαλώνουν μόνοι τους τα παιδιά τους, στις εθνικές μειονότητες, στα παιδιά, στους ηλικιωμένους, στους ανάπηρους και τους καθολικούς της Βόρειας Ιρλανδίας.
Επίσης, τονίζει ότι η Βρετανία πρέπει να θεωρεί τη σύμβαση που υπέγραψε ως μια δήλωση αρχών και στόχων κι όχι ως υποχρέωση που πρέπει να διαφυλάττεται από το νόμο, ενώ εξέφρασε την ανησυχία της για την κατάσταση των παιδιών που το κράτος αναθέτει σε ανάδοχες οικογένειες, καθώς και για την ολοένα και αυξανόμενη οικογενειακή βία, που στη Βρετανία αριθμεί 680.000 περιστατικά. Η έκθεση αναφέρει ότι περίπου 13.000 παιδιά δεν έχουν πρόσβαση στο σχολικό και εκπαιδευτικό σύστημα στη Βόρεια Ιρλανδία.
Τέλος, σε ακρόαση που έγινε τον περασμένο μήνα, πολλές ανθρωπιστικές οργανώσεις από τη Βρετανία κατέθεσαν εναντίον της πολιτικής της κυβέρνησης της χώρας σε αυτούς τους τομείς, με αποτέλεσμα να να έρθουν στο φως αρκετές λεπτομέρειες από την κατάσταση που επικρατεί. Η σύμβαση αναγνωρίζει το δικαίωμα στην εργασία, τη συμμετοχή σε εργασιακά σωματεία, το δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή ζωή, στην ιατρική περίθαλψη και την εκπαίδευση και η κατάσταση σε κάθε μία από τις χώρες εξετάζεται κάθε 5 χρόνια.