Σεισμός...
Λέγεται ότι ο σεισμός είναι αποκλειστικά φυσικό φαινόμενο. Σωστά. Μόνο, που η έλευσή του δημιουργεί κοινωνικές συνέπειες. Η συμπεριφορά του έναντι των ανθρώπων καθορίζεται από την οικονομική τους επιφάνεια, δηλαδή από την ταξική τους διαστρωμάτωση. Αλλα αποτελέσματα δημιουργεί σε ένα πλούσιο και γερά δοκιμασμένο σπίτι κι άλλα στο χαμόσπιτο ενός φουκαρά. Ετσι, από φυσικό φαινόμενο κατά την προέλευσή του, μεταβάλλεται σε κοινωνικό φαινόμενο κατά την ενέργειά του.
Είναι ένα φυσικό φαινόμενο με ταξικά αποτελέσματα. Οι καταστροφές που επιφέρει αποκαλύπτουν τον άκρως αντικοινωνικό χαρακτήρα της φιλοσοφίας, που εναποθέτει βασικές κοινωνικές λειτουργίες στη λεγόμενη "ιδιωτική πρωτοβουλία". Εναποθέτει, δηλαδή, την υλική και ψυχική γιατρειά ευρύτατων λαϊκών στρωμάτων, ακριβώς σε εκείνους τους τσίφτες που ευθύνονται για τις σκάρτες κατασκευές. Η παντοειδής οικονομική καλέβρα των εργολάβων και κατασκευαστών θα πρέπει να τρίβει τα χέρια της. Μερικοί τέτοιοι σεισμοί ακόμη και θα κάνουν χρυσές δουλιές. Μαζί τους εκπληρώνεται και το κυβερνητικό όνειρο για την ...εθνική ανοικοδόμηση. Εμπρός παλικάρια του βλαχοσοσιαλισμού, οι μελλοθάνατοι σάς χαιρετούν!
Λέγεται ότι ο ανθρώπινος πόνος ενώνει τους λαούς, πάνω από σύνορα, έθνη και τάξεις. Εάν αυτό είναι ακριβές, τότε σημαίνει ότι στην πραγματικότητα τούς ενώνει διεθνικά, δηλαδή διά των εθνών, αλλά σε διαφορετικούς έως αντίθετους πόλους. Ο πρόσφατος, π.χ., ανθρώπινος πόνος που δημιούργησαν οι σεισμοί στους λαούς της Ελλάδας και της Τουρκίας ωθεί τον Ελληνα και τον Τούρκο εργάτη να βρεθούν, να μιλήσουν, να συνεννοηθούν και να συναποφασίσουν κοινές ενέργειες. Τους υποχρεώνει γι' αυτό η ίδια εκμετάλλευση και ασυδοσία των ίδιων κοινωνικών καθεστώτων και της ίδιας κρατικής διαφθοράς. Μετά τους δολοφονικούς σεισμούς Ελλάδας και Τουρκίας, έρχεται η στιγμή που μπαίνει στην ημερήσια διάταξη του εργατικού κινήματος ένας συγκεκριμένος τομέας του γενικότερου ζητήματος του εργατικού ελέγχου. Είναι ο τομέας των κτιριακών κατασκευών οικιακής και εργασιακής χρήσης.
Η εργατική τάξη, και ιδιαίτερα οι εργαζόμενοι στην οικοδομή, υποχρεώνεται εκ των πραγμάτων να ασκήσει εργατικό έλεγχο. Το Συνδικάτο των Οικοδόμων υποχρεώνεται να δημιουργήσει ένα ρεαλιστικό και αξιόπιστο πρόγραμμα εργατικού ελέγχου στην ποιότητα της οικοδομής και να το επιβάλει με σιδερένια θέληση. Συμπαραστάτες σ' αυτήν την προσπάθεια πρέπει να έχει τις λαϊκές συνοικίες, την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τις εργατικές ενώσεις και τον προοδευτικό πνευματικό και καλλιτεχνικό κόσμο. Είναι η στιγμή της δημιουργίας ενός λαϊκού μετώπου για το σπίτι. Ταυτόχρονα, είναι και η καίρια στιγμή συνάντησης των Ελλήνων εργαζομένων με τους Τούρκους εργαζόμενους στην οικοδομή. Είναι μια κατ' εξοχήν διεθνιστική συνάντηση εργατικής διεθνικής αλληλεγγύης με λαϊκές προεκτάσεις.
Σ' αυτό ακριβώς το σημείο βρίσκεται και η ανάγκη συγκεκριμένης παρέμβασης του μαχόμενου ειρηνιστικού κινήματος. Ο διεθνικός χαρακτήρας του κινήματος ειρήνης πηγάζει από την οικουμενική του φύση ως πανανθρώπινου κινήματος. Η ανάγκη επικοινωνίας μεταξύ των λαών Ελλάδας και Τουρκίας βρίσκεται σ' αυτό το φιλοσοφικό πνεύμα του ουμανισμού και της προόδου. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η ανθρωπότητα στο ιστορικό της διάβα έβαζε πάντα προς επίλυση τα προβλήματα που έβγαιναν πρακτικά μπροστά της, η υπόθεση του εργατικού ελέγχου των κτιριακών εγκαταστάσεων και η ταυτόχρονη διεθνιστική συναδέλφωση Ελλήνων και Τούρκων εργατών οικοδόμων είναι μια τέτοια πρακτική ιστορική στιγμή.
Το κίνημα ειρήνης οφείλει και μπορεί να συμβάλει αποφασιστικά σ' αυτήν την ιστορική προσπάθεια. Επίσης, μπορεί να συμβάλει εξίσου αποφασιστικά στην επικοινωνία και συνεννόηση Ελλήνων και Τούρκων ψαράδων. Σε κάθε τομέα της κοινωνικής ζωής Ελλάδας και Τουρκίας, πρέπει να δημιουργείται και ένα επί μέρους λαϊκό ελληνοτουρκικό μέτωπο αλληλεγγύης και κοινωνικού ελέγχου. Είναι η προσπάθεια μιας κατ' αρχήν επιμεριστικής λαϊκής διεθνικής οργάνωσης. Αυτή βρίσκεται στον αντίποδα των επιδιώξεων της εξουσιαστικής ολιγαρχίας των δυο χωρών, που λειτουργεί στο πλαίσιο της υπερεθνικής ολιγαρχίας. Η ελληνοτουρκική λαϊκή σύμπραξη πρέπει να στηρίζεται στη βάση του κοινωνικού ελέγχου των εργαζομένων των δυο χωρών.
Αντώνης ΔΑΜΙΓΟΣ