Στόχος τους να μην κουνιέται φύλλο...
Πόσο έτοιμος και πρόθυμος ήταν όλος ο θίασος να χύσει κροκοδείλια δάκρυα για την Παιδεία, που τάχα είναι το μεγάλο θύμα των καταστάσεων που εξελίσσονται στην ανώτατη εκπαίδευση! «Θύμα» λοιπόν γι' αυτούς η εκπαίδευση, αλλά γιατί; Οχι επειδή οι λαϊκές οικογένειες πληρώνουν τα μαλλιά της κεφαλής τους προκειμένου να σπουδάσουν τα παιδιά τους, όχι γιατί κάθε λέξη που «διδάσκεται» είναι φιλτραρισμένη μέσα από τις κάλπικες αξίες του κεφαλαίου, όχι γιατί στραγγαλίζεται κάθε έννοια δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης... αλλά γιατί δεν προχωρούν πιο γρήγορα οι αναδιαρθρώσεις που έχουν τα παραπάνω αποτελέσματα.
Σύσσωμοι: Κυβέρνηση, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝ, ΜΜΕ, διοικήσεις πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και γνωστοί «πρόθυμοι» πανεπιστημιακοί αναφανδόν εκφράζουν την αποστροφή τους για τη «βία», που κατ' αυτούς εγκαθίσταται πια μόνιμα μέσα στα ιδρύματα. Και κατευθείαν πέφτει το σύρμα για «λοκ - άουτ» των διοικήσεων στα ιδρύματα, για παρεμπόδιση της λειτουργίας των φοιτητικών συλλόγων (παρεμπόδιση συνελεύσεων, εκδηλώσεων κ.ά.). Πόσο πιο φανερός μπορεί να γίνει ο στόχος τους;
Μιλώντας για «βία», τσουβαλιάζουν τις προβοκατόρικες ενέργειες με τις κινητοποιήσεις των φοιτητών, αποφασισμένες από τις γενικές τους συνελεύσεις, στις οποίες συμμετέχουν μαζικά και αποφασίζουν, κινητοποιήσεις που μπορεί να εκδηλώνονται μέσα κι έξω απ' τις σχολές. Οταν μιλούν για «ακραίες» πράξεις, βάζουν τα άκρα εκεί που τους βολεύει. Μαζί με τους τυχοδιωκτισμούς πάνω από τις κάλπες, τσουβαλιάζουν και τις παραστάσεις διαμαρτυρίας π.χ. στα συνέδρια των επιχειρήσεων - χορηγών μέσα στις σχολές. Μαζί με τους τραμπουκισμούς σε συνεδριάσεις συγκλήτων, ονομάζουν «βία» και την όποια τοποθέτηση μέσα στις συνεδριάσεις που αντιτίθεται στο πνεύμα των αναδιαρθρώσεων. Ολος αυτός ο εξορκισμός της «βίας» ένα στόχο έχει: Να μην κουνιέται φύλλο μέσα στα ιδρύματα, να μην κουνιέται φύλλο στους δρόμους, να «κάτσει» το κίνημα, να περάσουν απρόσκοπτα οι αναδιαρθρώσεις τους.
Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ έχουν ξεκαθαρίσει με τον πιο κρυστάλλινο τρόπο ότι οι τυχοδιωκτισμοί του τύπου «κατάσχεται η καφετιέρα» ή κυνηγάμε από πίσω τις κάλπες... αποτελούν το καλύτερο πάτημα για να κατασυκοφαντήσει η κυβέρνηση το κίνημα και τους αγώνες. Οι κομμουνιστές, μέσα κι έξω από τις σχολές, βρίσκονται αταλάντευτα ενάντια σε όσους «αυτοβαφτίζονται» εκπρόσωποι του κινήματος μακριά κι έξω από τις συλλογικές διαδικασίες των φοιτητικών συλλόγων. Οι δυνάμεις του Κόμματος αποκαλύπτουν συνεχώς στο λαό και τη νεολαία ότι οι παραπάνω ενέργειες όχι μόνο δε βοηθούν για να αφυπνίζονται συνειδήσεις, αλλά έχουν το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα.
Το ΚΚΕ όμως, ποτέ δεν πήρε θέση του τύπου «καταδικάζουμε τη βία, κάθε μορφή βίας απ' όπου κι αν προέρχεται» (όπως κάνουν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ). Γιατί το κεφάλαιο με αδιάκοπη και πολύμορφη βία διατηρεί την εξουσία του και αυτή η βία είναι που βιάζει συνειδήσεις και στα Πανεπιστήμια έτσι που να κάνει καθηγητές και πρυτάνεις να συμπράττουν με τις επιχειρήσεις στο όνομα του κέρδους τους και της οικονομικής ευμάρειας των ίδιων, κόντρα στην αναγκαιότητα να παράγουν εκπαιδευτικό και ερευνητικό έργο σε όφελος ολόκληρης της κοινωνίας, δηλαδή σε όφελος του λαού. Αυτή η βία είναι που βιάζει τους φοιτητές και σπουδαστές των λαϊκών στρωμάτων να ξεπουλιούνται για να προσλάβουν σπουδές ικανότητας απασχολήσιμου και πτυχία χωρίς αντίκρισμα ή στην καλύτερη περίπτωση πτυχία με αποκλειστικό προσόν τους φτηνούς εργάτες, ολίγον και «δεξιοτέχνες» στα μονοπώλια. Αυτήν τη βία ονοματίζουν δημοκρατία και θέλουν να την περάσουν και στα Πανεπιστήμια, γι' αυτό κραυγάζουν για την επιβολή της με την κρατική καταστολή στο όνομα μάλιστα του ασύλου! Σ' αυτήν τη βία πρέπει να αντισταθεί, αυτήν πρέπει να αποτρέψει και να ανατρέψει το οργανωμένο μαζικό λαϊκό κίνημα. Και εδώ οι φοιτητές μπορεί να οργανώνουν τον αγώνα τους, γι' αυτό και χρησιμοποιείται η προβοκάτσια ενάντιά του, αλλά και οι καθηγητές έχουν τεράστια ευθύνη για τη στάση που κρατούν ή θα κρατήσουν όχι μόνο ως δάσκαλοι απέναντι στους φοιτητές τους, αλλά και απέναντι στην κοινωνία. Με το χρήμα λοιπόν και τους καπιταλιστές ή με το εκπαιδευτικό - ερευνητικό τους έργο για το λαό;
Γ. Σ.