Τελικά, όμως, ο παραπάνω νόμος εξελίσσεται σε εφιάλτη για τα νοσοκομεία και έχει κάνει πολλούς διοικητές να χάσουν τον ύπνο τους, καθώς δημιουργούνται απρόβλεπτες καταστάσεις σε στιγμές επείγουσας ανάγκης. Για παράδειγμα, σε μια αργία μπορεί να χρειαστεί ένα στεντ για μια επέμβαση σε καρδιοπαθή ή ένα ανταλλακτικό για ευαίσθητες μονάδες, όπως της εντατικής θεραπείας. Μπορεί οι γιατροί και οι διοικητές των νοσοκομείων να αναλάβουν την ευθύνη για την έγκριση της αγοράς και να τρέξουν να το αγοράσουν. Ομως και με αυτές τις εγγυήσεις, οι εταιρείες δε δίνουν το απαραίτητο υλικό γιατί δεν υπάρχει η απαραίτητη έγκριση από την αρμόδια επιτροπή.
Μέχρι στιγμής τέτοια περιστατικά αντιμετωπίστηκαν εκ των ενόντων. Δηλαδή γιατροί και διοικητές ψάχνοντας δεξιά και αριστερά βρήκαν το υλικό. Ομως, αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση τότε θα κινδυνέψουν άνθρωποι και η ευθύνη θα βαρύνει όσους δε φρόντισαν να παραμερίσουν τα νομικά εμπόδια, που δεν επιτρέπουν την εύρυθμη προμήθεια των νοσοκομείων με τα απαραίτητα υλικά.