Οι Θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ για το 18ο Συνέδριο αποτελούν βασικό προγραμματικό κείμενο, ντοκουμέντο στρατηγικής και τακτικής του Κόμματος, ντοκουμέντο προοπτικής στην πορεία του προς τη λαϊκή εξουσία και οικονομία, με απώτερο στόχο τη σοσιαλιστική κοινωνία.
Η σοβαρότητα των Θέσεων και η σημασία τους σηματοδοτείται και από τις συνθήκες, στις οποίες διεξάγεται η δημόσια συζήτησή τους και η συζήτηση στις κομματικές οργανώσεις. Η δημοσίευση και η συζήτηση των Θέσεων γίνεται στην περίοδο που το ΚΚΕ σημειώνει την 90χρονη επέτειο από την ίδρυσή του και την πολύχρονη ζωή και δράση του στην πρωτοπορία των αγώνων για τα συμφέροντα και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Οι Θέσεις κυκλοφόρησαν και συζητούνται την περίοδο που ξέσπασε η παγκόσμια οικονομική κρίση, την οποία το ΚΚΕ είχε προαναγγείλει και δικαιώνεται με τις εκτιμήσεις του. Ακόμη, η περίοδος αυτή χαρακτηρίζεται από την αντισοσιαλιστική, αντικομμουνιστική εκστρατεία και την ένταση της επίθεσης κατά του ΚΚΕ, που θα εντείνεται περισσότερο, όσο θα πλησιάζει το 18ο Συνέδριό του.
Παρ' όλες τις δύσκολες συνθήκες και τις λυσσαλέες αντιΚΚΕ επιθέσεις, το Κόμμα στάθηκε όρθιο και σημείωσε ανοδική πορεία, με την επικρότηση των θέσεών του ακόμη και από αντιπάλους και την αναγνώριση της ειλικρίνειας και της συνέπειας της πολιτικής του.
Βέβαια, για την επίτευξη του βασικού στόχου της αλλαγής του συσχετισμού δυνάμεων, της ενίσχυσης και διεύρυνσης του μαζικού λαϊκού κινήματος και της ριζοσπαστικοποίησής του, χρειάζεται ακόμη αρκετή δουλειά σε όλα τα επίπεδα της κομματικής οικοδόμησης. Σ' αυτήν την κατεύθυνση βρίσκω σωστές τις επισημάνσεις που γίνονται στο Κεφάλαιο «Γ. Η δράση του Κόμματος στις μάζες» (Θέσεις 82-86). Οι κομμουνιστές που δουλεύουν στις μαζικές οργανώσεις θα πρέπει πιο μεθοδικά, με τον πειστικό πολιτικό λόγο, με επιχειρήματα και χωρίς χαρακτηρισμούς και προσωπικές αντιπαραθέσεις, να διοχετεύουν και να υπερασπίζονται την πολιτική του Κόμματος.
Θα πρέπει να δοθεί περισσότερη προσοχή στη δουλειά στις μαζικές οργανώσεις και συσπειρώσεις στον τόπο κατοικίας, δίνοντας μεγαλύτερη σημασία και ευρύτερη πολιτική διάσταση στους τοπικούς αγώνες, στις διάφορες εκδηλώσεις, επετειακές γιορτές και άλλες, με τη συμμετοχή περισσότερου κόσμου που αδυνατεί να πάρει μέρος στις κεντρικές εκδηλώσεις. Σ' αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει οι τοπικές κομματικές οργανώσεις να αξιοποιήσουν τις μαζικές οργανώσεις και συσπειρώσεις που έχουν αντιιμπεριαλιστικό αντιμονοπωλιακό προσανατολισμό και να διευρύνουν την επιρροή τους στις πλατιές μάζες, με την κινητοποίηση και τη συμμετοχή τους στους κοινωνικούς αγώνες.
Ιδιαίτερο ρόλο θα πρέπει να παίξουν οι οργανώσεις και τα τοπικά παραρτήματα της Εθνικής Αντίστασης, που τώρα ενισχύονται με τη συγχώνευση όλων των αντιστασιακών οργανώσεων στον Ενιαίο φορέα «ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ» με τη συμμετοχή των απογόνων και φίλων της Εθνικής Αντίστασης και του ΔΣΕ, των αγωνιστών και φίλων της ΕΠΟΝ, των πολιτικών προσφύγων και άλλων φορέων.
Δυστυχώς, στις Θέσεις δεν αναφέρεται πουθενά η Εθνική Αντίσταση, αυτό το μεγαλούργημα του ΚΚΕ, η ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης και ιστορίας στους μετέπειτα αγώνες του λαού μας, πράγμα που κατά τη γνώμη μου αποτελεί παράλειψη.
Δικαιολογημένη και σημαντική η αναφορά στο ΔΣΕ σε δύο σημεία με την επέτειο των 60 χρόνων. Η τρίχρονη εποποιία του είναι το αποκορύφωμα του ταξικού αγώνα με την ένοπλη μορφή του και είναι η συνέχεια της ένδοξης ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης.
Με αυτά τα λίγα και με την ελπίδα της συνέχισης του διαλόγου, εύχομαι καλές επιτυχίες στο 18ο Συνέδριο του ΚΚΕ και όπως έγραψα στο βιβλίο επισκεπτών της Εκθεσης Φωτογραφίας και Ντοκουμέντων προς τιμήν των 90 χρόνων του: «Είμαι περήφανος που βαδίζω στις γραμμές του 60 από τα ενενήντα του χρόνια (Μάρτης 1948 στο ΔΣΕ)».
ΥΓ: Θέλω να κάνω και μια παρατήρηση γλωσσολογικού χαρακτήρα, σχετικά με τον άστοχο όρο «εδαφικές οργανώσεις», «εδαφικές Αχτίδες» (Θέση 78), «ΚΟΒ σε εδαφική βάση» (Θέση 86). Σύμφωνα με τα λεξικά, ο όρος «εδαφικός» σχετίζεται με εδαφικές μεταβολές, εδαφικές αξιώσεις, εδαφική ακεραιότητα, εδαφική έκταση. Το έδαφος είναι το γενικότερο με μερικό τον τόπο, το χώρο και με τον αντίθετο όρο «ανεδαφικός». Ολα και όλοι είμαστε πάνω στο έδαφος, καθώς και ο τόπος. Γιατί άλλαξε ο πιο επιτυχημένος όρος «τοπικές οργανώσεις», «συνοικιακές οργανώσεις», «κατά τόπους οργανώσεις»;