Στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών στη Χαλκίδα |
Ενδεικτικά αξίζει να αναφέρουμε ως τομείς της κραυγαλέας και βαθιά αντιδημοκρατικής και αντιλαϊκής πολιτικής της ΕΕ προς τους λαούς της Ευρώπης και όχι μόνο, συνθήκες όπως η Σένγκεν ΙΙ (SIS II), η Συνθήκη του Προυμ, το Ευρωπαϊκό Ενταλμα Σύλληψης, η αναβάθμιση της EUROPOL σε θεσμικό όργανο της ΕΕ και η παράλληλη αναβάθμιση της EUROJUST, η FRONTEX, ο ευρωτρομονόμος. Είναι μερικά μόνο από τα «επιτεύγματα» της ΕΕ στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της κατάφωρης παραβίασης κάθε κεκτημένης ελευθερίας.
Πάγιος συνένοχος και συμμέτοχος στις παραπάνω αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, που θεσμοθέτησαν την πολιτική του «Μεγάλου Αδερφού» ως αναγκαία για την «ασφάλεια» είναι και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με δεδομένη τη σύμπραξη «Λαϊκού Κόμματος» και «Σοσιαλιστών», που κάνει και την πιο «βρώμικη δουλειά», σε μία προσπάθεια απόδοσης δημοκρατικής επίφασης σε κάθε αντιδραστική απόφαση, καθώς δίνει σε μόνιμη βάση το πράσινο φως της υλοποίησής τους, προπαγανδίζοντας μάλιστα το ρόλο του ως «θεματοφύλακα» δικαιωμάτων, ελευθεριών και αξιών στην Ενωση... του κεφαλαίου.
Αντίθετο σε όλα τα αντιδραστικά μέτρα υπήρξε από την αρχή το ΚΚΕ, που καταψήφιζε και κατάγγελλε στο Ευρωκοινοβούλιο όλες τις σχετικές αποφάσεις, καταδεικνύοντας με αιτιολογήσεις ψήφων και παρεμβάσεις ότι στόχος είναι «το λαϊκό κίνημα, οι λαϊκές αντιστάσεις που γεννά και δυναμώνει μέσα στους ευρωπαϊκούς λαούς η ίδια η αντιδραστική και αντιλαϊκή πολιτική της ΕΕ εναντίον τους», καλώντας παράλληλα τους λαούς «να υπερασπίσουν τα ατομικά δικαιώματα και τις δημοκρατικές ελευθερίες τους, να δυναμώσουν την πάλη τους ενάντια στην ένταση της αστυνομοκρατίας, του αυταρχισμού και της καταστολής και, συνολικά, στην αντιδημοκρατική και αντιλαϊκή πολιτική της ΕΕ».
Οι ευρωβουλευτές του Κόμματος σε όλες τους τις τοποθετήσεις κατάγγελλαν «την προκλητική υποκρισία της ΕΕ και την επιλεκτική χρησιμοποίηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ως μέσο ιμπεριαλιστικών πιέσεων, ακόμη και εξαπόλυσης πολέμων κατά των λαών», υπογραμμίζοντας ότι «όσα ψηφίσματα και αν βγάλουν οι πολιτικοί εκφραστές των μονοπωλίων, δεν πρόκειται να σταματήσουν τα κινήματα αντίστασης και τα ολοένα και αυξανόμενα ρεύματα αμφισβήτησης της ίδιας της ΕΕ σαν ιμπεριαλιστικής διακρατικής ένωσης του ευρωπαϊκού κεφαλαίου», καλώντας τους λαούς να καταδικάσουν τις πολιτικές αυτές, να αντισταθούν και να ακυρώσουν την εφαρμογή τους.
Η Συνθήκη του Προυμ. Μία συνθήκη, που από το 2007 ενσωματώθηκε με την έγκριση του Ευρωκοινοβουλίου στο κοινοτικό δίκαιο ποινικοποιώντας την πολιτική και συνδικαλιστική δραστηριότητα, με στόχο αποφασιστικό χτύπημα στο λαϊκό κίνημα, σαν συμπλήρωμα και εξέλιξη της Σύμβασης Σένγκεν ΙΙ (SIS II), που δημιουργεί ηλεκτρονικές βάσεις παρακολούθησης και «φακελώνει» τους λαούς της ΕΕ και, σύμφωνα και με το τελευταίο Συμβούλιο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, υποχρεούνται να την εφαρμόσουν και όσα κράτη - μέλη δεν την έχουν ακόμα υπογράψει. Προβλέπει, πέρα από τη διασυνοριακή συνεργασία, τη δημιουργία μίας ευρωπαϊκής τράπεζας δεδομένων όπου θα αποθηκεύονται πλήρη βιομετρικά στοιχεία, όπως το DNA, τα δακτυλικά αποτυπώματα, αλλά ακόμα και οι αριθμοί κυκλοφορίας των αυτοκινήτων ατόμων που έχουν καταδικαστεί σε ποινικές υποθέσεις, αλλά και εκείνων που για απροσδιόριστους λόγους θεωρούνται «ύποπτοι» και στην οποία θα έχουν άμεση και ελεύθερη πρόσβαση οι διωκτικές αρχές των κρατών - μελών της ΕΕ. Αρχικά πλασαρίστηκε ως «αναγκαία για την αντιμετώπιση του χουλιγκανισμού στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου»...
Η FRONTEX. Πρόκειται για στρατιωτικές ομάδες ταχείας επέμβασης, για εξωτερικές επεμβάσεις που θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε οποιαδήποτε κρίση υπάρχει, ακόμη και να στραφούν κατά των ίδιων των λαών. Ενα ακόμη αστυνομικο-στρατιωτικό σώμα που θα εντείνει την καταστολή στα σύνορα, και όχι μόνο, όντας δυνατό να αξιοποιηθεί και ως επίλεκτος κατασταλτικός μηχανισμός ενάντια στο λαϊκό κίνημα, όποτε και αν χρειαστεί, εγείροντας ακόμα και σοβαρά ζητήματα καταπάτησης της εθνικής κυριαρχίας.
Η EUROPOL. Η αναβάθμιση της EUROPOL ή ευρωαστυνομίας, που απέκτησε θεσμικό ρόλο, αποτελεί ενδεικτικό του αντιδραστικού και κατασταλτικού χαρακτήρα της ΕΕ, με στόχο τα λαϊκά κινήματα, τα οποία στρέφονται εναντίον του συστήματος και στα οποία ανά πάσα στιγμή μπορεί να αποδοθεί ο χαρακτηρισμός της «τρομοκρατικής δράσης».
Το Ευρωπαϊκό Ενταλμα Σύλληψης. Και αυτό θεσπίστηκε στο πλαίσιο της «πάταξης της τρομοκρατίας» και του οργανωμένου εγκλήματος, αποτελώντας το βασικό εργαλείο αυτοματοποίησης και επιτάχυνσης των εκδόσεων καταζητούμενων μεταξύ των κρατών - μελών. Τα 32 «εγκλήματα» που δικαιολογούν την έκδοσή του καλύπτουν ένα ευρύτατο φάσμα «αξιόποινων» πράξεων, περιλαμβάνοντας και «εγκλήματα σκέψης» - καθώς μετά την απόφαση περί δημόσιας διατύπωσης θέσεων περί ολοκαυτώματος, τίθενται κανόνες και απαγορεύσεις τόσο στη σκέψη, όσο και στη δημόσια έκφραση - «εγκλήματα» πολιτικού χαρακτήρα και επιτάσσει την έκδοση του υπηκόου κράτους-μέλους έστω και αν το «αδίκημα» δεν υφίσταται στη νομοθεσία του εν λόγω κράτους. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι στη λίστα των εγκλημάτων εντάσσονται από την τρομοκρατία, το ρατσισμό, την ξενοφοβία, μέχρι τους φόνους, το εμπόριο ανθρώπων και το βιασμό.
Η παρακολούθηση και διατήρηση ηλεκτρονικών δεδομένων, δίνει τη δυνατότητα παρακολούθησης και διατήρησης δεδομένων τηλεπικοινωνιών, του διαδικτύου και την αξιοποίησή τους ανάλογα με τις περιστάσεις. Φυσικά προβλέπεται η ανταλλαγή και κοινή πρόσβαση στα στοιχεία αυτά από όλους τους κατασταλτικούς και διωκτικούς μηχανισμούς τόσο της ΕΕ όσο και των κρατών-μελών.
Συλλογή, αποθήκευση και καταχώριση βιομετρικών δεδομένων στα διαβατήρια των κρατών-μελών της ΕΕ, με αφορμή την προστασία από την «τρομοκρατία». Αλλη μία απόφαση της ΕΕ, που ισχύει ακόμα και για παιδιά ηλικίας 12 ετών και άνω, τα οποία επίσης φακελώνει ως εν δυνάμει επικίνδυνα για την ΕΕ.
«Προστασία των προσωπικών δεδομένων». Μία πρόταση που καταργεί το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή, αλλά και την προστασία των προσωπικών δεδομένων και θεσμοθετεί την απεριόριστη και πρακτικά ανεξέλεγκτη δυνατότητα των διωκτικών αρχών και των κατασταλτικών μηχανισμών όχι μόνο των κρατών-μελών της ΕΕ, αλλά και τρίτων χωρών (βλ. ΗΠΑ), ακόμη και ιδιωτών να συλλέγουν, επεξεργάζονται και ανταλλάσσουν μεταξύ τους όλα τα προσωπικά δεδομένα κάθε πολίτη της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων και των δεδομένων που αφορούν στην πολιτική και συνδικαλιστική δράση του, στις ιδεολογικές, φιλοσοφικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις του.
Η απόφαση - πλαίσιο περί τρομοκρατίας. Προωθεί - μεταξύ άλλων - τη γενίκευση του φακελώματος ιδεολογικών, φιλοσοφικών αντιλήψεων και δράσης, αποτελεί βαθύτερη αντιδραστική επίθεση ακόμη και σε στοιχειώδη αστικοδημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες. Εχει στόχο το δυνάμωμα του θεσμικού πλαισίου της καταστολής για να χρησιμοποιηθεί για το χτύπημα των λαϊκών αγώνων. Μέσα από την εισαγωγή της νέας ορολογίας της «βίαιης ριζοσπαστικοποίησης» με αιχμή τις «ακραίες ιδεολογίες», ποινικοποιείται με αυθαίρετο τρόπο κάθε έκφραση, γνώμη, άποψη, ιδεολογική αντίληψη που αμφισβητεί το εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα. Σε αυτό το πλαίσιο, έγκλημα είναι και η «παρακίνηση σε τρομοκρατικά εγκλήματα», η «στρατολόγηση τρομοκρατών και η εκπαίδευσή τους» μέσω διαδικτύου, επιτρέποντας στους κατασταλτικούς μηχανισμούς να απαγορεύουν και να τιμωρούν τη διακίνηση ιδεών, με πρόσχημα ότι υποθάλπουν ή παρακινούν «τρομοκρατικές» πράξεις.
Τέλος, δε γίνεται να μην αναφερθούμε στην καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων διά της μεταναστευτικής πολιτικής της ΕΕ. Πλέον πρόσφατες αποφάσεις που εγκρίθηκαν και από το Ευρωκοινοβούλιο είναι η «μπλε κάρτα» και η ενιαία άδεια διαμονής και εργασίας, σύμφωνα με τις οποίες μόνο οι μετανάστες που έχουν εξασφαλίσει εκ των προτέρων συμβόλαιο εργασίας θα μπορούν να εισέρχονται στις χώρες της ΕΕ, ενώ επιτρέπεται και η επιλογή βάσει προσόντων, αποκλείοντας τους αιτούντες άσυλο, προωθώντας - στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τη Μετανάστευση - την πολιτική της ΕΕ για φτηνό εργατικό δυναμικό, δέσμιο της εργοδοσίας. Οσο για τους μετανάστες που δεν έχουν άδεια, δίνεται η δυνατότητα έως και της 18μηνης κράτησής τους, ενώ μετά την απέλασή τους απαγορεύεται η είσοδος στην ΕΕ για πέντε χρόνια, ανοίγοντας διάπλατα τις πόρτες στην εργοδοσία, για περαιτέρω εκβιασμό και εκμετάλλευση των ανθρώπων αυτών, που και σήμερα ζουν σε συνθήκες σκλαβιάς.
Και ο κατάλογος των αποφάσεων - μόνο για την τελευταία πενταετία - της ΕΕ, που παραβιάζουν κατάφορα θεμελιώδεις ελευθερίες και δικαιώματα, ποινικοποιώντας ακόμα και τη σκέψη, σε μία Ενωση όχι των λαών αλλά των μονοπωλίων, έχει πολλές σελίδες... Ακόμα και αυτά όμως αρκούν για να περιγράψουν το χαρακτήρα τόσο των εκπροσώπων των κομμάτων του ευρωμονόδρομου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αλλά και της ΕΕ σαν ιμπεριαλιστικού θεσμού, που επιχειρεί να καταπνίγει κάθε τι προοδευτικό που εμφανίζεται στους κόλπους της και επιχειρεί να την αμφισβητήσει.