Ζητάει αναβάθμιση του Οργανισμού, καλλιεργώντας την αυταπάτη ότι μπορεί να παίξει ρόλο «αντίπαλου δέους» στο ΝΑΤΟ, στο πλαίσιο της «ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης»
Την ώρα που μαζικοί φορείς και συνδικαλιστικές οργανώσεις προετοιμάζουν την αντιιμπεριαλιστική κινητοποίηση του Σαββάτου στην Κέρκυρα, για να «υποδεχτούν» όπως τους αρμόζει τους μακελάρηδες του ΟΑΣΕ και του ΝΑΤΟ που θα συνεδριάζουν στο νησί, η Οργάνωση Κέρκυρας του ΣΥΡΙΖΑ τους καλωσορίζει, με μια ανακοίνωση μνημείο υποστήριξης του ευρωενωσιακού (και όχι μόνο) ιμπεριαλισμού τους. Κατά την προσφιλή τακτική του ΣΥΡΙΖΑ να επιλέγει ιμπεριαλιστή για να συνταχτεί μαζί του, με την ανακοίνωση αυτή αξιώνεται η «αναβάθμιση του ΟΑΣΕ» (!) κι αυτό παρά το γεγονός ότι ο εν λόγω Οργανισμός δεν αποτελεί παρά έναν ακόμα μηχανισμό επιβολής της ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας και «διευθέτησης» επιμέρους ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων.
Κάνοντας ένα βήμα παραπέρα, ο ΣΥΡΙΖΑ στην ανακοίνωσή του ισχυρίζεται ότι «οι αρχές και οι διακηρύξεις του ΟΑΣΕ εκπροσωπούν μια πολυδιάστατη αντίληψη για την ασφάλεια» και μέμφεται το γεγονός ότι η εξέλιξή του «δεν ήταν στην κατεύθυνση της αναβάθμισής του»! Και παρακάτω υπογραμμίζεται: «Η άποψή μας, ως ΣΥΡΙΖΑ, που είναι και άποψη των δυνάμεων της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, είναι ότι ο ΟΑΣΕ διαθέτει μοναδικά χαρακτηριστικά για να αποτελέσει το βάθρο για την οικοδόμηση ενός νέου μοντέλου για την ευρωπαϊκή ασφάλεια στον 21ο αιώνα. Είναι ένας οργανισμός πανευρωπαϊκού χαρακτήρα, δομημένος πάνω στην αντίληψη της καθολικής ασφάλειας: Δημοκρατία, αφοπλισμός, οικονομική συνεργασία, οικολογική ασφάλεια, ανθρώπινα και μειονοτικά δικαιώματα. Επιπλέον, οι αρχές και οι αποφάσεις του ΟΑΣΕ βοηθούν και τα εθνικά μας θέματα»!
Ο ΣΥΡΙΖΑ και η «Ευρωπαϊκή Αριστερά», στην οποία ανήκει, εναποθέτουν την ασφάλεια, τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα σ' αυτούς που τα υπονομεύουν και τα τσακίζουν. Μ' αυτό τον τρόπο, οι οπορτουνιστές δε σκορπούν απλώς αυταπάτες στους λαούς. Κάνουν κάτι ακόμα χειρότερο. Διαχέουν την αντιδραστική αντίληψη ότι μόνο με τη συστράτευση με τους ιμπεριαλιστές μπορούν να προσδοκούν καλύτερες μέρες. Μάλιστα, ο ΣΥΡΙΖΑ αντιπαραθέτει τον «καλό» ΟΑΣΕ στο «κακό» ΝΑΤΟ, αποσιωπώντας βεβαίως ότι τα ίδια καπιταλιστικά κράτη συμμετέχουν και στα δύο και δεν είναι το ΝΑΤΟ «το μακρύ χέρι των ΗΠΑ» όπως ισχυρίζεται, είναι συνολικά οι οργανισμοί αυτοί υποχείρια του ιμπεριαλισμού για να εξυπηρετούν τους σχεδιασμούς του.
Εμπαίζοντας το λαό, ο ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει ακόμα στην ανακοίνωσή του ότι «είμαστε κατά της στρατιωτικοποίησης της ΕΕ» και «θέλουμε η ενίσχυση του ΟΑΣΕ να αποτελέσει κύριο στόχο της πολιτικής για την ευρωπαϊκή ενοποίηση». Η πολιτική ενοποίηση της ΕΕ όμως, στη βάση των συμφωνιών που ήδη υπάρχουν, παραπέμπει ευθέως στη συγκρότηση ευρωστρατού. Η κοινή εξωτερική πολιτική ασφάλειας και άμυνας της ΕΕ, είτε περνά μέσα απ' τον ΟΑΣΕ είτε απ' οπουδήποτε αλλού, θα κινείται στην κατεύθυνση διασφάλισης των ευρωενωσιακών ιμπεριαλιστικών συμφερόντων, σε βάρος λαών και χωρών. Και έχουν το θράσος αυτές τις θέσεις να τις χρεώνουν και στα «φιλειρηνικά κινήματα» που υποτίθεται ότι όπως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι «υπέρ της ενίσχυσης του ΟΑΣΕ και της κατάργησης του ΝΑΤΟ».
Ζητούμενο για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι «η δημιουργία ενός Πανευρωπαϊκού Συστήματος Ασφάλειας, που να προκύψει από τον ΟΑΣΕ, να έχει νομική υπόσταση με βάση ένα "διεθνές σύμφωνο" και οι αποφάσεις του δεσμευτικό χαρακτήρα. Επίσης, στο πλαίσιο της αναβάθμισης του ΟΑΣΕ έχει προταθεί Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφαλείας, εξοπλισμένο με μηχανισμούς έγκαιρης προειδοποίησης και πρόληψης συγκρούσεων. Ο ΟΑΣΕ να διασυνδεθεί με τον ΟΗΕ ως "περιφερειακός οργανισμός ασφάλειας". Να αποκτήσει αρμοδιότητα και την πρακτική ικανότητα διευθέτησης των συγκρούσεων στο χώρο ευθύνης του. (...) Η ενότητα και η πολυμορφία του ευρωπαϊκού χώρου επιβάλλει το πανευρωπαϊκό σύστημα ασφάλειας να έχει τα υποσυστήματά του. Ειδικότερα στη Βαλκανική χρειάζεται να δρομολογηθεί μια διαδικασία "τύπου Ελσίνκι"».
Η πρότασή του είναι βγαλμένη από τα πιο εφιαλτικά σενάρια για τους λαούς της Ευρώπης, αφού ρίχνει νερό στο μύλο της ιμπεριαλιστικής στρατιωτικοποίησης που ούτως ή άλλως επιδιώκουν οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου, έχοντας σταθερά στο στόχαστρο τον εχθρό λαό και τα δικαιώματά του.