Ενταγμένο στο διακηρυγμένο στόχο της συγκυβέρνησης για «εξορθολογισμό των οικονομικών» σε δημόσια νοσοκομεία και Ταμεία είναι το νέο σχέδιο του Κανονισμού Παροχών του ΕΟΠΥΥ. Αυτός ο «εξορθολογισμός» είναι ένα βασικό επιχείρημα, με το οποίο οι νέες περικοπές θα παρουσιαστούν ως κάτι «αναγκαίο» για τη σωτηρία του λαού, θα πουν ξανά ότι «τα μέτρα είναι σκληρά αλλά απαραίτητα για να μη χαθούν τα πάντα».
Η αλήθεια βέβαια είναι πως γίνεται ένα ακόμα βήμα στην υλοποίηση της στρατηγικής της ΕΕ, της στρατηγικής που υπηρετεί τη διαρκή καταλήστευση του λαού (με το νέο Κανονισμό αφαιρούνται από τους ασφαλισμένους επιπλέον 300 εκατ. ευρώ) και τη διαρκή ενίσχυση των μονοπωλίων. Ενισχύεται το μέρος εκείνο των «δημόσιων» υπηρεσιών Υγείας που θα παρέχονται ανταποδοτικά, που απαιτούν ο ασφαλισμένος να βάζει το χέρι στην τσέπη για να τις έχει. Κάτω από το διαρκές «χτύπημα» του λαϊκού εισοδήματος (ανεργία, φοροληστεία, ακρίβεια κτλ.) γίνεται ορατός ο κίνδυνος να αυξηθούν κατακόρυφα τα λαϊκά στρώματα που δε θα έχουν καθόλου τέτοιες υπηρεσίες.
Για να ενισχύει την «ανταγωνιστικότητα» και να βρίσκει στα κρατικά ταμεία κονδύλια που θα στηρίζουν την «επιχειρηματικότητα» (σ.σ. φοροαπαλλαγές, επιδοτήσεις και άλλες ρυθμίσεις υπέρ των μεγάλων επιχειρήσεων), το αστικό κράτος επιδιώκει διαρκώς να μειώνει την κρατική δαπάνη για την Υγεία. Αυτό κάνει σήμερα, όχι μόνο με το νέο Κανονισμό, αλλά με την κατάργηση τμημάτων στα δημόσια νοσοκομεία, ακόμα και ολόκληρων νοσοκομείων, υγειονομικών μονάδων του ΕΟΠΥΥ.
Ο νέος κανονισμός συνδέεται φυσικά και με τη μείωση του «μη μισθολογικού κόστους», τη μείωση των εργοδοτικών εισφορών που έχει ήδη ξεκινήσει και η διάσωση των μονοπωλίων απαιτεί να συνεχιστεί. Φυσικά, όσο μειώνονται οι εργοδοτικές εισφορές, θα μεγαλώνει το βάρος για τους εργαζόμενους, είτε μέσω του περιορισμού των παροχών (όπως γίνεται τώρα) είτε μέσω της αύξησης των δικών τους εισφορών.
Την ίδια στιγμή, μεγαλώνει η επιχείρηση χειραγώγησης των λαϊκών συνειδήσεων. Δυναμώνει η προπαγάνδα που εστιάζει στις μεγάλες «σπατάλες», στη διαφθορά στο χώρο της Υγείας και ονομάζει τη συρρίκνωση των παροχών «νοικοκύρεμα». Η κυβέρνηση πρωτοστατεί στην ενοχοποίηση κάθε λαϊκού δικαιώματος σε Υγεία - Πρόνοια, προκειμένου να μειώσει τις αντιστάσεις, να εξασφαλίσει «κοινωνική συναίνεση» για τις άγριες περικοπές, να πείσει το λαό ότι όλα αυτά γίνονται για το καλό του.
Επιπλέον, παρουσιάζονται τα αντιλαϊκά μέτρα (και) στην Υγεία ως κάτι που «επιβάλλει» η τρόικα, και αποσιωπάται ότι πρόκειται για μέτρα - απόρροια της πολιτικής που συνδιαμορφώνουν οι κυβερνήσεις των κρατών - μελών στην ΕΕ. Αποσιωπάται ότι η ίδια πολιτική εφαρμόζεται σε όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ, όπου τα δημόσια νοσοκομεία λειτουργούν ως επιχειρήσεις, μειώνονται ολοένα οι εργοδοτικές εισφορές στα ασφαλιστικά Ταμεία και ενισχύεται διαρκώς ο ιδιωτικός τομέας της Υγείας. Μάλιστα, η ΕΕ θεωρεί στρατηγικό τον τομέα της Υγείας για την ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας και επιδίωξη είναι να απελευθερωθεί πλήρως, ώστε να γίνουν επενδύσεις και σε συνθήκες κρίσης να βρουν εκεί διέξοδο συσσωρευμένα κεφάλαια. Σ' αυτή την κατεύθυνση λειτουργεί και ο ΕΟΠΥΥ, για να υπηρετήσει τέτοιους στόχους ιδρύθηκε, ως μηχανισμός για ένα «πακέτο ελάχιστων παροχών», όπως λένε.
Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής, της ταξικής πολιτικής που υλοποιείται για να σώσει και να δυναμώσει τα μονοπώλια, είναι και ο νέος Κανονισμός του ΕΟΠΥΥ, «κρίκος» στην αλυσίδα μιας πολιτικής και μιας οικονομίας που ουσιαστικά λέει στους ασθενείς, στους ασφαλισμένους, στα άτομα με αναπηρία: «Αν έχεις, πλήρωσε. Αλλιώς "κόψε το λαιμό σου"».