«Προφανώς θέλουμε δανεισμό, αλλά πρέπει να επανεξετάσουμε τους όρους του... Βεβαίως χρειάζονται κεφάλαια οι τράπεζες... Να ανακεφαλαιοποιηθούν οι τράπεζες, αφού όμως εκκαθαρίσουν τα επισφαλή δάνεια σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις και δημιουργηθούν ασφαλείς συνθήκες να είναι υγιείς» (συνέντευξη του Αλ. Τσίπρα στην εφημερίδα «6 μέρες», 17/11/2012).
Ταυτόχρονα, ο Γ. Σταθάκης σε άρθρο του στην «Αυγή της Κυριακής», 18/11/2012, έγραφε: «Το τραπεζικό ζήτημα είναι αυτόνομο αν και συνδέεται με το αναπτυξιακό... Εάν η ανακεφαλαιοποίηση δε συνδυαστεί με την εκκαθάριση του προβληματικού χαρτοφυλακίου, δηλαδή των υπερχρεωμένων νοικοκυριών και επιχειρήσεων, άμεσα ή σταδιακά, τότε η ανακεφαλαιοποίηση θα ζητήσει επιπρόσθετα χρήματα στο μέλλον και η δανειοδότηση της οικονομίας δεν θα έχει κανένα όφελος. Η απομείωση της τεχνητής αξίας των τραπεζών θα ζημιώσει τους τραπεζίτες, αλλά θα ανακουφίσει τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις και θα φέρει πιο κοντά το σημείο επανεκκίνησης της οικονομίας». Η απομείωση της «τεχνητής αξίας» σημαίνει την απαξίωση κεφαλαίου, με σβήσιμο των δανείων που αποτελούν κεφάλαιο για τις τράπεζες, επειδή θεωρεί τα δάνεια επισφαλή, δηλαδή, ότι έτσι και αλλιώς οι τράπεζες θα έχουν χασούρα.
Λένε, λοιπόν, ότι χρειάζεται η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, αλλά να εκκαθαριστούν από τα επισφαλή δάνεια των επιχειρήσεων, προσθέτουν βεβαίως και τα «λαϊκά νοικοκυριά» για να το παίξουν φιλολαϊκοί, αλλά το βασικό είναι τα δάνεια των επιχειρήσεων που είναι τεράστια σε σχέση με αυτά των λαϊκών νοικοκυριών. Ετσι, λένε, «οι τράπεζες θα είναι υγιείς» για να τροφοδοτούν την «πραγματική οικονομία», δηλαδή βιομήχανους, μεγαλέμπορους κ.λπ., ενώ οι επιχειρήσεις θα έχουν ξεφορτωθεί ένα βραχνά, το χρέος προς τις τράπεζες. Είναι και αυτό καταστροφή κεφαλαίου.
Ο ΣΥΡΙΖΑ προβάλλει λύση υπέρ των τραπεζών, ενώ προπαγανδίζει ότι η κυβέρνηση δανείζεται για να ενισχύει τους τραπεζίτες και όχι την πραγματική οικονομία. Βεβαίως, οι τράπεζες αποτελούν τμήματα επιχειρηματικών ομίλων που έχουν και τομείς της «πραγματικής οικονομίας», δηλαδή της παραγωγής.
Πρόσφατα, ο Αλ. Τσίπρας, σε συνέντευξή του στο CNN, είπε: «Η αλήθεια είναι ότι μία λύση σαν αυτή που εμείς προτείνουμε θα είναι επωφελής τόσο γι' αυτούς που χρωστάνε όσο όμως και για τους πιστωτές. Γιατί έτσι θα υπάρξει δυνατότητα να πάρουν τουλάχιστον ένα σημαντικό μέρος των χρημάτων τους... Αν έχεις κάποιον χρεοκοπημένο, η λύση δεν είναι να του δώσεις περισσότερα δάνεια, που δεν θα μπορέσει ποτέ να επιστρέψει. Η λύση είναι να τον βοηθήσεις να εργαστεί, να παράξει, προκειμένου να έχει τη δυνατότητα να αρχίσει να αποπληρώνει». Τα ίδια επανέλαβε και στο «Αλ Τζαζίρα». Τι λέει; Οτι η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ διασφαλίζει τους πιστωτές. Γιατί τώρα κινδυνεύουν να χάσουν τα λεφτά τους. Μιλά και υπέρ των τραπεζών που δανείζουν την Ελλάδα. Αυτών που τις ξορκίζει ως το μεγαλύτερο δεινό για την οικονομία. Αλλη μια αντίφαση στη γραμμή του, που τον κάνει αφερέγγυο. Ξέρει ότι χωρίς τράπεζες η οικονομία δεν μπορεί να κινηθεί. Αυτές έχουν τα κεφάλαια για να γίνονται επενδύσεις. Αυτό λέει και ο Σταθάκης όταν γράφει ότι «το τραπεζικό ζήτημα συνδέεται με το αναπτυξιακό».
Αρα, ο διαχωρισμός τραπεζών και «πραγματικής οικονομίας» που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κάλπικος. Και το ομολογεί η προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ που σκόπιμα παρεμβαίνει στην αντίθεση βιομηχάνων - τραπεζών, πασχίζοντας να πείσει ότι η πολιτική του οδηγεί στην παραγωγική ανάπτυξη, να χειραγωγήσει λαϊκές δυνάμεις στην πολιτική του, με το δόλωμα ότι θα απαλλαγούν από τα χρέη στις τράπεζες. Και οι τράπεζες είναι πραγματική οικονομία, είναι συνυφασμένες με την παραγωγή.
Πρόσφατα, ο πρόεδρος του ΣΕΒ σε ημερίδα της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Επενδύσεων είπε σχετικά με την ανάκαμψη της οικονομίας: «Η λύση είναι μια πολύπλευρη και συνεχής προσπάθεια για την αποκατάσταση της ροής κεφαλαίων στην οικονομία, μέσα στην οποία εντάσσονται και τα προγράμματα της συγκεκριμένης τράπεζας». Βεβαίως, οι τράπεζες δανείζοντας βγάζουν κέρδη. Δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα. Καπιταλιστικές επιχειρήσεις είναι. Συγκεντρώνουν αδιάθετο χρήμα και δανείζουν για επενδύσεις τους επιχειρηματικούς ομίλους. Γι' αυτό τις έφτιαξαν οι καπιταλιστές.
Ολη η προπαγάνδα περί τραπεζών που ωφελούνται από τις δανειακές συμβάσεις ενώ η παραγωγή δεν ωφελείται είναι επίσης κάλπικη και αποπροσανατολιστική. Και γίνεται για να υποτάξει τους εργαζόμενους στην πολιτική διαχείρισης του καπιταλισμού και εξόδου από την κρίση σε όφελος του κεφαλαίου, πατώντας στην ψευδαίσθηση ότι οι βιομήχανοι και οι μεγαλέμποροι είναι που δίνουν θέσεις εργασίας, παράγουν για να ζούμε, και που τώρα δεν μπορούν να το κάνουν γιατί τα λεφτά τα καρπώνονται οι τράπεζες. Επίσης, η προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ ότι τα μνημόνια ενισχύουν τις τράπεζες είναι «πιασάρικη» λόγω αρνητικής εμπειρίας από τα λαϊκά νοικοκυριά που αναγκάστηκαν να μπλεχτούν με τράπεζες, ότι αυτές είναι η κακοδαιμονία τους, αυτές φταίνε για την κρίση και το χρέος. Γιατί του είναι βολικό, προβάλλοντας την πολιτική του ως ανάπτυξη της «πραγματικής οικονομίας», δηλαδή της καπιταλιστικής παραγωγής, δίνει διέξοδο στην κρίση (σωστά, αλλά είναι σε όφελος του κεφαλαίου που χρειάζεται ισχυρές τράπεζες), να προπαγανδίζει την ψευδαίσθηση ότι αυτή είναι ωφέλιμη για την εργατική τάξη και το λαό. Δηλαδή, ό,τι είναι ωφέλιμο για τον ΣΕΒ, τους μεγαλέμπορους κ.λπ. είναι ωφέλιμο και για το λαό. Αυτός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Με τους επιχειρηματικούς ομίλους.