Στο ρόλο ...παραδοσιακού αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης ο Αλ. Τσίπρας
Υποδεχόμενος τον Αλ. Τσίπρα, εκ μέρους της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα του μπλόκου, ο Β. Μπούτας και κάνοντας αναφορά στο διεκδικητικό πλαίσιο που προβάλλουν οι αγρότες με την πανελλαδική κινητοποίησή τους, σημείωσε ότι η καρδιά του αγροτικού προβλήματος στη χώρα μας βρίσκεται στην Κοινή Αγροτική Πολιτική της ΕΕ, που επιχειρεί να ξεκληρίσει τη μικρομεσαία αγροτιά για να περάσουν η γη και η παραγωγή στα χέρια λίγων μεγαλοαγροτών και καπιταλιστών. Στον πυρήνα του πλαισίου των αιτημάτων μας - είπε - βρίσκεται η αντίθεσή μας μ' αυτή την πολιτική, την οποία και παλεύουμε να ανατρέψουμε. Η, δε, προοπτική του αγώνα μας είναι μια διαφορετική αγροτική ανάπτυξη, κόντρα στα μονοπώλια και τις πολυεθνικές, για την εξυπηρέτηση των λαϊκών αναγκών.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο αίτημα για ολοκλήρωση της εκτροπής του Αχελώου, υπενθυμίζοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δε συμφωνεί, αλλά είναι από τους κυριότερους και σφοδρότερους πολέμιους αυτού του, ζωτικής σημασίας για την αγροτιά, έργου.
Με... λόγια αγάπης για την αγροτιά - μέρα του Αγίου Βαλεντίνου, γαρ - και με την υπόσχεση ότι αν αναλάβει αυτός πρωθυπουργός, θα είναι καλύτερος από τον Αντ. Σαμαρά, εμφανίστηκε στην ομιλία του ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Είπε πολλά και μεγάλα λόγια για την «ανάγκη ανάπτυξης της αγροτικής παραγωγής», αλλά, επί της ουσίας, τίποτα το διαφορετικό από τα γενικά κι αφηρημένα που λένε γι' αυτό το ζήτημα τα κόμματα της συγκυβέρνησης, με τα οποία το κόμμα του κινείται στον ίδιο «ευρωντορό».
Κατηγόρησε τον πρωθυπουργό ότι δεν παλεύει όσο χρειάζεται στην ΕΕ για τα αγροτικά ζητήματα της χώρας μας, κάτι που, όπως είπε, θα κάνει ο ίδιος αν αναλάβει την πρωθυπουργία. Επανέλαβε, δηλαδή, τα ίδια που έλεγαν οι εκάστοτε αρχηγοί της αξιωματικής αντιπολίτευσης εναντίον των εκάστοτε πρωθυπουργών, (ο Αντ. Σαμαράς για τον Γ. Παπανδρέου, ο Γ. Παπανδρέου για τον Κ. Καραμανλή, ο Κ. Καραμανλής για τον Σ. Σημίτη κ.ο.κ.)
Και τα είπε αυτά όχι μόνο για να παρουσιαστεί καλύτερος «διαπραγματευτής» και «διαχειριστής» από τον Αντ. Σαμαρά, αλλά και για να διαμηνύσει, προς πάσα κατεύθυνση, ότι ο ίδιος και το κόμμα του είναι ταγμένοι στην υπηρεσία της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της ΕΕ, προσπαθώντας, ταυτόχρονα, να περάσει την αντίληψη στους αγρότες ότι λύσεις στα προβλήματά τους πρέπει να περιμένουν μόνο στο πλαίσιο της ΚΑΠ. Αυτής, δηλαδή, που προκαλεί, πολλαπλασιάζει και οξύνει στο έπακρο τα προβλήματα των μικρομεσαίων αγροτών, οδηγώντας την στη φτώχεια και στην εξαθλίωση.
Κάνοντας λόγο για «νοοτροπίες του παρελθόντος που πρέπει ν' αφήσουν πίσω οι αγρότες», άφησε, εμμέσως πλην σαφώς, να υπονοείται ότι για την τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει σήμερα η μικρομεσαία αγροτιά, μερίδιο ευθύνης έχουν και οι ίδιοι οι αγρότες! Λες και ήταν οι φτωχοί αγρότες και όχι οι μεγαλοαγρότες και οι αγροτοβιομήχανοι που καρπώνονταν τα «χοντρά ποσά» των επιδοτήσεων και των άλλων ενισχύσεων και λες και φταίει η φτωχή αγροτιά για τα «μπαξίσια» που οι κυβερνήσεις έδιναν σε δικούς τους «συνδικαλιστές» και «συνεταιριστές».
Σε ό,τι αφορά στον Αχελώο, επανέλαβε την αρνητική θέση του κόμματός του, ισχυριζόμενος, αδαώς, ότι το τεράστιο αρδευτικό πρόβλημα της Θεσσαλίας μπορεί να λυθεί με άλλα μικρότερα έργα. Κι επιχειρώντας, μάλλον αδέξια, να δικαιολογήσει αυτή την αντιαγροτική θέση και στάση, ισχυρίστηκε ότι το νερό από τον Αχελώο προορίζεται να καλύψει μόνο υδρευτικές ανάγκες και όχι και ανάγκες άρδευσης, για να πάρει την απάντηση από τον Β. Μπούτα: «Ας έλθει εδώ το νερό και ξέρουμε εμείς τι θα το κάνουμε...».