Αντί άλλου επιλόγου, είναι χαρακτηριστικά τα παρακάτω αποσπάσματα από την Ανακοίνωση του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ του ΚΚΕ για την αναζωογόνηση - ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος (12/10/2013):
«Ενας καθοριστικά αρνητικός παράγοντας για τον οποίο η εργατική τάξη βρέθηκε απροετοίμαστη μπροστά στην καπιταλιστική κρίση και την ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου ήταν ο έλεγχος, πρωτίστως, των ηγετικών οργάνων του συνδικαλιστικού κινήματος από εκείνες τις δυνάμεις που αντιμάχονταν την ταξική ενότητα και αφύπνιση, που καλλιέργησαν το συντεχνιασμό, που προωθούσαν την ταξική συνεργασία με τους καπιταλιστές, τη συναίνεση με τις κυβερνήσεις και την υποταγή στην ΕΕ.
Ανέπτυσσαν μια πολύμορφη συναλλαγή μαζί τους οδηγώντας στη διάλυση και τον εκφυλισμό. Τις όποιες αγωνιστικές "κορόνες" έριχναν κατά καιρούς, κάτω από την πίεση του ΠΑΜΕ, ακόμα και τις απεργίες που κήρυξαν τις υπέτασσαν τόσο σε κομματικές σκοπιμότητες ώστε να διευκολυνθεί η κυβερνητική εναλλαγή ανάμεσα σε κόμματα διαχείρισης του εκμεταλλευτικού συστήματος, όσο και στον εγκλωβισμό, στην εκτόνωση αγωνιστικών διαθέσεων σε ανώδυνα κανάλια.
Η βασική πηγή και η δύναμη αυτών των συνδικαλιστικών μηχανισμών της ενσωμάτωσης, εξαγοράς και εκφυλισμού ήταν και είναι μια καλοπληρωμένη εργατική αριστοκρατία, που διαπλέκεται ή διασυνδέεται με τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα. Οι μηχανισμοί αυτοί στηρίζονταν και βρίσκονταν σε συναλλαγή με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, ενώ πλέον ένα σημαντικό τους μέρος έχει προσχωρήσει ή συνεργάζεται με τον ΣΥΡΙΖΑ. Για να λυθούν τα χέρια των εργαζομένων, να υψωθεί το αγωνιστικό τους ανάστημα, να ανασυνταχθεί και να ανακάμψει το εργατικό - λαϊκό κίνημα απαιτείται η πολιτική και ιδεολογική χειραφέτηση, ο απεγκλωβισμός από ιδεολογήματα που παγιδεύουν, εξαπατούν και οδηγούν στη μοιρολατρία, στην υποταγή ή στην ήττα».
Τέτοια συμπεράσματα, οι εργαζόμενοι και ο λαός έχουν συμφέρον να τα κρίνουν με βάση την πείρα τους και να τα κάνουν κτήμα τους. Να κάνουν δική τους ευθύνη τη δύσκολη, αλλά αναγκαία υπόθεση της ανασυγκρότησης του κινήματος.