Κατατέθηκε χτες από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του Κόμματος σε νομοσχέδιο του υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων
Η ξεκάθαρη πρόταση του ΚΚΕ να γίνει υπόθεση οργανωμένης πάλης των εργαζομένων, των λαϊκών επιτροπών, των συνδικάτων |
Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ είχε καταθέσει στις 4-9-2012 ολοκληρωμένη πρόταση νόμου για την απαγόρευση πλειστηριασμών και γενικότερα πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος οφειλετών - λαϊκών οικογενειών καθώς επίσης και την ουσιαστική ελάφρυνσή τους από τα δυσβάσταχτα χρέη προς τις τράπεζες με διαγραφή των τόκων και μέρους των χρεών τους.
Η αναστολή των πλειστηριασμών από μόνη της δεν αρκεί εφόσον αφενός μεν έχει ημερομηνία λήξης αφετέρου δε συνεχίζεται η επιβάρυνση με δυσβάσταχτους τόκους των δανειοληπτών σφίγγοντας ακόμη περισσότερο τη θηλιά στο λαιμό τους. Κρατά σε ομηρία τους οφειλέτες μεταφέροντας το πρόβλημα στο μέλλον με ακόμη χειρότερους όρους.
Για τους λόγους αυτούς το ΚΚΕ επανακαταθέτει την πρότασή του αυτή με την παρούσα τροπολογία επειδή η ανάγκη ανακούφισης των λαϊκών στρωμάτων σήμερα αποκτά επείγοντα και άμεσο χαρακτήρα.
Η μεγάλη πλειοψηφία των λαϊκών νοικοκυριών πνίγεται κυριολεκτικά από τραπεζικά δάνεια που δεν μπορεί να αποπληρώσει, οδηγώντας εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους, αυτοαπασχολούμενους, φτωχούς αγρότες και κτηνοτρόφους κυριολεκτικά σε απόγνωση. Η εξέλιξη αυτή δεν είναι τυχαία. Είναι απόρροια της κυβερνητικής πολιτικής που ακολουθείται την τελευταία 15ετία, της επίθεσης στα δικαιώματα των εργαζομένων που κλιμακώνεται με εφαλτήριο την κρίση και το υψηλό χρέος, του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, που οδηγεί τα λαϊκά στρώματα σε σχετική και απόλυτη εξαθλίωση.
Από τη μια η ραγδαία αύξηση του τραπεζικού δανεισμού των λαϊκών οικογενειών δεν ήταν τυχαία. Πραγματοποιήθηκε σε περιόδους άνθισης της καπιταλιστικής οικονομίας και ήταν απαραίτητη για την πρόσκαιρη επικερδή τοποθέτηση των υπερσυσσωρευμένων κεφαλαίων των μονοπωλιακών ομίλων που σε διαφορετική περίπτωση θα λίμναζαν στο τραπεζικό σύστημα. Οδήγησε στη χρονική μετάθεση της κρίσης διογκώνοντας ταυτόχρονα και το βάθος της. Την ίδια στιγμή, το ολοένα και μειούμενο σε σχετικούς όρους λαϊκό εισόδημα δεν επαρκούσε για την κάλυψη των αναγκών. Ο τραπεζικός δανεισμός εμφανίσθηκε, με την ενεργό συνδρομή της κρατικής πολιτικής, ως ο από μηχανής θεός που κάλυπτε αυτές τις ανάγκες. Η ταχύτατη ανάπτυξη της πίστης υποστηρίχθηκε ποικιλότροπα από την κυβερνητική πολιτική.
Από την άλλη, το σημερινό οικονομικό αδιέξοδο έχει αποτέλεσμα χιλιάδες δανειολήπτες να δυσκολεύονται και συχνά να αδυνατούν να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους από δάνεια. Η αδυναμία αποπληρωμής των δανείων από τα λαϊκά στρώματα οφείλεται στην ανεργία, στην πολιτική συρρίκνωσης των εισοδημάτων των εργαζομένων, στη μετατόπιση του συνόλου σχεδόν της φορολογίας στις πλάτες των εργαζομένων.