-- Ολες οι δυνάμεις της αστικής διαχείρισης, ανεξάρτητα από τις επιμέρους διαφορές τους, συνδέουν το ζήτημα της ανάκαμψης της οικονομίας με επενδύσεις, δημιουργία θέσεων εργασίας, αύξηση εσόδων του κράτους, δυνατότητα «αποκατάστασης αδικιών» κ.ο.κ. Γιατί το ΚΚΕ λέει ότι οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα δε θα ωφεληθούν από την όποια καπιταλιστική ανάκαμψη;
-- Οι επενδύσεις των επιχειρηματικών ομίλων που ευαγγελίζονται τα κόμματα της αστικής διαχείρισης έχουν ως απαράβατο όρο την όσο το δυνατό πιο φθηνή εργατική δύναμη, καθώς και περαιτέρω διευκολύνσεις, φοροαπαλλαγές και προνόμια για τα μονοπώλια. Η λεγόμενη «φιλικότητα στις επιχειρήσεις» συνιστά εχθρότητα για την εργατική τάξη. Οι ισχυρές επιχειρήσεις είναι πρώτα από όλα ισχυρές σε βάρος των ίδιων των εργατών τους. Γι' αυτό άλλωστε και γενικεύεται και το μοίρασμα της μιας δουλειάς σε τέσσερις με όρους γαλέρας, δηλαδή μισή, κακοπληρωμένη δουλειά για λίγους μήνες. Οι ανάγκες του κεφαλαίου για μεγαλύτερη κερδοφορία σε συνθήκες οξυμένου ανταγωνισμού το κάνουν πιο επιθετικό. Δεν υπάρχει άλλωστε πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα από το τι γίνεται σε άλλες και μάλιστα ισχυρές χώρες της ΕΕ που η καπιταλιστική ανάπτυξη και οι επενδύσεις πάνε χέρι - χέρι με το ξήλωμα εργατικών δικαιωμάτων, τη γενίκευση της λεγόμενης επινοικιαζόμενης εργασίας μέσω δουλεμπορικών γραφείων όπως στη Γερμανία, τη Σουηδία κ.α.