Οι τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό όλων των ειδικοτήτων οδηγούν σε εξάντληση τους εργαζομένους
«Η υποβάθμιση είναι καθημερινή. Αύριο θα είναι χειρότερα από σήμερα. Γιατί θα έχει χαλάσει ένα ασανσέρ, ένα μηχάνημα, θα συνταξιοδοτηθεί μια καθαρίστρια, θα φύγει ένας επικουρικός. Οι επιπτώσεις είναι στους ασθενείς, περισσότερα θα διαφεύγουν, λιγότερα θα αντιμετωπίζονται. Η εικόνα των γιατρών στο νοσοκομείο είναι από τη μια οι ηλικιωμένοι, που είναι διευθυντές, και από την άλλη οι ειδικευόμενοι...».
Με αυτά τα λόγια περιγράφει χειρουργός τι συμβαίνει μέσα στο ΚΑΤ, ένα νοσοκομείο με ειδικά τμήματα όπως άκρας χείρας και μικροχειρουργικής, σπονδυλικής στήλης, αθλητικών κακώσεων, ερευνητικό κέντρο σε οστικές παθήσεις, 7 ορθοπεδικές κλινικές, 2 γενικής χειρουργικής, αγγειοχειρουργικής, νευροχειρουργικής, γναθοχειρουργικής, πλαστικής χειρουργικής.
Ιδιαιτερότητα του νοσοκομείου είναι τα πολλά χειρουργεία που δουλεύουν όλο το 24ωρο. Καθημερινά, από τα έκτακτα περιστατικά του νοσοκομείου, 20 - 30 εισάγονται για χειρουργείο. Ωστόσο από τις 14 χειρουργικές αίθουσες οι 3 είναι εξοπλισμένες και κλειστές, λόγω έλλειψης προσωπικού, κυρίως αναισθησιολόγων, που δεν υπάρχει περιθώριο να λείψει ούτε ένας, ούτε μια μέρα, διαφορετικά ακυρώνονται επεμβάσεις.
Οι ελλείψεις προσωπικού είναι γενικευμένες, π.χ. υπάρχουν κλινικές με 2 ειδικευμένους γιατρούς, αντί για 6, κι αυτοί δουλεύουν όλη μέρα. «Για να δοθούν άδειες θα κλείσουν κάποιες αίθουσες Ιούλη - Αύγουστο, θα ακυρωθούν επεμβάσεις», σημειώνουν χειρουργοί. Στα χειρουργεία για περιστατικά εκτός των ορθοπεδικών, που δουλεύουν καθημερινά, τα οφειλόμενα ρεπό κοντεύουν να φτάσουν τα 1.000 για το σύνολο των εργαζομένων.
Επιπλέον τα ορθοπεδικά και αγγειοχειρουργικά υλικά για επεμβάσεις είναι πανάκριβα και σημειώνονται ελλείψεις που προσπαθεί το προσωπικό να μπαλώσει. Εκφράζεται δε ο φόβος, επειδή κοστίζουν πολύ οι επεμβάσεις και δεν υπάρχει το αντίστοιχο «όφελος» για το νοσοκομείο, ότι σταδιακά τα προγραμματισμένα χειρουργεία θα γίνονται μόνο επί πληρωμή, είτε στο δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα.
Το ιατρικό και νοσηλευτικό έργο δυσχεραίνουν μια σειρά παράγοντες: «Ανεβαίνει η θερμοκρασία στα χειρουργεία λόγω κακής συντήρησης του κλιματισμού - εξαερισμού. Αναγκαστικά πολλά προγραμματισμένα χειρουργεία αντί να γίνουν το πρωί, γίνονται το απόγευμα, που είναι για έκτακτα περιστατικά. Τα ασανσέρ χαλάνε και καθυστερούν να μετακινηθούν οι νοσηλευόμενοι. Νύχτα και μάλιστα σε γενική εφημερία μπορεί να υπάρχει ένας τραυματιοφορέας για όλες τις εσωτερικές μεταφορές, για όλα τα τμήματα».
Μέσα σε αυτό το κλίμα οι ειδικευόμενοι δεν εκπαιδεύονται σωστά. «Μπαλώνουν κενά. Λόγω έλλειψης προσωπικού προετοιμάζουν τους ασθενείς για χειρουργείο, κάνουν εξετάσεις, συνταγογράφηση... Γενικά ο ένας κάνει τη δουλειά του άλλου. Η εκπαίδευση μένει πολύ πίσω, δεν οργανώνουμε εκπαιδευτικά συστήματα», λένε οι γιατροί.
«Απ' όσους εισάγονται ζητάνε να ορίσουν τον τρόπο που θα πληρώσουν τα νοσήλια και τον ΑΦΜ τους. Ετυχε περιστατικό - από εργατικό ατύχημα - με κατάγματα της γνάθου και δεν τον έβαζαν χειρουργείο αν δε δήλωνε πώς θα πληρώσει, επειδή ήταν ανασφάλιστος!», τονίζει η Β. Πάκου.
Ενδεικτικά οι τιμές για ορισμένες συνήθεις επεμβάσεις είναι: Ανοιχτή χολοκυστεκτομή: 1.500 ευρώ - 3.900 ευρώ. Λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή: 1.600 ευρώ. Σκωληκοειδεκτομή: 764 ευρώ. Ολική θυρεοειδεκτομή: 1.366 ευρώ - 2.395 ευρώ.