Καταρχήν, άλλα είπαν οι συνδικαλιστές, άλλα γράφει η «Αυγή», νομίζοντας πως έτσι θα καλύψει την κυβέρνηση. Αυτό που κατήγγειλαν οι συνδικαλιστές ήταν ότι ακόμα και σήμερα, που θεωρητικά δεν έχουν καταργηθεί οι κλαδικές συμβάσεις, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων η εργοδοσία «κάνει του κεφαλιού της» και δεν προσέρχεται καν στις διαπραγματεύσεις για την ανανέωσή τους. Αρα, τίποτε δεν εγγυάται στους εργαζόμενους ότι θα αλλάξει στάση αν προηγουμένως δεν πάρει τα ανάλογα «ανταλλάγματα» από την κυβέρνηση σε βάρος βέβαια των εργαζομένων.
Αλλά, ακόμα και αν γίνει νόμος η «σταδιακή» αποκατάσταση του κατώτατου μισθού, ποιος εργοδότης θα τον εφαρμόσει, όταν οι ελαστικές σχέσεις εργασίας και οι ατομικές συμβάσεις αφήνουν ορθάνοιχτα τα παράθυρα με «νόμιμο» τρόπο να παρακαμφθεί η νομοθεσία για τον κατώτερο μισθό; Αρα, να πού πρέπει να κατευθύνεται η πάλη των εργαζόμενων: Αποκατάσταση με νόμο τώρα του 751 ως βάση για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και παράλληλα κατάργηση όλου του αντεργατικού πλαισίου, κάτω από το οποίο στενάζει σήμερα η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζόμενων.
Μάλιστα, η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ, για να «αποδείξει» ότι τα σωματεία κινούνται από εμπάθεια, εμφανίζει ως στοιχείο της «φιλεργατικής πολιτικής» της κυβέρνησης την απόφαση του αναπληρωτή υπουργού Ναυτιλίας Θ. Δρίτσα «να εντάξει σε καθεστώς προστασίας» τους 43 απλήρωτους ναυτεργάτες, πλήρωμα του πλοίου «ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΝΟΥ», που είναι απλήρωτοι για οκτώ μήνες.
Δηλαδή, η κυβέρνηση όχι μόνο διατηρεί το αίσχος των επιδοτήσεων, το «ζεστό χρήμα» που εισπράττουν οι εφοπλιστές για τις λεγόμενες «άγονες γραμμές», αλλά δίνει το δικαίωμα στις εταιρείες να πληρώνουν τους μισθούς μόνο αν εισπράττουν την επιδότηση! Οσο για την ...«φερεγγυότητα» των εφοπλιστών, χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ΝΕΛ. Κοντά 1,5 εκατομμύριο ευρώ της έδωσε η κυβέρνηση τον περασμένο μήνα από επιδοτήσεις, με την «συμφωνία» να πληρώσει τους πάνω από πάνω από 6 μήνες απλήρωτους ναυτεργάτες. Τι τους έδωσε; Ενα «έναντι» ...400 ευρώ!