Εντείνονται οι προβληματισμοί της ντόπιας αστικής τάξης για τις εξελίξεις το τελευταίο διάστημα στα Βαλκάνια, όπου έχει αρχίσει να βρωμάει ξανά «μπαρούτι» (βλ. και σχετικό άρθρο στο σημερινό ένθετο «Διεθνή και Οικονομία», στη σελ. 10 του «Ρ»).
Ο υπουργός Εξωτερικών Ν. Κοτζιάς, μιλώντας την Πέμπτη με πρέσβεις ασιατικών χωρών, φέρεται να εξέφρασε την ανησυχία του για την ΠΓΔΜ και τόνισε ότι «πίσω από το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων βρίσκεται το πρόβλημα του αλυτρωτισμού».
Αναφερόμενος δε στις ελληνοτουρκικές σχέσεις -κι ενόσω συνεχίζονται οι τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο σαν υπόμνηση των διεκδικήσεων τουρκικών μονοπωλίων στην περιοχή-, υποστήριξε ότι «εργαζόμαστε για την ανάπτυξη των ελληνοτουρκικών σχέσεων σε όλους τους τομείς».
Προβληματισμό έχει προκαλέσει στην Αθήνα και η εκλογή και δηλώσεις του νέου γ' αντιπροέδρου του αλβανικού Κοινοβουλίου, Σπ. Ιντρίζι, ο οποίος εμφανίζεται ως πρόεδρος του κόμματος των λεγόμενων «τσάμηδων», PDIU, και έχει κάνει κατά καιρούς δηλώσεις, όπως ότι «η Αλβανία θα ολοκληρωθεί ως χώρα όταν δε θα τις λείπουν πια τα δύο φτερά του αετού, το Κοσσυφοπέδιο και η Τσαμουριά», ενώ έχει ζητήσει μποϊκοτάζ στα ελληνικά προϊόντα και τη διοργάνωση διαμαρτυριών ενάντια στην πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων για το ζήτημα.
Μάλιστα, σύμφωνα με τον ειδησεογραφικό σταθμό «Ora News», αμέσως μετά την εκλογή του ο Σπ. Ιντρίζι, απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων, ανέφερε χαρακτηριστικά: «Αισθάνομαι προνομιούχος για το αξίωμα, είναι μια θετική εκτίμηση που γίνεται στο κόμμα PDIU, στους ψηφοφόρους μας, αλλά και στην υπόθεση, την οποία το κόμμα μας εκπροσωπεί. Είμαι πεπεισμένος ότι όταν οι Αλβανοί της Τσαμουριάς στην Ελλάδα θα κερδίσουν τα δικαιώματά τους, σύντομα θα έχουμε και τσάμη αντιπρόεδρο στη Βουλή της Ελλάδος».
Διόλου τυχαία, ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, Κ. Κούτρας, δήλωσε χτες: «Η επιλογή προσώπων που είναι φορείς αλυτρωτικών αντιλήψεων και συνδέονται άμεσα με το αποκρουστικό φασιστικό και ναζιστικό παρελθόν της Ευρώπης, σε υψηλές θέσεις στα ανώτατα θεσμικά όργανα του κράτους, δεν προάγει τη φιλία, τη συνεργασία, τη σταθερότητα και τις σχέσεις καλής γειτονίας μεταξύ των χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, ούτε, βεβαίως, συμβάλλει στην ευρωπαϊκή προοπτική της Αλβανίας».
Να σημειωθεί ότι η εν λόγω κίνηση στο αλβανικό Κοινοβούλιο έρχεται λίγο μετά την πρόσφατη ρηματική διακοίνωση της αλβανικής κυβέρνησης στον Ελληνα πρέσβη στα Τίρανα, με την οποία αμφισβητεί το δικαίωμα της Ελλάδας για έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στο βόρειο Ιόνιο πέλαγος.
Στο μεταξύ, λειτουργώντας σαν «λαγός» των ντόπιων μονοπωλίων και επιχειρώντας να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην επιχείρηση εξεύρεσης κάποιου συμβιβασμού με την τουρκική αστική τάξη, ώστε να προχωρήσουν οι «μπίζνες» του κεφαλαίου στο Αιγαίο, ο επικεφαλής του Ποταμιού, Στ. Θεοδωράκης, συναντήθηκε με τον πρέσβη της Τουρκίας στην Ελλάδα, Κ. Ουράς.
«Οι σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία πρέπει να διέπονται από τους ευρωπαϊκούς κανόνες και οι όποιες εκκρεμότητες πρέπει να λύνονται με βάση τα ισχύοντα στην Ευρώπη» είπε ο Στ. Θεοδωράκης, προσθέτοντας ότι δεν πρέπει να γυρίσουμε στην εποχή των «ξέφρενων» στρατιωτικών εξοπλισμών.
Οπως διαχέεται από το Ποτάμι, «από την πλευρά του, ο πρέσβης της Τουρκίας με ρεαλισμό παρατήρησε ότι όντως το μέλλον της Τουρκίας είναι συνδυασμένο με τα ευρωπαϊκά της βήματα».
«Οι δύο συνομιλητές συμφωνήσαν επίσης ότι η παρουσία του Προέδρου Αναστασιάδη και του κ. Ακιντζί στην ηγεσία των Τουρκοκυπρίων γεννά ελπίδες για την επιτάχυνση των συνομιλιών και τη λύση του (σ.σ. Κυπριακού) προβλήματος, ενώ παράλληλα αναφέρθηκαν στην ανάγκη για ομαλότητα στο Αιγαίο, παρά τις διαφορετικές τεχνικές εκτιμήσεις της κάθε πλευράς», συμπληρώνουν από το Ποτάμι, παρακάμπτοντας το γεγονός ότι οι τέτοιες διαφορετικές «τεχνικές» εκτιμήσεις της Αγκυρας σημαίνουν καθημερινή αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας.
«Η συνάντηση έκλεισε με την κοινή διαπίστωση ότι θα είναι μεγάλα τα οφέλη για την Ελλάδα, την Τουρκία και την Κύπρο, αν στην ευρύτερη περιοχή μας επικρατήσει ουσιαστική ειρηνική συνύπαρξη και πνεύμα συνεννόησης» καταλήγουν απ' το Ποτάμι. Αναφέρονται βέβαια στα οφέλη των μονοπωλίων, οι «μπίζνες» και οι ανταγωνισμοί των οποίων καθιστούν κενό γράμμα τα περί «ειρηνικής συνύπαρξης»...