Διαβάζουμε στην ιστοσελίδα του ΣΕΤΕ ότι το επτάμηνο Γενάρη - Ιούλη 2015 οι αεροπορικές αφίξεις στην Ελλάδα κατέγραψαν αύξηση 6,5% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα πέρυσι. Με βάση αυτό το στοιχείο και σε συνδυασμό με τις αυξητικές τάσεις των οδικών αφίξεων, ο ΣΕΤΕ διατηρεί την αισιοδοξία για την επίτευξη του συνολικού στόχου των 25 εκατ. διεθνών αφίξεων για το 2015. Σύμφωνα με την ίδια ανάρτηση, «η αντιστροφή του κλίματος τον Ιούλη βασίστηκε, σε μεγάλο βαθμό, σε προσφορές των τουριστικών επιχειρήσεων, επομένως η εικόνα στους ισολογισμούς τους δεν αναμένεται να είναι αντίστοιχα θετική. Επίσης, πρέπει να ληφθεί υπόψη και η περαιτέρω μεγάλη πτώση του εσωτερικού τουρισμού, η οποία επηρεάζει αρνητικά τα τουριστικά προϊόντα και τις περιοχές που εξαρτώνται κυρίως από αυτόν». Δηλαδή, λένε οι μεγαλοεπιχειρηματίες του τουρισμού, μπορεί οι αφίξεις να πάνε καλά, αλλά η κερδοφορία τους δεν θα έχει αντίστοιχη αύξηση, επειδή ρίχνουν το κόστος για να προσελκύσουν τουρίστες. Ωστόσο, μια ματιά πίσω από τους τοίχους των μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων είναι αρκετή για να διαπιστώσει κανείς πώς πέφτει το κόστος: «Μαύρη» και ανασφάλιστη εργασία, μισθοί πείνας, απληρωσιά «στο φουλ», μαθητεία - συγκαλυμμένη απλήρωτη εργασία και εξαντλητική δουλειά για να φτηνύνει το τουριστικό προϊόν και να ανταποκριθεί το ελληνικό κεφάλαιο στον ανταγωνισμό που μεγαλώνει στον κλάδο του τουρισμού...