Με βάση τις πιο πρόσφατες εξελίξεις και τις αποφάσεις που πάρθηκαν στην πρόσφατη σχετική μίνι Σύνοδο Κορυφής για το Προσφυγικό (πήραν μέρος οι κυβερνήσεις Αυστρίας, Βουλγαρίας, Γερμανίας, Κροατίας, ΠΓΔΜ, Ουγγαρίας, Ρουμανίας, Σερβίας, Σλοβενίας και Ελλάδας), το κουβάρι του ζητήματος διατρέχει όλη την περιοχή από τα ανατολικά και τα νότια έως τα βόρεια και δυτικά της χώρας.
Η, δε, κυβέρνηση όπως καταμαρτυρούν μια σειρά δημοσιεύματα σε ξένα ΜΜΕ δείχνει έτοιμη να κάνει «παραχωρήσεις» στους «εταίρους» της, ευελπιστώντας σε μια δημοσιονομική χαλάρωση του τρίτου μνημονίου, από την οποία φυσικά θα ωφεληθούν αποκλειστικά επιχειρηματικοί όμιλοι, καθώς όποια κονδύλια απελευθερωθούν από την εξυπηρέτηση του χρέους, για δική τους στήριξη θα πάνε, με έξτρα επιχορηγήσεις και ενισχύσεις.
Σε αυτό το φόντο, στη Σύνοδο, η ελληνική κυβέρνηση συμφώνησε στη δημιουργία 100.000 θέσεων υποδοχής προσφύγων στα Βαλκάνια, εκ των οποίων οι 50.000 στην Ελλάδα. Δεσμεύτηκε ότι έως το τέλος του 2015 θα δημιουργήσει 30.000 νέες θέσεις φιλοξενίας προσφύγων, εκ των οποίων οι 7.000 σε νησιά και οι 23.000 σε Αττική και Βόρεια Ελλάδα, ενώ θα υπάρξουν άλλες 20.000 θέσεις με επιδότηση ενοικίου από την ΕΕ, κάτι βέβαια που δείχνει ότι δε μιλάμε για προσωρινή κατάσταση, αλλά για αρχή του καταναγκαστικού εγκλωβισμού χιλιάδων ανθρώπων που θέλουν να πάνε σε άλλες χώρες, ενώ φαίνεται να επιδιώκεται οι πρόσφυγες να γίνουν και πελάτες σε ιδιοκτήτες ξενοίκιαστων σπιτιών. Ταυτόχρονα, έως το τέλος του έτους, η κυβέρνηση δεσμεύεται να έχουν στηθεί 5 κέντρα καταγραφής και διαλογής (hot spots) σε νησιά του Αιγαίου.
Την ίδια ώρα, βέβαια, οι «έξω», δανειστές και «εταίροι», διαχέουν ότι θα αξιοποιήσουν ακριβώς αυτές τις μεταναστευτικές ροές που πρώτα και κύρια περνούν από την Ελλάδα, ώστε να πιέσουν την κυβέρνηση να προωθήσει τάχιστα τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις.
Είτε έτσι - είτε αλλιώς, το αποτέλεσμα σε κάθε περίπτωση αναδεικνύεται εξ ορισμού αντιλαϊκό.
Αλλωστε, και μόνο το ζήτημα της ακόμα πιο ενεργού εμπλοκής του ευρωενωσιακού κατασταλτικού μηχανισμού επιτήρησης των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ FRONTEX, στην επιτήρηση των συνόρων της Ελλάδας είναι από μόνο του ένα πολύ επικίνδυνο ζήτημα.
Θυμίζουμε ότι, όπως αποφασίστηκε στη μίνι Σύνοδο Κορυφής, η FRONTEX αναλαμβάνει ρόλο ελέγχου των προσφύγων και στα θαλάσσια και στα χερσαία σύνορα της Ελλάδας με ΠΓΔΜ και Αλβανία.
Συγκεκριμένα, στο κείμενο 17 σημείων που αποφασίστηκε αναφέρεται ρητά: «Θέλουμε να αποθαρρύνουμε την κίνηση προσφύγων από τα σύνορα της μιας χώρας σε μια άλλη. Η πολιτική της κίνησης προσφύγων χωρίς να ενημερώνεται η γειτονική χώρα δεν είναι αποδεκτή και αυτό πρέπει να το εφαρμόζουν όλες οι χώρες σε όλη τη διαδρομή».
Επίσης, γίνεται λόγος για εντατικοποίηση των προσπαθειών για την ενιαία διαχείριση των συνόρων, μεταξύ άλλων με: «Ολοκλήρωση και εφαρμογή του σχεδίου δράσης ΕΕ - Τουρκίας, πλήρη αξιοποίηση του δυναμικού της συμφωνίας επανεισδοχής ΕΕ - Τουρκίας και το καθεστώς απελευθέρωσης της βίζας, αναβάθμιση της κοινής επιχείρησης "Poseidon" στο Αιγαίο, ενίσχυση της Frontex στα σύνορα μεταξύ της Βουλγαρίας και της Τουρκίας, ΠΓΔΜ, Ελλάδας, Κροατίας - Σερβίας, με αποστολή 400 αστυνομικών μέσα σε μια βδομάδα στη Σλοβενία και κατά περίπτωση χρήση της Ταχείας Επέμβασης Συνοριακής Ομάδας (RABIT), που θα πρέπει να εξοπλιστεί πλήρως με όλα τα μέσα».
Ο ίδιος ο πρόεδρος της Κομισιόν, Ζ. Κ. Γιούνκερ, δήλωσε ξεκάθαρα μετά τη Σύνοδο ότι συμφωνήθηκε η ενίσχυση της φύλαξης των χερσαίων συνόρων της Ελλάδας με την ΠΓΔΜ και την Αλβανία, ώστε να εμποδιστεί η ανεξέλεγκτη είσοδος των προσφύγων με προορισμό τις βόρειες χώρες της ΕΕ.
Σε αυτήν τη βάση, καλούνται εδώ ένοπλοι μηχανισμοί της ΕΕ, σε Αιγαίο και Ιόνιο, σε μια περίοδο που κλιμακώνονται οι κόντρες για το ποια μονοπώλια ποιου ιμπεριαλιστικού κέντρου θα κερδίσουν συμβόλαια εκμετάλλευσης κοιτασμάτων φυσικού αερίου.
Στρατιωτικο-αστυνομικοί μηχανισμοί της ΕΕ καλούνται και στα βόρεια σύνορα της χώρας, όπου επίσης εντείνονται οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί μεταξύ π.χ. ΗΠΑ - Γερμανίας, για το στήσιμο και τον έλεγχο αγωγών καυσίμων. Η Γερμανία σπεύδει να κάνει τις δικές της Συνόδους για τα Δυτικά Βαλκάνια, επιχειρώντας να δεσμεύσει χώρες στη δική της σφαίρα επιρροής, χωρίς μάλιστα να προσκαλεί στις τέτοιες Συνόδους την Ελλάδα, γεγονός που προκάλεσε γκρίνιες στην Αθήνα. Οι δε ΗΠΑ στήνουν σειρά τριμερών συναντήσεων με Ελλάδα και Βουλγαρία με κεντρικό άξονα τις συνεννοήσεις περί τα ενεργειακά.
Ισως σε μια προσπάθεια να καταλήξουν σε ένα συμβιβασμό, τουλάχιστον στα ενεργειακά, στη συνάντησή τους την Πέμπτη στην Αθήνα, ο Ελληνας υπουργός Εξωτερικών και ο Γερμανός ομόλογός του συμφώνησαν «στην οικοδόμηση ενός νέου πλαισίου για τη γερμανο-ελληνική εταιρική σχέση», «Στη δημιουργία κοινών θεσμών για τη μεταφορά τεχνογνωσίας, μεταξύ άλλων, στους τομείς της Ενέργειας και της Υγείας»...
Να σημειωθεί εδώ η πρεμούρα της κυβέρνησης να αναγνωρίσει ρόλο και λόγο στον FRONTEX σε ό,τι αφορά τη διαχείριση των συνόρων της χώρας. Αλλο ένα θέμα που στο γνωστό πλαίσιο της «συνέχειας του κράτους» πήρε τη σκυτάλη από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, οι οποίες, επίσης, έλεγαν ότι «τα ελληνικά σύνορα είναι και ευρωπαϊκά» και ότι «η ΕΕ πρέπει να αναλάβει ακόμα πιο ενεργό ρόλο στη φύλαξή τους».
Να σημειωθεί, ακόμα, ότι ο ίδιος ο Αλ. Τσίπρας επανέλαβε, στις δηλώσεις του στη Σύνοδο, ότι ρόλο - κλειδί στις εξελίξεις θα παίξει η συνεννόηση με την Τουρκία: «Θα πρέπει να υπάρξει μια στενότερη συνεργασία, και βεβαίως ένας συντονισμός, και επιχειρησιακός, ανάμεσα στην ελληνική ακτοφυλακή και στην τουρκική ακτοφυλακή», είπε, αναγνωρίζοντας ρόλο και λόγο και στην Αγκυρα, την ώρα που στο εξωτερικό φουντώνει η συζήτηση περί συνδιαχείρισης της φύλαξης των ελληνοτουρκικών συνόρων. Την ώρα επίσης που μια σειρά κέντρα θέλουν αυτή η συνδιαχείριση να επεκταθεί και σε πολύ κρισιμότερα για αυτούς πεδία (βλ. ενεργειακά, τουρισμός), ώστε να προχωρήσουν τάχιστα οι μπίζνες του Αιγαίου.
Δηλώσεις περί «συνεργασίας» και «συντονισμού», σχέδια περί συνδιαχείρισης, που κάνουν γαργάρα τις τουρκικές προκλήσεις και αμφισβητήσεις των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Ισως άλλωστε να μην είναι καθόλου τυχαίο το χρονικό σημείο και η συγκυρία όπου η Αγκυρα επέλεξε, με τη NAVTEX NW NR 1009/15, να δεσμεύσει περιοχή στα διεθνή ύδατα, στην καρδιά του Αιγαίου, δυτικά των Ψαρών για ασκήσεις με πραγματικά πυρά («GUNNERY EXERCISE») για την περίοδο 15 Νοέμβρη - 15 Δεκέμβρη.
Να σημειωθεί, επίσης, η υποκρισία της ελληνικής κυβέρνησης, όπως αποτυπώθηκε π.χ. στις δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών τη Δευτέρα, Ν. Κοτζιά, όταν σε ερώτηση για τη διαχείριση των προσφυγικών ροών και τις πρόσφατες αποφάσεις της ΕΕ, υποστήριξε: «Δεν είναι δυνατό τρίτες χώρες όπως η Ελλάδα να πληρώνουν επιλογές άλλων.Εμείς ούτε θέλαμε, ούτε συμβάλαμε, ούτε επιδιώξαμε πόλεμο στη Λιβύη ή στη Συρία. Θεωρώ άδικο να πληρώνουν κύρια οι χώρες που δεν συμμετείχαν στις αιτίες του μεταναστευτικού ρεύματος»!
Αυτά ισχυρίστηκε ο επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας, όταν την ίδια ώρα η ντόπια αστική τάξη, μέσω των κυβερνήσεων που διαχειρίζονται την εξουσία της, και αυτής των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, έχει διεκδικήσει και διεκδικεί ενεργό ρόλο στην υλοποίηση των ιμπεριαλιστικών σχεδίων, εξ ου και τα περί «πολυδιάστατης και ενεργητικής πολιτικής» που επαίρεται ότι ασκεί.
Σε αυτό το πλαίσιο, άλλωστε, στήριξε με υποδομές τις επιχειρήσεις εναντίον της Λιβύης, είχε εκφράσει προθυμία να στείλει οπλισμό σε Κούρδους μαχητές στα βόρεια της Συρίας και του Ιράκ, εμπλεκόμενη σε όσα δρομολογούνται στις επίμαχες ζώνες προς προάσπιση ευρωατλαντικών μονοπωλιακών συμφερόντων.
Με αυτά και με άλλα, η Ελλάδα γίνεται χώρα λειτουργίας τεράστιων καταυλισμών, σταθμός καταναγκαστικής συγκέντρωσης δεκάδων χιλιάδων προσφύγων που θα εγκλωβιστούν εδώ, καθώς σύμφωνα με στοιχεία που οι ίδιοι επικαλούνται (π.χ. βλ. τα «Νέα» της Τρίτης) τουλάχιστον το 30% των εισερχόμενων χαρακτηρίζονται όχι πρόσφυγες αλλά «απλώς» μετανάστες και δεν τους δέχεται καμία άλλη χώρα.
Ταυτόχρονα, συνεχίζονται οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις των ΕΕ - ΗΠΑ - ΝΑΤΟ που γεννούν νέα κύματα προσφυγιάς. Η ελληνική κυβέρνηση σπεύδει να τους παράσχει άλλοθι και προσχήματα (βλ. τη Διεθνή Διάσκεψη με θέμα «θρησκευτικός και πολιτιστικός πλουραλισμός και ειρηνική συνύπαρξη στη Μέση Ανατολή» που διοργάνωσε πρόσφατα στην Αθήνα) ακριβώς για να ξαναπατήσουν τα άρβυλά τους στη Μέση Ανατολή. Παραπέρα, τους εγγυάται ότι λειτουργώντας ως «προπύργιο» του ΝΑΤΟ και της ΕΕ (όπως έχει χαρακτηρίσει τη χώρα ο υπουργός Αμυνας Π. Καμμένος), από τις βάσεις της θα συντονιστούν και θα διεξαχθούν οι επιχειρήσεις ενάντια στους τζιχαντιστές, τους οποίους και προηγούμενα χρησιμοποίησαν οι ιμπεριαλιστές για να προωθήσουν σχέδιά τους στην περιοχή.
Αλλωστε, «μέρα τη μέρα ξαναβρίσκουμε την αυτοπεποίθηση, την εξωστρέφεια και την τόλμη μας και καθιστούμε τη χώρα αξιόπιστο σύμμαχο στην καρδιά των διεθνών οργανισμών. Στόχος μας είναι μια Ελλάδα που θα απολαμβάνει το θαυμασμό και το σεβασμό, τόσο για την ιστορία της, όσο και για τα σύγχρονα επιτεύγματά της», όπως είπε την Τετάρτη ο υφυπουργός Εξωτερικών και στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, Γ. Αμανατίδης.
Οπου ως «διεθνείς οργανισμούς» εννοεί σαφώς και ΝΑΤΟ και ΕΕ, τις λυκοσυμμαχίες του κεφαλαίου, στις οποίες η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ αποδεικνύεται «ισχυρός σύμμαχος», όπως διακήρυξε η ίδια η βοηθός υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, αρμόδια για Ευρωπαϊκές και Ευρασιατικές Υποθέσεις, Βικτόρια Νούλαντ, στη διάρκεια της πρόσφατης επίσκεψής της στην Αθήνα, περιχαρής για «τη δουλειά που κάνουμε μαζί σε ολόκληρη τη Μεσόγειο, τη Συρία κ.λπ.». Τη βρωμοδουλειά που κάνει η κυβέρνηση, εκπληρώνοντας τις δεσμεύσεις της απέναντι στα ντόπια μονοπώλια να αναβαθμίσει γεωστρατηγικά τη θέση τους, μέσα από τέτοιες υπηρεσίες.
Εδώ ακριβώς πρέπει να παρέμβει ο λαός, προσπερνώντας τα κροκοδείλια δάκρυα των αστών για τα παιδάκια που θαλασσοπνίγονται, ξεχωρίζοντας τα πραγματικά σχέδιά τους, αναγνωρίζοντας ότι τα συμφέροντά του όχι απλά δεν ταυτίζονται, αλλά είναι εκ διαμέτρου αντίθετα με τα δικά τους, και μαχητικά κι οργανωμένα να τα αντιπαλέψει.