-- Την περασμένη Κυριακή, η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ, η «Αυγή», έγραφε: «Μπορεί μέχρι τα Χριστούγεννα να σχεδιάζουν την ανατροπή της σημερινής κυβέρνησης οι νταβατζήδες και οι κρατικοδίαιτοι διαπλεκόμενοι που έχουν τρομάξει από τον έλεγχο που έχει δρομολογηθεί και θα τους ασκηθεί για τα θαλασσοδάνεια και τις άλλες λοβιτούρες, αλλά πλέον τα δόντια τους έχουν σαπίσει (...) Με τρεις εφημερίδες και τρία κανάλια δεν μπορείς να ανατρέψεις μια κυβέρνηση, πολύ περισσότερο όταν δεν υπάρχει κυριολεκτικά καμιά εναλλακτική κυβερνητική λύση».
-- Την περασμένη Πέμπτη, στη Βουλή, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Γ. Δραγασάκης, στην ομιλία του, είπε ούτε λίγο - ούτε πολύ ότι η κυβέρνηση τα βάζει με το κατεστημένο. Συγκεκριμένα, ανέφερε: «Καλούμε και τώρα όλες τις αριστερές και τις προοδευτικές δυνάμεις, ακόμα και αυτές που δείχνουν να μην κατανοούν ποια είναι σήμερα η κυρίαρχη σύγκρουση στην κοινωνία και φτάνουν να συκοφαντούν τον κόσμο του ΣΥΡΙZA, να σκεφτούν τι κρίνεται σήμερα στην κοινωνία, ποιος είναι απέναντι σε ποιον, να δουν ότι έχει αρχίσει μια σύγκρουση ανάμεσα στις κατεστημένες δυνάμεις και τις δυνάμεις που θέλουν να αλλάξουν την κοινωνία και να πάρουν τη θέση που πρέπει να πάρουν».
Και σε άλλο σημείο: «Δεν είναι εύκολο να τα βάζεις με κατεστημένα συμφέροντα ετών και δεκαετιών. Αυτό εννοούσα στην αρχή της ομιλίας μου, όταν απευθυνόμουν και στο ΚΚΕ και σε άλλες δυνάμεις που αυτοπροσδιορίζονται ως προοδευτικές, δημοκρατικές, αριστερές. Τους καλώ να δουν τη σύγκρουση η οποία υπάρχει εξ αντικειμένου (...)».
Πρέπει να σημειωθεί ότι αυτή η αναφορά περί κατεστημένου έγινε στο πλαίσιο συζήτησης νομοσχεδίου που προέβλεπε πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας λαϊκών οικογενειών που δεν μπορούν να πληρώσουν τη δόση του δανείου! Δηλαδή, νομοσχεδίου που παρέδιδε έρμαιο στις ορέξεις της καρδιάς του οικονομικού κατεστημένου καπιταλιστικού συστήματος, δηλαδή των τραπεζών και των επενδυτικών funds, τα σπίτια του λαού. Είχε, μάλιστα, το θράσος να καλέσει το ΚΚΕ να συμπράξει σε ένα έγκλημα σε βάρος του λαού και σε συνενοχή στην πολιτική που ευνοεί το μεγάλο κεφάλαιο...
Το ποιος είναι απέναντι σε ποιον, ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνησή του το έχουν κάνει ξεκάθαρο. Το μεγάλο κεφάλαιο είναι απέναντι στο λαό και ο ΣΥΡΙΖΑ το υπηρετεί από κυβερνητική θέση. Με τις φοροαπαλλαγές σε μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους που συμμετέχουν σε έργα φυσικού αερίου, με τα πακέτα που έχει προαναγγείλει ότι θα μοιράσει σε διάφορους «υγιείς επιχειρηματικούς ομίλους», με τις ιδιωτικοποιήσεις κ.λπ. Και, κυρίως, με τα μέτρα που παίρνει και μειώνουν το λαϊκό εισόδημα και αφαιρούν δικαιώματα, γιατί ακριβώς αυτά ζητά το κεφάλαιο για να μπορέσουν να ανακάμψουν τα κέρδη του.
-- Τα παραμύθια περί καταπολέμησης της διαπλοκής δεν είναι κάτι το καινούργιο. Και πριν τις εκλογές και μετά από αυτές το εμφάνιζαν πότε - πότε. Είναι, όμως, αλήθεια ότι τώρα, σε νέες εντελώς διαφορετικές συνθήκες, μετά τις εκλογές του Σεπτέμβρη και τις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις, είναι ένα πολιτικό «χαρτί» στο οποίο ποντάρουν πολύ για να κρύψουν την αντιλαϊκή επέλαση. Καλό είναι, επίσης, να θυμηθούμε ότι η λεγόμενη «καταπολέμηση της διαπλοκής» είναι πάγιο αίτημα της γερμανικής κυβέρνησης, των δανειστών και μάλιστα ως όρος για να κλειστούν συμφωνίες, για να εκταμιευτούν δόσεις και τώρα και παλιότερα κ.λπ. Εκτός, λοιπόν, από το ζήτημα της εξαπάτησης, υπάρχει και ένας άλλος λόγος που, πράγματι, το ζήτημα «καταπολέμηση της διαπλοκής» έχει έρθει «στον αφρό». Είναι ο ρόλος που θέλει να παίξει η αστική κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στο να αναδειχτούν νέα επιχειρηματικά τζάκια, να μοιραστεί ο πλούτος που παράγουν οι εργαζόμενοι σε δήθεν «υγιείς επιχειρηματίες». Και αυτό την ίδια στιγμή που ο λαός λεηλατείται.
-- Το φθινόπωρο του 2004, ο τότε πρωθυπουργός, Κ. Καραμανλής, κατά τη διάρκεια γεύματος με βουλευτές της ΝΔ, φέρεται να έκανε μια δήλωση που μνημονεύεται ακόμα. «Η χώρα δεν μπορεί να κυβερνάται από πέντε νταβατζήδες» ή «δε θα αφήσω πέντε νταβατζήδες να χειραγωγούν τη χώρα», φέρεται να είχε δηλώσει. Ολως τυχαίως, η σκανδαλολογία υποδαυλιζόταν σε μια περίοδο κατά την οποία η κυβέρνηση «παζάρευε» με τους «νταβατζήδες» την αναδιανομή της πίτας - τέτοια προσπάθεια αντανακλούσε το περιβόητο νομοσχέδιο για το «βασικό μέτοχο» - αποζητώντας και ενίσχυση της θέσης της κατά τη διαδικασία αυτή. Ταυτόχρονα, σε μια περίοδο που η αντιλαϊκή επίθεση προχωρούσε ακάθεκτη και συνέτρεχαν λόγοι αποπροσανατολισμού του λαού. Οι ομοιότητες είναι προφανείς...