«Με αμείωτους ρυθμούς συνεχίζεται η ανανέωση και μεγέθυνση του ελληνόκτητου ποντοπόρου στόλου, του μεγαλύτερου εμπορικού στόλου διεθνώς, σε μια σαφή ένδειξη της συνεχούς ανάπτυξης και εκσυγχρονισμού που ακολουθεί ο ελληνικός εφοπλισμός. Είναι ενδεικτικό ότι το 2015 επενδύθηκαν 12,083 δισ. δολ. σε νεότευκτα και μεταχειρισμένα πλοία από τους Ελληνες εφοπλιστές στο πλαίσιο της διαρκούς προσπάθειας του κλάδου για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς του. (...) το διάστημα από 1η Ιανουαρίου 2015 έως και τα τέλη Νοεμβρίου, ο ελληνόκτητος ποντοπόρος στόλος των συνολικά 4.238 πλοίων αποτιμάται στα 105,109 δισ. δολ. Είναι δηλαδή η αξία του μεγαλύτερη της αξίας των στόλων της Βρετανίας, της Γερμανίας και της Νορβηγίας μαζί. Αντικατοπτρίζει έτσι και τα αυξημένα μερίδια της ελληνόκτητης ναυτιλίας, τα μεγαλύτερα παγκοσμίως, επί της συνολικής θαλάσσιας μεταφορικής δυναμικότητας» (το ρεπορτάζ στην «Καθημερινή»). Την ίδια ώρα, οι Ελληνες εφοπλιστές έχουν ούτε λίγο ούτε πολύ 56 φοροαπαλλαγές και η κυβέρνηση ετοιμάζεται να τους χαρίσει και άλλες, όπως πρόσφατα είχε εξαγγείλει ο Τρ. Αλεξιάδης, για να έχουν ευνοϊκότερο καθεστώς ανταγωνιστικότητας από άλλες ανταγωνίστριες χώρες. Αυτά, όταν την ίδια ώρα φοροληστεύει εργαζόμενους, φτωχούς αγρότες, αυτοαπασχολούμενους. Επίσης, ξεπέρασαν τα 10 δισ. ευρώ τα κέρδη των 500 μεγαλύτερων εφοπλιστικών εταιρειών στην Ελλάδα για το 2014, αύξηση κατά 18,3% σε σχέση με το 2013. Και αυτό παρά την πολύ μικρότερη αύξηση του κύκλου εργασιών, που σημαίνει ότι ο τζίρος παρέμεινε σχεδόν ο ίδιος, άρα μεγάλωσε το ποσοστό του κέρδους. Πώς γίνεται; Με τη μείωση των «λειτουργικών εξόδων», με μείωση μισθών ναυτεργατών αλλά και μείωση πληρωμάτων. Αγρια η εκμετάλλευση από τους εφοπλιστές...