Τη χρησιμότητά του στο κεφάλαιο πασχίζει να αποδείξει το Ποτάμι, πιέζοντας τις άλλες αστικές πολιτικές δυνάμεις προς επιτάχυνση μιας σειράς καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, για την υλοποίηση των οποίων «ο τόπος έχει ανάγκη από μεγάλες συνεργασίες», όπως είπε ο ίδιος ο Στ. Θεοδωράκης, χτες, σε ευρεία σύσκεψη στελεχών του.
Σύσκεψη όπου αποφασίστηκε ότι «τις επόμενες βδομάδες και μέχρι το συνέδριο (σ.σ. του Ποταμιού) που είναι προγραμματισμένο για τις 26-28/2, το Ποτάμι θα προτείνει μια σειρά από μεταρρυθμιστικές τομές, ελπίζοντας ότι ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ θα τολμήσουν να πάρουν θέση». Αλλωστε, όπως επεσήμαναν πολλά στελέχη του, το Ποτάμι «θα πρέπει να συνεχίσει να είναι "γεννήτρια ιδεών" και να τροφοδοτεί την κοινωνία (βλ. την ντόπια αστική τάξη) με τις λύσεις που έχει ανάγκη».
«Κάτι τέτοιο άλλωστε έγινε και το Σάββατο» επιχαίρουν στο Ποτάμι, αναφερόμενοι σε εκδήλωσή τους με τίτλο «Κόβουμε σπατάλες - Κόβουμε φόρους», όπου έφτιαχναν κλίμα για νέες φοροαπαλλαγές και εισφοροαπαλλαγές στο κεφάλαιο, εξασφάλιση «σταθερού περιβάλλοντος» για τη δραστηριότητά του, προσαρμογή του αστικού κράτους στις σύγχρονες ανάγκες του κεφαλαίου, με παράλληλο «κουκούλωμα» του ταξικού χαρακτήρα της αντιλαϊκής φοροληστείας, την οποία απέδιδαν στις ...«σπατάλες».
Επιπλέον, ο Στ. Θεοδωράκης ζήτησε για άλλη μια φορά «αξιολόγηση όλων των θέσεων και όλων των προσώπων! Αξιολόγηση όλου του προσωπικού του δημοσίου τομέα, κεντρικής και αποκεντρωμένης διοίκησης, με αδιάβλητα κριτήρια (...) Οσοι υπάλληλοι κριθούν, μετά από την αδιάβλητη διαδικασία, ανεπαρκείς, να έχουν ακόμη μια μόνο ευκαιρία και όχι άπειρες ευκαιρίες. Να μπορούν να δοκιμαστούν για δύο χρόνια σε μια άλλη θέση στο Δημόσιο και στην περίπτωση που κρίνονται ξανά ανεπαρκείς να απομακρύνονται».
«Κατάργηση, λοιπόν, της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων; Εμείς λέμε ναι. Με τις προϋποθέσεις που ήδη ανέφερα» τόνισε ο επικεφαλής του Ποταμιού, για να ιεραρχήσει στη συνέχεια την προσαρμογή του κράτους στις σύγχρονες ανάγκες του κεφαλαίου, με βάση το πώς αυτές ικανοποιούνται σταδιακά και σε άλλες χώρες της ΕΕ: «Πρέπει όμως να απαλλάξουμε τους πολίτες από το άχρηστο Δημόσιο και να τους προσφέρουμε ένα ικανό Δημόσιο, σύγχρονο, μικρό και παραγωγικό. Στη Σουηδία, η οικονομική κρίση των αρχών της δεκαετίας του '90 ήταν η αιτία για να καταργηθεί η μονιμότητα. Και μάλιστα την πρωτοβουλία την είχαν οι Σοσιαλδημοκράτες. Σταδιακά κατάργησαν τη μονιμότητα και άλλες χώρες τα τελευταία χρόνια: η Ιταλία, η Φινλανδία, η Ολλανδία», ανέφερε.
Εξηγώντας και παραπέρα την πρόταση που κομίζει στο λεγόμενο δημόσιο διάλογο, πρόσθεσε: «Ενας "σκληρός πυρήνας" της Δημόσιας Διοίκησης, άμυνα, δικαιοσύνη, ασφάλεια, διατηρεί τη μονιμότητα με πολύ πιο αυστηρές διαδικασίες αξιολόγησης - αξιολόγηση που, όπως σας είπα, μπορεί να σημάνει και την απομάκρυνση του υπαλλήλου από τη Διοίκηση. Οι υπόλοιπες θέσεις στο Δημόσιο σταδιακά μετατρέπονται σε μη μόνιμες θέσεις. Οι υπάλληλοι που δουλεύουν για το κράτος, θα εργάζονται με βάση συμβάσεις που θα οριοθετούν στόχους και επιδιωκόμενα αποτελέσματα».