Η ομάδα ιστορικών, υπό τον Νίκο Μαραντζίδη, καθηγητή του Τμήματος Βαλκανικών Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, κινούμενη στο πλαίσιο της ιστορικής διαστρέβλωσης και του αντικομμουνισμού, επιχειρεί δήθεν να «φωτίσει» τις «σκοτεινές» πλευρές της σχέσης των πολιτικών προσφύγων με τις κρατικές αρχές των χωρών υποδοχής τους. Μάλιστα, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της έρευνας, θα υπάρξει έκδοση του υλικού σε συλλογικό τόμο.
Ως εισηγητές, εκτός από τον Ν. Μαραντζίδη, συμμετείχαν οι: Βάιος Καλογρηάς, Στράτος Δορδανάς, Κώστας Τσίβος, Απόστολος Παντελάκης, Ιάκωβος Μιχαηλίδης, Ηλίας Σκουλίδας, Κώστας Κατσάνος, Αλεξάντερ Ζίβοτιτς, Κατερίνα Τσέκου, Γιώργος Χριστίδης, Σταύρος Γ. Ντάγιος.
Τα παιδιά των πολιτικών προσφύγων ζήτησαν το λόγο στην έναρξη των εργασιών και, παρά την αντίρρηση του Ν. Μαραντζίδη, πραγματοποίησαν την παρέμβασή τους.
Εξέφρασαν την έκπληξη και την αγανάκτησή τους για τη θεματολογία της ημερίδας και τόνισαν τη μεγάλη και καθοριστική συμβολή των Λαϊκών Δημοκρατιών στη διάσωση και περίθαλψη των Ελλήνων πολιτικών προσφύγων, αναφερόμενοι ιδιαίτερα στη μεγάλη φροντίδα και στοργή που έδειξαν οι χώρες και οι λαοί τους απέναντι στα παιδιά. Σε αντίθεση με τα παιδιά του παιδομαζώματος, που πραγματοποίησε το αστικό κράτος στις γνωστές «παιδουπόλεις», το εμπόριο της Φρειδερίκης και την πώληση χιλιάδων παιδιών στις ΗΠΑ. Ανέδειξαν την ειδική φροντίδα, για τα παιδιά στις Λαϊκές Δημοκρατίες, για την περίθαλψη, τη μόρφωση και την κατάρτισή τους, για την πολιτιστική και πνευματική τους εξύψωση. Και επιπλέον στιγμάτισαν την απόλυτη καταπάτηση του προσφυγικού δικαίου από τις κυβερνήσεις της ΕΕ, που ανοίγει πολύ επικίνδυνες ατραπούς για το μέλλον, σε αντίθεση με τη συνεπή στάση των Λαϊκών Δημοκρατιών, που σεβάστηκαν και εφάρμοσαν απόλυτα τη Συνθήκη της Γενεύης για τους Πρόσφυγες.
Σε αντιδιαστολή με τότε, σημείωσαν την απαράδεκτη και δολοφονική συμπεριφορά των ευρωπαϊκών κρατών και κυβερνήσεων, μαζί και της ελληνικής, απέναντι στους πρόσφυγες - θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων σήμερα και ιδιαίτερα στα παιδιά από τη Συρία και από άλλες χώρες.
Επικεντρώνοντας στον αντικομμουνισμό αυτού του είδους των ερευνητικών προγραμμάτων και ημερίδων, τόνισαν ότι γίνονται συμμέτοχοι με το έργο τους στην εκκόλαψη του αυγού του φασισμού. Τους ζήτησαν να διαφοροποιηθούν από αυτού του είδους τις «επιστημονικές» έρευνες και να μη συνυπογράφουν κείμενα και συμπεράσματα, που διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα προσφέροντας μόνο πολύτιμες υπηρεσίες στην αστική τάξη, η οποία δεν έχει συμφέρον από την ιστορική αλήθεια.