Οπως και στις δύο προηγούμενες κυβερνητικές φιέστες, ο πρωθυπουργός δεν παρέλειψε ούτε αυτή τη φορά την προσπάθεια να στρατεύσει το λαό στα προτάγματα του κεφαλαίου, μοιράζοντας με τη σέσουλα τις γνωστές απάτες περί «δίκαιης» καπιταλιστικής ανάπτυξης, «της οποίας το όφελος διαχέεται σε ολόκληρη την κοινωνία και δεν λειτουργεί ως εργαλείο συσσώρευσης πλούτου για κάποιους λίγους και ισχυρούς». Εμπαιγμός πέρα από τα όρια της πρόκλησης, τη στιγμή που το αμέσως επόμενο διάστημα, νέα ήδη νομοθετημένα αντιλαϊκά μέτρα τίθενται σε εφαρμογή και τα επόμενα «ψήνονται» στο πλαίσιο της τρίτης «αξιολόγησης», προκειμένου να βρεθεί ο «δημοσιονομικός χώρος» για τη στήριξη του κεφαλαίου και τη διαμόρφωση του «φιλοεπενδυτικού κλίματος».
Ο Αλ. Τσίπρας διευκρίνισε πάντως ευθύς εξαρχής ότι η «δίκαιη ανάπτυξη» δεν διαθέτει παρά ψίχουλα για τους εργαζόμενους, ενώ καλλιεργώντας την ακόμα μεγαλύτερη μείωση των απαιτήσεών τους, εξήγησε πως στόχος είναι η αποκατάσταση ενός «αξιοπρεπούς» βιοτικού επιπέδου για τους εργαζόμενους και η εξασφάλιση της προσφοράς «ικανοποιητικών» κοινωνικών υπηρεσιών, κάποια «βασικά» ψίχουλα δηλαδή που θα περισσεύουν από το νέο φαγοπότι των καπιταλιστών, που στήνεται πάνω στην ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης και τα ατελείωτα αντεργατικά μέτρα που υλοποιεί και επεκτείνει η κυβέρνησή του.
Από το μενού της εξαπάτησης δεν θα μπορούσε να λείψει και η προσπάθεια για τη συντήρηση των ψεύτικων διαχωριστικών γραμμών με τη ΝΔ. Ετσι, την ώρα που διαγκωνίζονται για το ποιος μπορεί πιο αποφασιστικά και αποτελεσματικά να διευθύνει την αντεργατική επίθεση αλλά και να υλοποιήσει τα υπόλοιπα προτάγματα του κεφαλαίου, ο πρωθυπουργός με φαιδρότητες περί «υγιών επιχειρηματιών» που δεν εκμεταλλεύονται την εργατική δύναμη (!), επιχείρησε να στηρίξει τα περί «χάους» που τάχα χωρίζει την κυβέρνηση του από τον «πρωτόγονο νεοφιλελευθερισμό» της ΝΔ και το «αμαρτωλό και κρατικοδίαιτο προηγούμενο επιχειρηματικό κατεστημένο».
Κι όμως: Κατόπιν όλων αυτών ο πρωθυπουργός, που καθ' όλη τη διάρκεια της ομιλίας του απευθυνόταν στους επιχειρηματίες, καλώντας τους να συμβάλουν κι εκείνοι στην ιεράρχηση των κυβερνητικών προτεραιοτήτων της επόμενης περιόδου, επιβεβαιώνοντας ότι στην προσπάθεια ενσωμάτωσης του λαού το βαρέλι δεν έχει πάτο, «ευχαριστούσε» τους εργαζόμενους, αγρότες και νέους που διαδήλωναν δίνοντας μαζική απάντηση στην κυβερνητική φιέστα, λέγοντας ότι...
«Εχουμε την ίδια αγωνία, τον ίδιο πόνο, το ίδιο μεράκι για να οικοδομήσουμε μια καλύτερη ημέρα για αυτόν τον τόπο».
!