Αυτά που ενώνουν τα βασικά κόμματα του κεφαλαίου είναι πολλά και όλοι εμφανίζονται πρόθυμοι για κυβερνητική συνεργασία
Copyright 2017 The Associated |
Από αριστερά: Ο Χ. Κρ. Στράχε, ο Κ. Κερν, ο Σ. Κουρτς |
Αντίστοιχες «ανησυχίες» έχουν εκφραστεί για τα εκλογικά αποτελέσματα σε διάφορες χώρες της ΕΕ (π.χ. Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία), πάντα με τον ίδιο στόχο: Να ενισχυθούν τα κάλπικα δίπολα, να εγκλωβίζονται οι εργαζόμενοι σε «δεξιά» και «αντιδεξιά» σχήματα, την ώρα που και οι δύο πλευρές εφαρμόζουν όλη την γκάμα των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων. Στο ίδιο πνεύμα κινούνται οι διάφορες παρεμβάσεις που εκφράζουν «αγωνία» για το μέλλον της ΕΕ και «παροτρύνουν» σε πρωτοβουλίες που θα βάλουν φρένο στη δήθεν «συντηρητική στροφή» και στο αστικό ρεύμα του «ευρωσκεπτικισμού», θα προστατευτούν οι «ιδρυτικές αρχές και αξίες της ΕΕ». Σε τελευταία ανάλυση, οι «επιλογές» που αφήνουν στους εργαζόμενους, τους λαούς της Ευρώπης είναι η εξής μία: Να στηρίζουν τη βαρβαρότητα, την εκμετάλλευση, τη μείωση του εργασιακού «κόστους», τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, να ανέχονται να ζουν στη φτώχεια.
Προϋπόθεση για να στηριχτεί αυτό το «σκεπτικό» είναι να μένει εκτός συζήτησης και να κρύβεται η πλήρης ταύτιση των αυστριακών κομμάτων στο πώς θα γίνει «επανεκκίνηση» της αυστριακής καπιταλιστικής οικονομίας. Μια άλλη προϋπόθεση είναι η συζήτηση για την πιο αυστηρή προσφυγική και μεταναστευτική πολιτική της επόμενης κυβέρνησης - υιοθετείται από όλα τα κόμματα - να κουκουλώνει την επίθεση που θα δεχτεί ο αυστριακός λαός συνολικά.
Πάντως, την υποτιθέμενη διαπάλη «ακροδεξιάς» - «προόδου» διαψεύδουν τα ίδια τα αυστριακά κόμματα που είναι επικρατέστερα για το σχηματισμό κυβέρνησης. Ας μην ξεχνάμε: Το «συντηρητικό» Λαϊκό Κόμμα (ΟVP) συγκυβερνούσε μέχρι σήμερα με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPO), με τον Σ. Κουρτς, υπουργό Εξωτερικών. Επίσης, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα συνεργάζεται με το εθνικιστικό Κόμμα Ελευθερίας (FPO) σε ορισμένα κρατίδια, ενώ κυβέρνηση Λαϊκού Κόμματος και Κόμματος Ελευθερίας είχε σχηματιστεί και το 2000. Στο μεταξύ, με όλους αυτούς τους συνδυασμούς, η αντεργατική πολιτική συνεχίζεται ακάθεκτη.
«Αναζητούμε εταίρους για να προωθήσουμε αλλαγές στην Αυστρία», είπε αμέσως μετά τις εκλογές ο νικητής, Σ. Κουρτς, χωρίς να αποκλείσει κανένα σχήμα. Ο απερχόμενος σοσιαλδημοκράτης καγκελάριος και πρόεδρος του SPO, Κρ. Κερν, ξεκαθάρισε ότι «δεν κλείνουμε καμία πόρτα», ενώ «εκκλήσεις από τα αριστερά ή τα δεξιά μπορούν να αγνοηθούν». «Οταν το SPO λάβει πρόσκληση, θα είμαστε διαθέσιμοι για συνομιλίες», τόνισε. Αλλά και ο σοσιαλδημοκράτης κυβερνήτης του Μπούργκενλαντ (περιοχή όπου συγκυβερνούν SPO - FPO), Χανς Νισλ, τάσσεται υπέρ της παραμονής του SPO στην κυβέρνηση αν «τα βρουν» στα βασικά: «Ο Κρ. Κερν θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να προχωρήσει σε σκληρές και συνεπείς διαπραγματεύσεις με το OVP και το FPO».
Ετοιμος να αναλάβει κυβερνητική ευθύνη εμφανίστηκε και ο Χ. Κρ. Στράχε χωρίς να αποκλείει συνεργασία με το SPO. Οι όροι που έθεσε για συμμετοχή σε κυβέρνηση είναι: Να περάσει στο κόμμα του το υπουργείο Εσωτερικών, η διατήρηση των ελέγχων στα σύνορα των χωρών της Σένγκεν, αύξηση του στρατιωτικού εξοπλισμού, μαζικές περικοπές στο ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα των προσφύγων. Για το τελευταίο έχει φροντίσει και η απερχόμενη κυβέρνηση (SPO - OVP) θεσπίζοντας ως όρο για τη χορήγησή του την υποχρεωτική απλήρωτη «κοινωφελή εργασία» προσφύγων και αιτούντων άσυλο.
Θέλοντας να «στρογγυλέψει» λίγο τη φυσιογνωμία μιας ενδεχόμενης συγκυβέρνησης με το FPO - το οποίο φιλοξενεί και νεοναζί, όπως αποκαλύφθηκε πρόσφατα - ο Σ. Κουρτς δήλωσε σε ισραηλινή εφημερίδα ότι από τους πιθανούς κυβερνητικούς εταίρους «θα ζητήσει ξεκάθαρη στάση εναντίον του αντισημιτισμού». Επιπλέον, ο ομοσπονδιακός Πρόεδρος της Αυστρίας, Αλεξάντερ Βαν ντε Μπέλεν, τόνισε την ανάγκη «να παραμείνουν οι ευρωπαϊκές θεμελιώδεις αξίες η πυξίδα» για τη νέα αυστριακή κυβέρνηση και πως θα πρέπει να υπερισχύσουν τα συμφέροντα της Αυστρίας.
Αυτά που ενώνουν τα κόμματα του κεφαλαίου στην Αυστρία είναι πολλά. Στα προεκλογικά τους προγράμματα κατέθεσαν προτάσεις για «ένα νέο ξεκίνημα της Αυστρίας», με βασικό στόχο πώς θα «θωρακιστεί» η ήδη ισχυρή καπιταλιστική αυστριακή οικονομία στον ευρωπαϊκό και παγκόσμιο ανταγωνισμό. Προτάσεις όμοιες ακόμη και στη διατύπωση.
Ο ίδιος ο Χ. Κρ. Στράχε δήλωσε πως «σχεδόν το 60% των ψηφοφόρων ψήφισε το πρόγραμμα του FPO», εννοώντας την ταύτιση του κόμματός του με το OVP, ιδιαίτερα σε θέματα μετανάστευσης και ασύλου, αλλά όχι μόνο.
Ας δούμε συνοπτικά πού «τα βρίσκουν» τα τρία βασικά κόμματα του κεφαλαίου: Μείωση του μη μισθολογικού «κόστους» για τους επιχειρηματικούς ομίλους της τάξης των 3 - 5 δισ. ευρώ το χρόνο και επίσης περικοπές των κρατικών κοινωνικών δαπανών (4 - 5 δισ. ευρώ). Μείωση της κρατικής επιχορήγησης για τις συντάξεις.
Νέα μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων, ακόμη και φοροαπαλλαγή των επιχειρηματικών κερδών που επενδύονται. Μπορεί τα OVP και FPO να χαρακτηρίζονται ως «εθνικιστικά», όμως και το SPO υπόσχεται ιδιαίτερα προνόμια για τις ντόπιες επιχειρήσεις, όπως αύξηση των επιδοτήσεων (π.χ. για Ερευνα) και μπόνους για κάθε νέα θέση εργασίας.
Περαιτέρω ελαστικοποίηση της αγοράς εργασίας. Στην Αυστρία το 28,7% των εργαζομένων υποαπασχολείται (σχεδόν 1 στις 2 εργαζόμενες), ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά στην ΕΕ. Το Κόμμα Ελευθερίας ζητά πιο απλό και πιο ευέλικτο Εργατικό Δίκαιο.
«Μηδενική παράνομη μετανάστευση» και περιορισμός στο άσυλο και τις παροχές προς τους πρόσφυγες. Ενδεικτικά το SPO ζητά ελέγχους στα σύνορα της ΕΕ από το στρατό, την αστυνομία, αλλά και «εθελοντικές ομάδες πολιτών», επιστροφή των «παράνομων» μεταναστών, συνεργασία με τα κράτη της Δυτικής και υποσαχάριας Αφρικής και κέντρο κράτησης στο Νίγηρα για αναχαίτιση των «ροών».
Για την ΕΕ όλα τα κόμματα τάσσονται υπέρ της ενεργής συμμετοχής της χώρας, αλλά με όρους ευνοϊκούς για τις αυστριακές επιχειρήσεις. Ακόμη και ο ευρωβουλευτής του «ευρωσκεπτικιστικού» FPO, Χάραλντ Βιλίμσκι, δήλωσε την περασμένη βδομάδα ότι το κόμμα του «ήταν το πρώτο κόμμα στην Ευρώπη» και «δεν έχει ζητήσει ποτέ την έξοδο της Αυστρίας από την ΕΕ (Oxit)», εκτός από κάποιες «μεμονωμένες» φωνές.
Αξίζει να δει κανείς πώς υποδέχτηκε η Γερμανία το αποτέλεσμα των εκλογών στην Αυστρία, καθώς οι δυο χώρες είναι άμεσα συνδεδεμένες.
Μια από τις πιο σοβαρές, αστικές εφημερίδες, η «Welt» θεωρεί άτοπους τους χαρακτηρισμούς «δεξιός» ή «αριστερός» καθώς «η πολιτική είναι είτε σωστή είτε λάθος».
«Γιατί, για παράδειγμα, είναι "δεξιός" όταν κάποιος (όπως ο Κουρτς) ζητά εναρμόνιση των παροχών για τους αιτούντες άσυλο στην Ευρώπη με μείωση των δαπανών σε κάθε χώρα, ώστε να αποφευχθεί η "δευτερογενής" μετανάστευση εντός της ΕΕ; Αυτό δεν ζητά και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή;» ή «Είναι "δεξιά" τα κόμματα που υποστηρίζουν τις ευρωπαϊκές ιδέες αλλά κάνουν κριτική σε ορισμένα ζητήματα;», σημειώνεται.
Η ίδια εφημερίδα υπογραμμίζει πως ανεξάρτητα από τη σύνθεση της επόμενης κυβέρνησης στόχος αυτής θα πρέπει να είναι πώς θα κάνει την Αυστρία «ικανή στις μελλοντικές προκλήσεις» και να αντιμετωπίσει: Την ανεπαρκή παραγωγικότητα, τις λίγες επενδύσεις, τις τεράστιες κρατικές δαπάνες, το «ξέχειλο» συνταξιοδοτικό σύστημα, την ελλιπή καινοτομία... «Η Αυστρία έχει την ευκαιρία να γίνει μοντέλο μεταρρυθμίσεων για όλη την Ευρώπη. Η εκπληκτικά ισχυρή οικονομία προσφέρει ένα ευνοϊκό περιβάλλον για σαρωτικές μεταρρυθμίσεις». «Ο Κουρτς θα μπορούσε να εκσυγχρονίσει τη χώρα του εκ βαθέων. Θα μπορούσε να γίνει μια καλύτερη εκδοχή της Μέρκελ», καταλήγει.
Για το FPO, η «Welt» εκτιμά ότι έχει γίνει πιο μετριοπαθές και επιπλέον θα επιδιώξει μεγαλύτερη εμπλοκή της Αυστρίας σε ζητήματα κοινής άμυνας και προστασίας των συνόρων της ΕΕ.
Η καγκελάριος, Αγκελα Μέρκελ, αφού συνεχάρη τον Σ. Κουρτς για τη νίκη του, τον μοντέρνο προεκλογικό του αγώνα και τον εκσυγχρονισμό του κόμματός του, εξέφρασε την ελπίδα για καλή συνεργασία σε ευρωπαϊκό επίπεδο με τη νέα αυστριακή κυβέρνηση, χωρίς να δηλώσει προτίμηση για τη σύνθεση της κυβέρνησης. Πάντως, «δεν υπάρχει λόγος για δραματική ανησυχία» σχετικά με ενδεχόμενες διαφοροποιήσεις όπως π.χ. στην προσφυγική πολιτική.