«Η καλή δημοσιονομική πορεία του ασφαλιστικού συστήματος καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την ισορροπία όλου του κοινωνικού προϋπολογισμού». Με αυτόν τον τρόπο η υπουργός Εργασίας, όπως και άλλα κυβερνητικά στελέχη, επιχειρούν να παρουσιάσουν τα αιματοβαμμένα πλεονάσματα της πολιτικής τους ως αποτέλεσμα της «δυναμικής της οικονομίας» και του «νοικοκυρέματος» στα οικονομικά του ΕΦΚΑ. Οι παραπάνω ισχυρισμοί δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όπως και οι προηγούμενες, αντιμετωπίζει την Κοινωνική Ασφάλιση, την Υγεία και την Πρόνοια από τη σκοπιά της «δημοσιονομικής σταθερότητας» και μπροστά σε αυτή δεν διστάζει για άλλη μια χρονιά να προχωρήσει σε νέες περικοπές. Το 2018, η συνολική δαπάνη για τους παραπάνω τομείς σε σχέση με το 2017 θα είναι μειωμένη κατά 1,6 δισ. ευρώ. Η κρατική χρηματοδότηση μειώνεται κι αυτή κατά 363 εκατ. ευρώ στα δημόσια νοσοκομεία, κατά 214 εκατ. προς τον ΕΟΠΥΥ, ενώ η παραπέρα συρρίκνωση του ΕΚΑΣ «εξοικονομεί» στο κράτος επιπλέον 240 εκατ. ευρώ (από 320 εκατ. φέτος στα 80 εκατ. η δαπάνη για το 2018). Μάλιστα, η πραγματική περικοπή και μόνο για το ΕΚΑΣ των χαμηλοσυνταξιούχων το 2018, σε σχέση με το ποσό που δινόταν για τον ίδιο λόγο πριν αρχίσουν οι περικοπές στους δικαιούχους, ξεπερνά τα 800 εκατ. ευρώ. Δηλαδή, η περικοπή αυτή υπερβαίνει ακόμα και τα 720 εκατ. ευρώ τα οποία η κυβέρνηση δίνει ως «κοινωνικό μέρισμα». Μ' αυτά και μ' αυτά, ο ΕΦΚΑ γίνεται ...πλεονασματικός και ασφαλισμένοι και συνταξιούχοι διολισθαίνουν όλο και πιο βαθιά στη φτώχεια.