Ερχεται, δηλαδή, καταιγίδα για τις συντάξεις και την Υγεία. Ηδη τα ασφαλιστικά ταμεία χρηματοδοτούν κατά 76% τα νοσοκομεία, ενώ η κρατική επιχορήγηση έπεσε στο 3%. Και ο Αλ. Παπαδόπουλος ετοιμάζει νέες επιβαρύνσεις στους ασθενείς: Το χαράτσι των ιδιωτικών ιατρείων στα νοσοκομεία τα απογεύματα και την πλήρη ιδιωτικοποίηση της Υγείας.
Οι εργαζόμενοι, όμως, άλλα ζητήματα διεκδικούν και άλλους στόχους βάζουν. Γιατί, το κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα, δηλαδή το τρίπτυχο Συνταξιοδοτικό - Υγεία - Πρόνοια, δεν μπορεί παρά να είναι ενιαίο - δημόσιο και δωρεάν για όλο το λαό.
«Να δούμε, αν θα μπορέσουν να πνίξουν και τη σημερινή μας φωνή - φωνή λαού», αναρωτήθηκε ο Μ. Θεοδωράκης, μιλώντας προχτές στο συγκλονιστικό πραγματικά συλλαλητήριο στο Σύνταγμα. Φυσικά, τόσο αυτός όσο και οι χιλιάδες που κατέβηκαν στους δρόμους «για να σταματήσει ένα ακόμα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας», δεν είχε τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν την υποδοχή που επιφύλαξαν τα κανάλια στα δελτία ειδήσεων, που βρίσκονται εκείνη την ώρα σε εξέλιξη. Δεν έχασαν όμως και τίποτα, γιατί τα «μεγάλα» και «σοβαρά» κανάλια επιδίδονταν σε βιασμούς των «ψυχών» των τηλεθεατών τους, αναπαράγοντας ό,τι χυδαίο και άγριο συνέβαινε στο αστυνομικό δελτίο. Κανείς δεν αγνοεί και δεν έχει αυταπάτες για το τι σημαίνουν «παράπλευρες απώλειες» στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας». Και τα τηλεοπτικά κανάλια δείχνουν ότι έχουν πληγεί βαρύτατα. Εχει καθ' όλα δίκιο ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης όταν καταγγέλλει ότι «μια άτυπη λογοκρισία ντροπιάζει τη μεγάλη πλειοψηφία των ελληνικών Μέσων Ενημέρωσης, προσπαθώντας να πνίξει κάθε αντίθετη φωνή». Εμείς, όμως, προχωράμε.
Πρωτόκολλο για την επανεισδοχή των μεταναστών, που προέρχονται από το τουρκικό έδαφος, υπέγραψαν προχτές ο Γ. Παπανδρέου και ο Ισ. Τζεμ και αρκετοί το παρουσιάζουν σαν μια σημαντική συμβολή στην αντιμετώπιση του προβλήματος των μεταναστών. Είναι έτσι, όμως;
Πρώτον, το συγκεκριμένο πρωτόκολλο υποτίθεται πως επιχειρεί να μειώσει την εισροή μεταναστών από την Τουρκία στην Ελλάδα και όχι αυτό καθ' αυτό το πρόβλημα. Για το τελευταίο, η κυβέρνηση της χώρας μας -στο μέτρο των δυνάμεών της, βέβαια- κάνει ό,τι μπορεί, για να αυξάνεται καθημερινά και περισσότερο, συμμετέχοντας και συμφωνώντας σε όλα με τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, ακόμη και με τον πόλεμο στο Αφγανιστάν. Δεύτερον, το πρωτόκολλο δεν αντιμετωπίζει ούτε το πρόβλημα της εισροής και, μάλλον, σε άλλα κυρίως αποσκοπεί. Και τούτο, γιατί -σύμφωνα με όσα προβλέπει- ουσιαστικά θα αποφασίζει η Αγκυρα, αν και πόσους μετανάστες θα δέχεται πίσω. Και ακόμη, γιατί η συγκεκριμένη διάταξή του, περί επανεισδοχής εντός 90 το πολύ ημερών, είτε το καθιστά ανενεργό, είτε «σπρώχνει» την κυβέρνηση στην παραβίαση ακόμη και των σχετικών κοινοτικών οδηγιών, που προβλέπουν την παροχή μιας σειράς στοιχειωδών εγγυήσεων στους μετανάστες και τους πρόσφυγες (π.χ. να ζητήσουν άσυλο, να εξεταστεί η αίτησή τους, να ασκήσουν προσφυγή σε περίπτωση απόρριψης, κλπ).
Επενδύουν σε τέτοιες μεταμφιέσεις, για να κρύψουν τόσο την ασχήμια της εκμετάλλευσης, όσο και την ίδια την ανασφάλειά τους για την τύχη του συστήματος. Ξέρουν, όμως, τα εγκλήματα που κάνουν καθημερινά και γι' αυτό, πίσω από τα «δημοκρατικά» κοστούμια και κατά περίπτωση στο όνομά τους, έχουν πάντα στην εφεδρεία το αληθινό τους πρόσωπο, σαν το λύκο του γνωστού παιδικού παραμυθιού...
Ελέγχουν τι τους συμφέρει να κάνουν: Να μιλήσουν για τρομοκρατικό χτύπημα ή για δυστύχημα; Οσο για την αλήθεια, για το τι πραγματικά συνέβη, να είστε βέβαιοι πως δεν έχει καμία θέση στο δίλημμα αυτό.
Τα περί λύπης για τα θύματα εντάσσονται, βέβαια, στην επικοινωνιακή τους πολιτική, αλλά ουδεμία σχέση έχουν με τα ουσιαστικά τους κίνητρα. Αμφιβάλλει μήπως κανείς;
ΠΡΑΓΜΑΤΙ, ΟΓΚΩΔΗΣ ο χαρτοφύλακας που προσκόμισε ο Λαλιώτης χτες στον ανακριτή για την υπόθεση της Μαγιο Ινβεστμεντ Κορπορέισον. Φρόντισε, μάλιστα, να τον «πάρουν» οι κάμερες.
Αραγε, είχε όντως τόσα χαρτιά μέσα ή τον παραγέμισε και ...κοψομεσιάστηκε για την επικοινωνιακή τακτική του Κινήματος, ως γραμματέας που είναι;
Μια απορία είναι διάχυτη, όμως: Πώς μπορούν και δε γελάνε και ο Λαλιώτης και ο Ρουσόπουλος, όταν μιλούν για «άπλετο φως» στην υπόθεση αυτή; Γιατί σίγουρα γνωρίζουν ότι η φράση «άπλετο φως» σε υποθέσεις τέτοιων εταιριών είναι τουλάχιστον ανέκδοτο, είτε υπάρχει, είτε όχι εμπλοκή της ΝΔ.
ΤΟ 70% ΤΩΝ κινηματογραφικών εισιτηρίων κόβονται για αμερικανικές ταινίες, σύμφωνα με στοιχεία του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, ενώ οι ελληνικές ταινίες στην Ελλάδα αποτελούν μόλις το 8% των προβολών!
Τώρα, μάλιστα, που γίνονται και ...κρατικές επενδύσεις των ΗΠΑ στο Χόλιγουντ, προκειμένου να δημιουργηθούν «πατριωτικές ταινίες» λόγω του πολέμου, όπως καταλαβαίνετε, έχουμε να δούμε πολύ σκουπίδι στις κινηματογραφικές αίθουσες.
ΤΗΝ ΕΞΕΥΡΕΣΗ χιλιάδων εθελοντών για το 2004, ζήτησε από την Εκκλησία η Γιάννα Αγγελοπούλου στο μνημόνιο συνεργασίας που υπέγραψαν χθες. Εμ, βέβαια... μόνον έτσι μπορεί να λειτουργήσει αυτός ο θεσμός.
Πώς έγινε αυτό κατορθωτό; Πρώτον με τη δραστική μείωση των δαπανών, ιδιαίτερα των λειτουργικών. Πρώτα και κύρια, δηλαδή, με μαζικές απολύσεις, στις οποίες η «Τογιότα» προχώρησε τον περασμένο χρόνο. Δεύτερον, με την παραπέρα εντατικοποίηση της δουλιάς. Δηλαδή, με το πολύ μεγαλύτερο ξεζούμισμα όσων δεν απόλυσε. Τρίτον, με την αξιοποίηση της πολιτικής του «φτηνού» γιεν της ιαπωνικής κυβέρνησης. Πολιτική, η οποία κάθε άλλο παρά βοηθά τους Ιάπωνες εργαζόμενους, αλλά κάνει φτηνότερα τα ιαπωνικά προϊόντα στις άλλες χώρες. Ετσι, οι πωλήσεις της «Τογιότα» αυξήθηκαν κατά 6% το πρώτο εξάμηνο.
Με δυο λόγια, δηλαδή, έχουμε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα μετακύλησης των βαρών της κρίσης και της ύφεσης στις πλάτες των εργαζομένων. Και μπορεί η ανεργία στην Ιαπωνία να σημειώνει ρεκόρ των τελευταίων δεκαετιών. Μπορεί οι Ιάπωνες εργαζόμενοι να γίνονται σχετικά φτωχότεροι, αλλά τα κέρδη της «Τογιότα» όχι μόνο δε μειώθηκαν, αλλά και σημείωσαν μεγάλη αύξηση.
Η ύπαρξη και λειτουργία του «Διευθυντηρίου» στην ΕΕ, η οποία επιβεβαιώθηκε, άλλη μια φορά, μετά το «ανεπίσημο δείπνο» του Τ. Μπλερ στους ηγέτες της Γερμανίας και της Γαλλίας, έχει γίνει πλέον καθεστώς. Οι κρισιμότερες αποφάσεις λαμβάνονται στις κλειστές συσκέψεις των ηγετών των ισχυρότερων χωρών της ΕΕ, εννοείται με γνώμονα τα κοινά τους συμφέροντα. Είναι αστείοι, λοιπόν, οι ισχυρισμοί της κυβέρνησης ότι με την ένταξη στη ζώνη του ευρώ συμμετέχουμε ισότιμα στα κέντρα λήψης των αποφάσεων και διαμορφώνουμε τις εξελίξεις. Υποκριτικές, επίσης, είναι οι δηλώσεις του Γ. Παπανδρέου που έδειξε τάχα ενοχλημένος και θα διαμαρτυρηθεί μαζί με άλλους «αποκλεισμένους». Το πλέον εξοργιστικό είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση, όπως και οι άλλες που «διαμαρτύρονται», ήθελαν να συμμετέχουν στη σύσκεψη, ακριβώς για να ενισχύσουν τη θέση τους προκειμένου να τους συμπεριλάβουν στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και στις πολεμικές επιχειρήσεις κατά του Αφγανιστάν, αφού αυτό ήταν το θέμα της σύσκεψης. Με άλλα λόγια θέλουν να καταξιωθούν ως άξιοι συμπολεμιστές της υπερδύναμης και του μεγάλου αφεντικού της «νέας τάξης».
Σε συνέντευξή του στο ΠΑΡΟΝ ο Φ. Κουβέλης του ΣΥΝ υποστήριξε τούτα τα αμίμητα: Οτι με το ΚΚΕ ο ΣΥΝ έχει κοινά σημεία, ενώ με την Δαμανάκη η ζωή θα δείξει, αν έχει (ο ΣΥΝ) κοινά σημεία!!!
Αλλά, ας παραθέσουμε καλύτερα τα συγκεκριμένα αποσπάσματα: Σε ερώτηση, λοιπόν, του δημοσιογράφου, για το αν υπάρχει γραμμή συνεννόησης με το ΚΚΕ ανάμεσα στα άλλα ο Φ. Κουβέλης λέει: «...δε διστάσαμε να απευθύνουμε επανειλημμένα πρόταση κοινής δράσης για επιμέρους ζητήματα στα οποία συμφωνούμε...».
Παρακάτω, ο ίδιος δημοσιογράφος τον ρωτά εάν πλέον υπάρχουν σημεία συμφωνίας με την κ. Δαμανάκη και ο Φ. Κουβέλης απαντά: «Εγώ νομίζω πως ναι. Η ζωή θα δείξει...».
Η ταχυδακτυλουργία σε όλο της το μεγαλείο...
- Περάστε στο «διάλογο»
«κοινωνικοί εταίροι»
και ο καθείς την πρόταση
που επιθυμεί ας φέρει...
*
- Τι διάλογο να κάνουμε
βρε μπαγαπόντες βέροι,
όταν κρατάτε πίσω σας
κρυμμένο το «μαχαίρι»;
*
- Να, το πετάμε μακριά,
δεν το κρατάμε ήδη.
*
- Εντάξει,
μα στα χέρια σας
έχετε και «ψαλίδι»
*
- Α, φτάνει
με τους φόβους σας
την τόση σας δειλία
ε, δεν κρατάμε βόμβα δα
κι αφήστε τα γελοία,
του «διαλόγου» έχουμε
απλώς δυο... «εργαλεία»