Ολοι όσοι τις προηγούμενες μέρες έγραφαν και έλεγαν σε έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ ότι οι Ελληνοκύπριοι εναντιώνονται στο «σχέδιο Ανάν», αντιδρώντας κατά βάση συναισθηματικά και όχι κατόπιν ώριμης εξέτασής του, έσπευσαν χτες να προσδώσουν «ιδιαίτερη βαρύτητα» και να «χρωματίσουν» ανάλογα την παρέμβαση του Προέδρου της Δημοκρατίας, Κ. Στεφανόπουλου, με την οποία κάλεσε τους Ελληνοκύπριους να μην ψηφίσουν στο δημοψήφισμα με το συναίσθημα.
Και σε ό,τι αφορά στη σχετική δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας, είναι, τουλάχιστον, άστοχη η όλη επιχείρηση εκμετάλλευσής της από ορισμένους, που αναζητούν εναγωνίως «στηρίγματα» υποστήριξης του «σχεδίου Ανάν». Σε ό,τι αφορά, όμως, στα περί συναισθηματικής αντίδρασης των Ελληνοκυπρίων, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Οπως φανερώνουν, τόσο τα ρεπορτάζ από την Κύπρο, όσο και οι σχετικές δημοσκοπήσεις, η μεγάλη πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων γνωρίζει τα βασικά σημεία του «σχεδίου Ανάν» και διαμορφώνει τη γνώμη της, πρωτίστως, με όσα αυτό προβλέπει και, κυρίως, εάν είναι δίκαιο ή άδικο.
Ας μην επιχειρούν ορισμένοι, λοιπόν, να πλαστογραφούν την πραγματικότητα, ώστε να τη φέρουν στα μέτρα τους...
«Την προηγούμενη Τρίτη, στις 6.29 το πρωί, λίγες μόνον ώρες μετά την επίσημη κατάθεση του σχεδίου Ανάν στις αντιπροσωπείες στη Λουκέρνη, ένας μεγάλος αριθμός επωνύμων αποδεκτών έλαβε μια πολυσέλιδη επιστολή στα αγγλικά με ελληνικό παράρτημα, με το ίδιο περιεχόμενο, την ίδια ακριβώς εντολή και με ύφος εξουσίας».
Αυτά γράφει η Κύρα Αδάμ στη χτεσινή «Ελευθεροτυπία», σημειώνοντας ότι η επιστολή «δεν έχει αναγνωρίσιμο αποστολέα, έχει όμως απολύτως συγκεκριμένο περιεχόμενο και σαφή εντολή». Το ρεπορτάζ της συναδέλφου σημειώνει συνοπτικά το περιεχόμενο της πολυσέλιδης επιστολής, παραθέτοντας και χαρακτηριστικά αποσπάσματα (Π.χ. «Η ευρεία παραπληροφόρηση για το σχέδιο Ανάν έχει πάει πολύ μακριά και γι' αυτό πρέπει να σταματήσει εδώ και τώρα») και κλείνει ως εξής: «Και τέλος ακολουθεί μια μετάφραση στα ελληνικά των επιχειρημάτων υπέρ της λύσης Ανάν, τα οποία έκτοτε έχουν τηρηθεί με ευλάβεια στη σχετική αρθρογραφία υπέρ της αποδοχής του σχεδίου Ανάν».
Ποιος, άραγε, να είναι ο αποστολέας της επιστολής, η βαρύτητα του οποίου είναι τέτοια, έτσι ώστε, να τηρούνται με ευλάβεια οι οδηγίες - εντολές του από τους εγχώριους «διαμορφωτές» της κοινής γνώμης; Μήπως, γνωρίζει σχετικά ο κ. Μίλερ..;
Αναμφίβολα, οι πιέσεις και οι εκβιασμοί του διεθνούς ιμπεριαλισμού σε βάρος του κυπριακού λαού και, κυρίως, των Ελληνοκυπρίων, προκειμένου να υποταχθούν στο αμερικανόπνευστο «σχέδιο Ανάν», είναι πολύμορφοι και καθημερινοί. Ο λεγόμενος, επίσημος διεθνής παράγοντας, όμως, δεν περιέχει αποκλειστικά και μόνον πιέσεις, όπως φανέρωσε και η πρόσφατη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας (ΣΑ) του ΟΗΕ. Λίγο το γεγονός, πως το διαβόητο «σχέδιο Ανάν» απέχει παρασάγγας από τις αποφάσεις του ΣΑ για το Κυπριακό, λίγο οι μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων αντιθέσεις και η προσπάθεια της Γραμματείας του ΟΗΕ και του ντε Σότο, να υιοθετηθεί το σχέδιο, απέτυχε. Το Συμβούλιο Ασφαλείας απέφυγε επιμελώς να τοποθετηθεί πάνω στο «σχέδιο Ανάν», παρά την επιμονή του αναπληρωτή ΓΓ σερ Κίραν Πρέντεργκαστ και του εκπροσώπου του Πακιστάν. Και όχι μόνον αυτό. Ο ντε Σότο ζήτησε νέα σύνοδο του Σώματος, για την ερχόμενη βδομάδα, αλλά εισέπραξε και πάλι την άρνηση των κρατών - μελών του ΣΑ, το οποίο τελικά αποφάσισε να ασχοληθεί και πάλι με το θέμα στις 28 Απρίλη, μετά τα ταυτόχρονα δημοψηφίσματα στην Κύπρο.
Σημειώνουμε για την ιστορία ότι οι εκπρόσωποι της Κίνας και της Ρωσίας έπαιξαν έναν ιδιαίτερο ρόλο στη διαμόρφωση της προαναφερόμενης στάσης του Συμβουλίου Ασφαλείας.
***
α) Ψήφισε τον αντικομμουνισμό ως επίσημη και νομιμοποιημένη έκφραση του ευρω-ενωσιακού εποικοδομήματος. Ψηφίζοντας τη διεύρυνση της ΕΕ, ο ΣΥΝ ψήφισε την ένταξη της Λιθουανίας, της Εσθονίας, της Λετονίας, χωρών, δηλαδή, όπου τα ΚΚ είναι παράνομα! Χώρες, όπου κομμουνιστές είναι φυλακή για τις ιδέες τους! Οπου πολίτες, εκλεγμένοι στα Σοβιέτ, επί ΕΣΣΔ, δεν έχουν πλέον το δικαίωμα του εκλέγεσθαι! Ψήφισε την είσοδο της Πολωνίας, χώρας, δηλαδή, που στο άρθρο 13 του Συντάγματός της γίνεται λόγος για τον «κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό»! Ψήφισε την είσοδο της Ουγγαρίας, χώρας, δηλαδή, όπου τα σύμβολα του κομμουνισμού έχουν απαγορευτεί! Απολύτως συνεπής η στάση του ΣΥΝ με την εν γένει τακτική του. Γιατί όταν, τον περασμένο Σεπτέμβρη, ο Πρόντι δήλωσε κυνικά ότι «ουδέποτε απασχόλησε» την Ευρωπαϊκή Επιτροπή η απαγόρευση ή μη ενός ΚΚ σε κάποια χώρα, για το αν αυτή θα γίνει δεκτή στην ΕΕ, ο ΣΥΝ δεν έβγαλε «κιχ»! Γιατί όταν ο Φερχόιγκεν (ο αρμόδιος επίτροπος Διεύρυνσης, που έχει λόγο και στο Κυπριακό) είπε ότι θα ήταν ο πρώτος, που θα ζητούσε απαγόρευση των ΚΚ (!) αν ήταν κάτοικος των Βαλτικών Χωρών, ο ΣΥΝ δεν έβγαλε «κιχ»! Τώρα, που στη Λετονία (και όχι μόνο) στήνονται μνημεία υπέρ των ναζί (!), και ζητούνται δηλώσεις μετανοίας από τους κομμουνιστές (όπως στην περίπτωση του Α. Ρούμπιξ - προέδρου του Σοσιαλιστικού Κόμματος Λετονίας), αυτά γίνονται και με τις ψήφους του ΣΥΝ!
β) Ψήφισε την είσοδο των λαών αυτών των χωρών στο ευρω-ενωσιακό καθεστώς των δεκάδων εκατομμυρίων φτωχών και ακόμα περισσότερων ανέργων. Υπερψήφισε την υπαγωγή των λαών των 10 νέων χωρών στο καθεστώς των πολιτικών της Λισαβόνας, δηλαδή την πολιτική της μείωσης των κοινωνικών δαπανών, των «ολοκληρωτικών» ιδιωτικοποιήσεων και της λεγόμενης εργασιακής «ευελιξίας», δηλαδή τη μερική απασχόληση και την αύξηση του «εργάσιμου βίου» με ό,τι αυτό σημαίνει για τα ασφαλιστικά δικαιώματα και τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης των εργαζομένων.
***
Ούτε μπορούν οι κύριοι του ΣΥΝ να κρύβονται πίσω από τους Κύπριους και τα κυπριακά κόμματα! Η κάθε πολιτική δύναμη στην Ελλάδα έχει την ευθύνη των πράξεών της και των πολιτικών της επιλογών. Δεν της επιτρέπεται να «παίζει» με το δράμα του κυπριακού λαού κλείνοντας τα μάτια στις πολύμορφες πιέσεις και εκβιασμούς που δέχεται ο κυπριακός λαός από τη «νέα τάξη»! Τελικά, σε ένα ρόλο παραμένει σταθερός ο ΣΥΝ! Στο ρόλο του «Δούρειου Ιππου»...
Βεβαίως, να μην ξεχνάμε και αυτούς, που έχουν αναλάβει εργολαβικά να μετατρέπουν τις «έξωθεν» πιέσεις σε εσωτερικά διλήμματα, ώριμη σκέψη, νηφαλιότητα, διορατικότητα ή όποιον άλλον όρο επιλέξουν. Υπάρχουν, βλέπετε, πολλοί καλοθελητές...
Ανεξάρτητα, πάντως, με το πού θα καταλήξει αυτή η ιστορία, ας σταματήσουν ορισμένοι επαγγελματίες μοιρολάτρες να λένε με διάφορους τρόπους ότι «δυστυχώς έτσι είναι τα πράγματα». Οι εξελίξεις στο Κυπριακό δεν προέκυψαν από μόνες τους...
Συγκεκριμένοι άνθρωποι έκαναν συγκεκριμένα πράγματα, υιοθέτησαν συγκεκριμένες πολιτικές και σκεπτικά και έβαλαν υπογραφές σε πολύ συγκεκριμένα κείμενα.
ΠΟΛΥΑΣΧΟΛΟΣ ΗΤΑΝ σήμερα ο Τόμας Μίλερ. Και με τον Πέτρο Μολυβιάτη συναντήθηκε, και με τον Γιώργο Παπανδρέου. Υποθέτουμε ότι θα έγιναν εποικοδομητικές συζητήσεις και δεν είναι πολύ δύσκολο να καταλάβει κανείς το περιεχόμενό τους.
Από την άλλη, θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο νυν και ο πρώην υπουργός Εξωτερικών δεν μπορεί παρά να συναντώνται με τους πρεσβευτές. Μόνον, που δύσκολα πείθεται κανείς, αυτόν τον καιρό, πως πρόκειται για εθιμοτυπικές συναντήσεις ρουτίνας.
ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΙΑΙΟΤΗΤΕΣ διαπράττονται στο Ιράκ, κατά τον Τζορτζ Μπους, που διαμήνυσε χτες ότι δε θα καμφθούν από αυτά οι Ηνωμένες Πολιτείες. Τώρα, πώς γίνεται και αποτελούν βιαιότητες οι επιθέσεις της ιρακινής αντίστασης και όχι ό,τι κάνουν οι δυνάμεις εισβολής και κατοχής της πολύπαθης αυτής χώρας, μόνον ένας ...Αμερικανός Πρόεδρος μπορεί να το εξηγήσει.
Προς επανεξέταση, επομένως, είναι το ασφαλιστικό σύστημα, για τον Ελληνα κοινοτικό επίτροπο. Και δεν μπορούσε, βέβαια, να είναι αλλιώς, αφού έτσι επιτάσσουν οι κατευθύνσεις και οι αποφάσεις των Βρυξελλών, τα συμφέροντα των πολυεθνικών και του μεγάλου κεφαλαίου. Από κει και πέρα, το πότε, το πώς κλπ., εξαρτάται από την κυβέρνηση της ΝΔ και τη διαμόρφωση των κατάλληλων προϋποθέσεων, ώστε η όλη επιχείρηση να ξεδιπλωθεί με όρους «κοινωνικής συναίνεσης» και με το μικρότερο πολιτικό κόστος.
Ηταν Μεγάλη Πέμπτη του 1992 (23 Απρίλη), όταν η κυβέρνηση της ΝΔ προχώρησε στην πρώτη αύξηση των νοσηλίων - από 2.840 έφτασαν τις 8.000 δραχμές.
Στις 29.4.1992 - μετά απ' το θόρυβο που ξεσηκώθηκε - ο τότε υφυπουργός Υγείας - Πρόνοιας (και νυν Ανάπτυξης), Δ. Σιούφας υποστήριξε ότι με αυτόν τον τρόπο θα εξυγιανθούν τα ασφαλιστικά ταμεία και συμπλήρωσε: «Για τους ασφαλισμένους δε θα προκύψει καμιά επιπλέον επιβάρυνση. Οι πρόσθετες δαπάνες, που θα προκύψουν σε ορισμένους ελλειμματικούς ασφαλιστικούς οργανισμούς, θα καλυφθούν με επιχορηγήσεις από τον κρατικό προϋπολογισμό». Ακολούθησε μια ακόμα αύξηση των νοσηλίων (26.1.1993) απ' τη ΝΔ, με αποτέλεσμα τα νοσήλια να φτάσουν στις 15.500 δραχμές.
Μέχρι τότε οι κλάδοι Υγείας των ασφαλιστικών Ταμείων ήταν πλεονασματικοί. Μετά, όμως, από τις αυξήσεις αυτές έγιναν ελλειμματικοί, όπως διαπίστωνε μελέτη της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας (Βλέπε περιοδικό «Κοινωνία, Οικονομία και Υγεία» Τεύχος 1 του 1996).
Ετσι, άρχισαν να κάνουν άλματα τα χρέη των νοσοκομείων προς τους προμηθευτές και να χρειάζονται αλλεπάλληλες ρυθμίσεις, με τις κυβερνήσεις να παίζουν την κολοκυθιά λέγοντας: Οταν πληρώσουν τα ασφαλιστικά Ταμεία δε θα υπάρχουν χρέη...
Ηρθε και το ΠΑΣΟΚ και καθιέρωσε (3.2.1998) το Ημερήσιο Ενοποιημένο (κλειστό) Νοσήλιο και το Συνολικό Ενοποιημένο (κλειστό) Νοσήλιο, με αποτέλεσμα νέες αυξήσεις από 29% έως 64% και αφήνοντας εκτός νοσηλίου πανάκριβα φάρμακα και ιατρικές εξετάσεις που φτάνουν μέχρι 8.804 ευρώ(!). Ταυτόχρονα, έκλεισε και τη στρόφιγγα της κρατικής επιχορήγησης, περιορίζοντάς τη στο 5% των συνολικών εσόδων των νοσοκομείων, που τα άφησε να «κινούνται» στα «όρια αντοχής» των ασφαλιστικών ταμείων - των οποίων, επίσης, περιόρισε την επιχορήγηση.
Χτες - Μεγάλη Δευτέρα - ο υπουργός Υγείας Νικ. Κακλαμάνης ανακοίνωσε ότι τα χρέη των νοσοκομείων ανήλθαν σε 1,8 δισ ευρώ μέχρι 31.12.2003. Πρόσθεσε, επίσης, ότι θα γίνει νέα ρύθμιση των χρεών, με στόχο να περιοριστούν σταδιακά, μέχρι να εξαλειφθούν. Κι όταν ρωτήθηκε αν το υπουργείο σχεδιάζει τη ριζική αντιμετώπιση του προβλήματος, ο Νικ. Κακλαμάνης απάντησε ότι είναι θέμα γενικότερης πολιτικής και θα αποφασίσει η κυβερνητική επιτροπή. Πρόσθεσε, όμως, ότι θα μπορούσε «αντί να χρηματοδοτούνται τα νοσοκομεία, να χρηματοδοτούνται τα ασφαλιστικά ταμεία και να υπάρχει ασφαλιστική δικλείδα να πληρώνουν για τους ασθενείς τους».
Ετσι έλεγε κι ο Σιούφας, αλλά τα αποτελέσματα είναι οδυνηρά: Είτε με πράσινους, είτε με μπλε όρους εμπορευματοποίησης της Υγείας, τη νύφη την πληρώνει ο ασθενής, βάζοντας το χέρι βαθιά στην τσέπη, πληρώνοντας το 44% - μέχρι σήμερα... - των συνολικών δαπανών υγείας.
Από εκεί που σταμάτησε το «έργο» της η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ανέλαβε να συνεχίσει πιστά η κυβέρνηση της ΝΔ. Ετσι, η νέα ηγεσία του υπουργείου Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας και συγκεκριμένα ο υπουργός Π. Παναγιωτόπουλος έβαλε την πρώτη του υπογραφή για τη χορήγηση άδειας λειτουργίας σε ακόμα ένα δουλεμπορικό γραφείο! Σύμφωνα, με όσα διαβάζουμε στο Φύλλο της «Εφημερίδας της Κυβέρνησης» (ΦΕΚ) με αριθμό 527, χορηγείται άδεια λειτουργίας στην «εταιρεία προσωρινής απασχόλησης» «JOB CENTRES HELLAS». Δηλαδή, σε εταιρία που κερδοσκοπεί νοικιάζοντας εργάτες σε άλλες επιχειρήσεις. Οι βιομήχανοι, πάντως, πρέπει να είναι ιδιαίτερα ευχαριστημένοι, αφού ο νέος υπουργός ανταποκρίνεται ταχύτατα στις απαιτήσεις τους!
Πάσχα ήρθε πλέον, νάτο,
και τι βάζουνε στο πιάτο;
με την κούρα και την τράκα
οβελίας γιοκ στη θράκα,
το πολύ να οικονομήσω
καμιά... κότα για να ψήσω!
***
Πάσχα ήρθε, οχ, σκοτούρα
πάνω κι η λαμπροκουλούρα
δυστυχώς όλα στα ύψη
κι έτσι, βρε,
που μ' έχουν στύψει
ούτε μια δεν έχω πλάνη
πως για λίγους
Πάσχα φτάνει!