Η ετήσια έκθεση του θεσμού επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για ένα μηχανισμό άμβλυνσης της κοινωνικής δυσαρέσκειας απέναντι στην κυβερνητική πολιτική
Την επιβεβαίωση ότι πρόκειται για ένα γραφειοκρατικό μηχανισμό άμβλυνσης και εκτόνωσης της λαϊκής αγανάκτησης, εξαιτίας της καταδυνάστευσης από την κυβερνητική πολιτική και τον κρατικό μηχανισμό, προσφέρει η ετήσια έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη που παρουσιάστηκε χτες. Από το 15μηνο απολογισμό του θεσμού προκύπτει αβίαστα ότι στόχος του δεν είναι - ούτε θα μπορούσε να είναι - η αντιμετώπιση των αιτιών της «κακοδιοίκησης», αλλά η αντιμετώπιση και επίλυση σε ατομική βάση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα «θύματα» του κρατικού αυταρχισμού και αυθαιρεσίας.
Οπως διακήρυξε ο Συνήγορος Ν. Διαμαντούρος, ο θεσμός προωθεί μια «εναλλακτική κουλτούρα» απέναντι στην ιστορικά κυρίαρχη «λογική της καταγγελίας», αυτή της «λογικής της επίλυσης» των προβλημάτων σε ατομική βάση! Μάλιστα, υποστήριξε ότι αυτό ανταποκρίνεται στο πνεύμα της εποχής, προφανώς αυτό του εκσυγχρονισμού. Ταυτόχρονα, παρά το γεγονός ότι οι αναφορές και οι καταγγελίες πολιτών κατά τη διάρκεια του 1999 αυξήθηκαν και έφθασαν στις 7.284, ο Συνήγορος δήλωσε ικανοποιημένος από την ανταπόκριση των υπουργών και των δημοσίων υπηρεσιών, απέναντι στις οποίες έχει υιοθετήσει τακτική συστάσεων και εισηγήσεων και αποφυγή της καταγγελίας και των κυρώσεων.
Οπως είπε ο Ν. Διαμαντούρος, η πρακτική που ακολουθεί ο Συνήγορος του Πολίτη για την αντιμετώπιση των φαινομένων κακοδιοίκησης συνίσταται, από τη μια, στη διαμόρφωση εισηγήσεων για ειδικές νομοθετικές και διοικητικές ρυθμίσεις και, από την άλλη, στη σύσταση προς τις αρχές να εφαρμόζουν στις συναλλαγές τους με τους πολίτες τις «γενικές αρχές του διοικητικού δικαίου». Στόχος, πρόσθεσε, είναι να αναδεικνύεται η αποτελεσματικότητα των εξωδικαστικών μηχανισμών επίλυσης των διαφορών.
Από τις αναφορές των πολιτών στο Συνήγορο επιβεβαιώνεται, ακόμα μια φορά, ότι τα περισσότερα προβλήματα (ποσοστό 27,48% των αναφορών) υπάρχουν στον «κύκλο κοινωνικής προστασίας» (θέματα κοινωνικής πολιτικής, υγείας, ασφάλισης, πρόνοιας κλπ.), στον «κύκλο ποιότητας ζωής» (25,15%) που αφορά θέματα πολεοδομίας, δημοσίων έργων, πολιτισμού και περιβάλλοντος, στον κύκλο σχέσεων κράτους - πολίτη (32,63%)που άπτεται θεμάτων παροχής υπηρεσιών και πληροφοριών από τη δημόσια διοίκηση και το 14,74% αφορά στον «κύκλο δικαιωμάτων του ανθρώπου» που σχετίζεται με την προσβολή και καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων που είναι συνταγματικά κατοχυρωμένα. Στον εισαγγελέα παραπέμφθηκαν έξι περιπτώσεις, για τις οποίες διαπιστώθηκαν αποχρώσεις ενδείξεις τέλεσης αξιόποινων πράξεων. Οι περισσότερες από αυτές αφορούσαν τον τομέα της υγείας (μετάγγιση μολυσμένου αίματος, θάνατος μωρού στο Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα») και την Πολεοδομία. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν, από τις 7.284 αναφορές πολιτών κατά το 1999, οι 5.652 (ποσοστό 68,7%) διεκπεραιώθηκαν μέσα στον περασμένο χρόνο, ενώ οι 2.571 (31,3%) βρίσκονται ακόμα στο στάδιο της έρευνας. Από τις υποθέσεις που διεκπεραιώθηκαν, οι 3.689, δηλαδή περίπου οι μισές (!), κρίθηκαν εντός αρμοδιότητας του Συνηγόρου του Πολίτη και από αυτές το 57,03% επιλύθηκε «υπέρ του πολίτη».
Στις σελίδες της έκθεσης αναδεικνύονται με γλαφυρό τρόπο τα οξυμένα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι οικονομικοί μετανάστες (εκμετάλλευση, μαύρη εργασία, υποδοχή και αντιμετώπιση από τις αρχές), για τα οποία όμως ο Συνήγορος «σταυρώνει τα χέρια» και παραπέμπει στην... Πολιτεία που πρέπει να πάρει αποφάσεις και να αναλάβει τις ευθύνες της.
Πρόσωπα αφοσιωμένα στις αρχές της συναίνεσης και του «μεσαίου χώρου», επέλεξε ο Κ. Καραμανλής για να στελεχώσει το άτυπο όργανο των τομεαρχών. Από τη σύνθεση του νέου οργάνου, στην οποία εκπροσωπούνται όλες οι εσωκομματικές ομάδες, προκύπτει ότι ο πρόεδρος της ΝΔ πιστεύει ότι «όλοι χωράνε στο μεσαίο χώρο»! Προκειμένου να χωρέσουν όλες οι «φιλοδοξίες» και να εξυπηρετηθούν οι ισορροπίες, αυξήθηκε ο αριθμός των τομεαρχών από 9 σε 13, επιβεβαιώνοντας, έτσι, ότι πρόκειται για ένα όργανο συμβουλευτικό «παρά τω προέδρω».
Αναβαθμισμένη εμφανίζεται η Ντ. Μπακογιάννη, η οποία αναλαμβάνει τα υπουργεία Αμυνας και Εξωτερικών, ενώ «εκτός» βρέθηκε ο Μιχ. Λιάπης, υπεύθυνος μέχρι τώρα της Γραμματείας Πολιτικού Σχεδιασμού, όπου τοποθετήθηκε ο Β. Μεϊμαράκης. Στον τομέα Εσωτερικών και Δημόσιας Διοίκησης, επικεφαλής τοποθετήθηκε ο Β. Πολύδωρας, στον τομέα του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών ο Γ. Αλογοσκούφης, στο Ανάπτυξης ο Γ. Βουλγαράκης, στο ΠΕΧΩΔΕ ο Σ. Τσιτουρίδης, στο Παιδείας ο Γ. Καλός, στο Γεωργίας ο Θ. Νάκος, στο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων η Μ. Γιαννάκου, στο Υγείας ο Ν. Κακλαμάνης, στο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης ο Θ. Αναγνωστόπουλος, στο Πολιτισμού και Ολυμπιακών Αγώνων ο Μ. Κεφαλογιάννης, στο Ναυτιλίας ο Γ. Παπαθανασίου και στο Μεταφορών και Επικοινωνιών ο Α. Παπαληγούρας. Ο Αρ. Σπηλιωτόπουλος παραμένει «ακλόνητος» στη θέση του εκπροσώπου Τύπου του κόμματος.
Από μια πρώτη ματιά, προκύπτει ότι και τα «13» στελέχη είναι δοκιμασμένα στην υπεράσπιση του νεοφιλελευθερισμού και των σκληρών αντιλαϊκών μέτρων. Πρόκειται, δηλαδή, για τους κατάλληλους ανθρώπους στις κατάλληλες θέσεις...
4ο Μέρος
Στις αρχές του 1967 κάτι φαινότανε να ρίχνει το θερμόμετρο της πολιτικής έντασης, αν και δεν είχε σταματήσει η προσπάθεια των δυνάμεων της ανωμαλίας, και των πατρώνων τους, εξοικείωσης του λαού με την ιδέα της δικτατορίας.
Τα δυο μεγάλα κόμματα, η Ενωση Κέντρου με αρχηγό τον Γ. Παπανδρέου και η ΕΡΕ με αρχηγό τον Π. Κανελλόπουλο, είχαν έρθει σε ένα σιωπηρό συμβιβασμό, ενόψει και των βουλευτικών εκλογών που είχαν προκηρυχθεί για τις 28 του Μάη και κατά τις οποίες ο λαός θα επιδοκίμαζε ή θα αποδοκίμαζε κόμματα και αρχηγούς, για όσα είχαν συμβεί τα δύο τελευταία χρόνια. Στο συμπέρασμα αυτό μπορούσε να καταλήξει κανείς και από το γεγονός ότι ο Γ. Παπανδρέου είχε αντιδράσει τελείως χαλαρά όταν ο βασιλιάς ανέθεσε την πρωθυπουργία, στις 3 Απρίλη 1967, με την εντολή μάλιστα να διενεργήσει τις εκλογές, στον Π. Κανελλόπουλο. Εκείνες τις μέρες οι ανησυχίες για στρατιωτικό πραξικόπημα είχαν σχεδόν εξαφανισθεί. Ξεγελούσε πολύ η εικόνα.
Ποιοι θα τολμούσαν να ανατρέψουν μια κυβέρνηση της Δεξιάς, διορισμένη από το βασιλιά, με πρωθυπουργό τον Π. Κανελλόπουλο, υπουργό Εθνικής Αμυνας τον Π. Παπαληγούρα, Δημόσιας Τάξης τον Γ. Ράλλη και μάλιστα σε προεκλογική περίοδο; Και για ποιους λόγους; Και όμως, αυτοί οι λόγοι ήταν που είχαν δώσει τη σιωπηρή και μυστική συγκατάθεση όλων των «Δυνάμεων της Δεξιάς» για την επιβολή στρατιωτικού πραξικοπήματος. Ασχετα αν πλήρωσαν κάτι λίγα κι αυτοί, μερικοί απ' αυτούς, για τη φασαρία.
Ο ουσιαστικός λόγος όμως ήταν αναμφισβήτητος. Οι δυνάμεις της Αριστεράς καθημερινά αυξάνονταν θεαματικά. Η διαφθορά της Δεξιάς, τα σκάνδαλα των πολιτικών της, που έφθαναν στα όρια της πιο αισχρής ασυδοσίας, η κατάργηση του Συντάγματος από το Παλάτι, οι ανεξέλεγκτες επεμβάσεις των Αμερικανών στην πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας, κι από την άλλη πλευρά η δυστυχία του λαού, ανεργία, πείνα, καταπίεση, είχαν διαμορφώσει ένα κλίμα που θα έφερνε παραπέρα εξελίξεις δύσκολες για τη Δεξιά, το Παλάτι και τους συμμάχους τους.
Το πραξικόπημα λοιπόν έπρεπε να προλάβει τις εκλογές.
Ετσι και έγινε... και μάλιστα «αθόρυβο και αναίμακτο...».
Εκείνο το βράδυ της 20ής προς 21η Απρίλη 1967 ήταν ένα ήσυχο και ευωδιαστό ανοιξιάτικο βράδυ στην Αθήνα. Τίποτα δεν προμηνούσε κακό. Οι δαίμονες όμως του κακού αγρυπνούσαν. Και λίγο μετά τα μεσάνυχτα άρχισαν σαν καλοί και καλά ευλογημένοι ελληνο-χριστιανοί το «σωτήριο» έργο τους. Οι «διαρρήκτες της εξουσίας» εισβάλλουν στην κρεβατοκάμαρα του πρωθυπουργού και τον συλλαμβάνουν ημίγυμνο. Με τον ίδιο τρόπο εισβάλλουν και στην κρεβατοκάμαρα του υπουργού Εθνικής Αμυνας λοχαγοί και τον... «αφοπλίζουν». «Ελα μαζί μας γρήγορα, γιατί θα χυθεί αίμα...». Το κίνημα είναι εθνικοφρόνων αξιωματικών.
Λοχαγοί συλλαμβάνουν στρατηγούς. Οι δεσμώτες χωρίζονται σε δυο κατηγορίες (για τους πολιτικούς, στρατιωτικούς και μεγαλοπαράγοντες μιλάμε). Η κατηγορία των εθνικοφρόνων κρατούνται στην Αθήνα, σε ξενοδοχεία αρχικά, και στα σπίτια τους στη συνέχεια «υπό περιορισμό για την ασφάλειά τους». Η κατηγορία των αριστερών και φιλο-αριστερών στις φυλακές και στα ξερονήσια. Αλλωστε «το πραξικόπημα έγινε για να εξουδετερωθεί ο κομμουνιστικός κίνδυνος». Χιλιάδες πολλές οι συλληφθέντες κομμουνιστές και αριστεροί, ξαναγέμισαν τα ξερονήσια και τις φυλακές. Βάσανα για τους ίδιους, δυστυχία για τις οικογένειές τους, που έμειναν πίσω απροστάτευτες και χωρίς πόρους για την επιβίωση.
Ολα τα χρόνια που αυτός ο υπέροχος λαός μαχόταν με όλες του τις δυνάμεις για να αποτρέψει τις σχεδιαζόμενες ανώμαλες εξελίξεις και να ισχυροποιήσει την ομαλότητα, την ειρήνη, την ενότητά του, την ευημερία του και την πρόοδο, μερικοί από τους πολιτικούς του ταγούς, οι πιο θεαματικοί ιδιαίτερα, έδειχναν ότι βρίσκονταν στο πλευρό του, και φρόντιζαν να τον καθησυχάζουν και να τον βεβαιώνουν ότι δε θα επιτρέψουν ποτέ να επιβληθεί δικτατορία στην Ελλάδα.
Πομπώδεις και άνευ αντικρίσματος οι δηλώσεις και διαβεβαιώσεις του Γ. Παπανδρέου, και από τη θέση του πρωθυπουργού, και από τη θέση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, κατά καιρούς. «Εκτροπή προς δικτατορίαν θα εσήμαινε καταστροφήν και διά το έθνος και διά τον θρόνον. Αυτό διδάσκει η πρόσφατος Ελληνική Ιστορία». «Θα συντριβούν οι άνθρωποι της Δεξιάς, αν επιχειρήσουν πραξικόπημα. Αν αποτολμήσουν ανώμαλες λύσεις, θα με βρουν μπροστά τους και μένα και τους βουλευτές μου...».
Και ο δημοκρατικός λαός, «ο πάντα ευκολόπιστος και πάντα προδομένος», ξαναπίστεψε. Και το αποτέλεσμα, και ο Γ. Παπανδρέου και κάποιοι λίγοι βουλευτές του - όχι από κείνους που τον εγκατέλειψαν τον Ιούλη του 1965 - δεν πρόλαβαν να βγουν στους δρόμους και να αντισταθούν στους πραξικοπηματίες γιατί τους είχαν συλλάβει οι λοχαγοί στις κρεβατοκάμαρές τους, και μάλιστα μισόγυμνους.
Ο Παττακός τους υποχρέωσε και υπέγραψαν εξευτελιστικές δηλώσεις για να τους στείλει ελεύθερους στα σπίτια τους. Ιδού τα τεκμήρια:
Δημοσιεύτηκε στις αθηναϊκές εφημερίδες στις 11 Μάη 1967.
«Ο υπουργός των Εσωτερικών κ. Στυλ. Παττακός ανεκοίνωσεν ότι, κατόπιν συνεννοήσεως μετά του κ. πρωθυπουργού, του υπουργού Προεδρίας Κυβερνήσεως και του υπουργού Δημοσίας Τάξεως, διέταξε την απόλυσιν του κ. Γ. Παπανδρέου εκ του νοσοκομείου εις το οποίον ενοσηλεύετο και την μεταφοράν του, υπό φρούρησιν, εις την οικίαν του. Ο κ. Παττακός είχεν επισκεφθεί προηγουμένως τον κ. Γ. Παπανδρέου και τον ερώτησε περί της καταστάσεως της υγείας του και γενικώς περί της εις το νοσοκομείον διαβιώσεώς του.
Ο κ. Γ. Παπανδρέου απήντησεν ότι είναι απολύτως ευχαριστημένος εκ της συμπεριφοράς της κυβερνήσεως και των οργάνων φρουρήσεώς του. Προσέθεσε δε επί λέξει: "Είναι πολύ έντιμον εκ μέρους σας το ότι εδημοσιεύθη η επιστολή μου, διά της οποίας δεν παραδέχομαι την γνησιότητα της δημοσιευθείσης εις τον Τύπον επιστολής μου προς τον κ. Παπαπέτρου διά την υπόθεσιν ΑΣΠΙΔΑ"».
«Ο κ. Παττακός ανεκοίνωσεν εν συνεχεία ότι διά της αυτής διαδικασίας διετάχθη η απόλυσις και μεταφοράς εις τας οικίας των, υπό φρούρησιν διά την ασφάλειάν των, των κρατουμένων εις ξενοδοχείον των προαστίων κ. κ. Παυσ. Κατσώτα, Κ. Μητσοτάκη και Δ. Πουρνάρα. Ο κ. υπουργός εζήτησε παρ' αυτών όπως υποβάλουν δηλώσεις περί της περαιτέρω στάσεώς των. Μετά την υποβολήν των δηλώσεων αυτών απεφασίσθη η απόλυσίς των».
Το κείμενο της δηλώσεως του Μητσοτάκη έχει ως εξής:
«Ο υπογεγραμμένος Κ. Μητσοτάκης δηλώ υπευθύνως ότι, απαλλασσόμενος της προληπτικής κρατήσεως και εγκαθιστάμενος εις την οικίαν μου, θέλω απόσχει οιασδήποτε πολιτικής κινήσεως και οιασδήποτε πολιτικής δραστηριότητος».
Το κείμενο της δηλώσεως του Π. Κατσώτα έχει ως εξής:
«Ο υπογεγραμμένος Κατσώτας Παυσανίας δηλώ υπευθύνως ότι απαλλασσόμενος της προληπτικής κρατήσεως και εγκαθιστάμενος εις την οικίαν μου, αναλαμβάνω την υποχρέωσιν να μη δημιουργήσω ζητήματα ασφαλείας και τάξεως εις τας Ενόπλους Δυνάμεις και να καταβάλω πάσαν προσπάθειαν διά την γαλήνην και την ησυχίαν της χώρας, ίνα αύτη το ταχύτερον επανέλθη εις τον ομαλόν πολιτικόν βίον».
Παρόμοια δήλωση υπέβαλε και ο κ. Πουρνάρας.
Τα κείμενα των ανωτέρω δηλώσεων εδόθησαν υπό του κ. Παττακού εν φωτοτυπία εις τους δημοσιογράφους.
Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι ο στρατηγός Αυγερόπουλος και άλλοι έντιμοι και γενναίοι ηγέτες της Αριστεράς αρνήθηκαν να υπογράψουν δηλώσεις εξευτελισμού και προδοσίας σε βάρος του λαού, γι' αυτό και στάλθηκαν στα Γιούρα...
Σ. Κούβελας και Γ. Καψής κατέθεσαν ενστάσεις στο Εκλογοδικείο
Στη... μάχη των ενστάσεων μπήκε και το «βαρύ πυροβολικό», καθώς κατέθεσαν ενστάσεις στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο (Εκλογοδικείο) ηχηρά ονόματα της πολιτικής, όπως οι πρώην υπουργοί Σ. Κούβελας και Γ. Καψής. Εκτός από τους δύο πρώην υπουργούς, χτες κατέθεσαν ενστάσεις οι υποψήφιοι πρώτοι αναπληρωματικοί βουλευτές Αχμέτ Μεχμέτ (ΠΑΣΟΚ - νομός Ροδόπης), Θ. Πασσαλίδης (ΝΔ - νομός Κιλκίς) και Μ. Λουκάκης (ΠΑΣΟΚ - νομός Ρεθύμνης).
Στην προσφυγή που κατέθεσε ο Σωτήρης Κούβελας, πρώην υπουργός - «συνταξιούχος πολιτικός μηχανικός» δηλώνει στην αίτησή του - θέτει ζήτημα εκλογικού κωλύματος του βουλευτή της ΝΔ Κ. Γκιουλέκα (άρθρο 56 του Συντάγματος). Ο Σ. Κούβελας υποστηρίζει ότι ο Κ. Γκιουλέκας εργαζόταν σε δημοτική επιχείρηση (ΔΕΠΘΕ) και δεν παραιτήθηκε εγκαίρως από την υπηρεσία του.
Ο πρώτος αναπληρωματικός βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στη Β' Πειραιά Γ. Καψής ζητάει την ακύρωση του ομοϊδεάτη βουλευτή της ίδιας περιφέρειας Δ. Λιντζέρη, με το σκεπτικό ότι ο τελευταίος εργαζόταν σε υποκατάστημα του ΙΚΑ στη Νίκαια.
Ο Αχμέτ Μεχμέτ, πρώτος αναπληρωματικός βουλευτής στο νομό Ροδόπης, στρέφεται κατά της επίσης βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Χ. Μανωλιά, ζητώντας την ακύρωση της εκλογής της, επειδή ως φιλόλογος ήταν μόνιμη υπάλληλος του υπουργείου Πολιτισμού και δεν υπέβαλε, ως όφειλε, έγκαιρα την παραίτησή της.
Ο Θ. Πασσαλίδης, πρώτος αναπληρωματικός της ΝΔ στο νομό Κιλκίς, ζητάει την ακύρωση της εκλογής του βουλευτής Κ. Κιλτίδη, θέτοντας κώλυμα εκλογιμότητας, επειδή ήταν γιατρός του ΕΣΥ.
Τέλος, ο Μ. Λουκάκης, πρώτος αναπληρωματικός του ΠΑΣΟΚ στο νομό Ρεθύμνης, ζητάει την ακύρωση της εκλογής του βουλευτή Γ. Σμπώκου, επικαλούμενος το γεγονός ότι ο τελευταίος υπηρέτησε την τριετία 1997-2000 στη Γενική Διεύθυνση Εξοπλισμών του υπουργείου Εθνικής Αμυνας.
Υπενθυμίζεται ότι η ένσταση κατά των εκλογικών αποτελεσμάτων μπορεί να υποβληθεί το αργότερο 15 ημέρες από την επικύρωσή τους κατά περιφέρεια από τα αρμόδια Πρωτοδικεία.
Αθήνα και Λευκωσία επιθυμούν να κρατήσουν «ζωντανή» την κινητικότητα γύρω από το Κυπριακό και ως ένα βαθμό, επιτρέπουν την καλλιέργεια υπέρμετρων προσδοκιών εξαιτίας του «αναζωογονημένου», υποτίθεται, αμερικανικού ενδιαφέροντος. Και οι δύο κυβερνήσεις ωστόσο, αποσιωπούν μια πραγματικότητα που θέλει το Κυπριακό να «επιλύεται» κάθε φορά που οι ΗΠΑ βρίσκονται σε προεκλογική περίοδο και οι ψήφοι της ελληνικής ομογένειας έχουν μια... χρησιμότητα.
Χτες οι υπουργοί Εξωτερικών Ελλάδας και Κύπρου συναντήθηκαν στην Αθήνα προκειμένου να συντονίσουν τις κινήσεις τους και να ενισχύσουν την εικόνα της κινητικότητας γύρω από το Κυπριακό. Αλλωστε, επίκειται ένας τρίτος γύρος συνομιλιών, ο οποίος θα πραγματοποιηθεί στη Ν. Υόρκη υπό την αιγίδα του ΓΓ του ΟΗΕ. Οι συνομιλίες αυτές πάντως, όπως υποστηρίζουν διπλωματικοί κύκλοι, δεν έχουν αποδώσει τα αναμενόμενα από την ελληνική πλευρά. Αντίθετα, σύμφωνα με τις ίδιες εκτιμήσεις, έχουν «βοηθήσει» να καλλιεργηθεί η άποψη πως πρέπει να αναζητηθεί ένα νέο πλαίσιο, πέρα από αυτό που περιγράφουν οι αποφάσεις και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ.
Ο Γ. Παπανδρέου, ενόψει και της επίσκεψής του την προσεχή βδομάδα στις ΗΠΑ, έχει σκοπό να προβάλει στην κορυφή της «ατζέντας» του το Κυπριακό, προκειμένου, όπως λένε συνεργάτες του, να φέρει ενώπιον των ευθυνών της την Ουάσιγκτον και την Αγκυρα. Ωστόσο, σύμφωνα με μια άλλη προσέγγιση, η προβολή του Κυπριακού που σκοπεύει να κάνει ο υπουργός στην Αμερική, εξυπηρετεί και τις αμερικανικές προεκλογικές σκοπιμότητες, καθώς «διεκδικούνται» και οι ψήφοι της ελληνικής ομογένειας.
Το θέμα της «διαφθοράς» αναγορεύει σε κυρίαρχο ζήτημα για τη δημόσια διοίκηση η κυβέρνηση, με προφανή στόχο να περάσει στη σκιά του σχετικού θορύβου, που η ίδια φροντίζει να συντηρεί, το πακέτο των αντιδραστικών και αντιυπαλληλικών επιλογών. Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση επιβεβαιώνει ότι η «διαφθορά» θα χρησιμοποιηθεί ως όχημα για την επιβολή των μέτρων που εξήγγειλε η υπουργός Εσωτερικών και Δημόσιας Διοίκησης στη Βουλή.
Στο πλαίσιο αυτό, η Β. Παπανδρέου, με αφορμή χθεσινά δημοσιεύματα προφανώς διοχετευμένα, που αφορούσαν περιπτώσεις κακοδιοίκησης που κατέγραψαν τρία πορίσματα του Σώματος Ελεγκτών Επιθεωρητών, βρήκε την ευκαιρία να εκφράσει την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης «να αντιμετωπίσει σε βάθος τα φαινόμενα κακοδιοίκησης και διαφθοράς στο δημόσιο τομέα, καθώς και την παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων». «Δοθείσης ευκαιρίας», επανέλαβε ότι θα προχωρήσει στην ενίσχυση του Σώματος Ελεγκτών Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης, το οποίο πλέον θα λειτουργεί ως «εσωτερική υπηρεσία», κατά τα πρότυπα της αντίστοιχης που υπάρχει στην ΕΛ.ΑΣ και θα επικρέμεται ως δαμόκλειος σπάθη πάνω από τα κεφάλια των «απείθαρχων» υπαλλήλων.
Η υπουργός ανακοίνωσε ότι θα ιδρυθούν περιφερειακά γραφεία του ΣΕΕΔΔ σε Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Τρίπολη, ενώ θα διοριστεί ειδικός εισαγγελέας που θα αναλαμβάνει τη διαλεύκανση των υποθέσεων του ΣΕΕΔΔ. Τα τρία πορίσματα του ΣΕΕΔΔ, που διοχετεύτηκαν χθες σε ορισμένες εφημερίδες, αφορούσαν έρευνες που έγιναν στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, το νοσοκομείο Βόλου και την ελληνική πρεσβεία στο Βελιγράδι.