Από τις πιο γνωστές και καταξιωμένες σύγχρονες Ελληνίδες πεζογράφους, η Κωστούλα Μητροπούλου, μας χάρισε ένα απρόσμενο δώρο. Ενα σημαντικό κομμάτι από την αυτοβιογραφία της, αν και έχει δώσει διαφορετικά ονόματα στα κύρια πρόσωπα του βιβλίου της, με τίτλο: «Να φτύνεις αίμα, να λες έφαγες βύσσινο». Η παιδική της ηλικία ξετυλίγεται με το πρωτότυπο πάντα ελκυστικό ύφος της από τις πρώτες ακόμα μνήμες της τρυφερής ηλικίας. Περιστοιχίζεται από τους λατρευτούς της φίλους - γονείς, παππoύ και γιαγιά, που τους πνίγει με δύσκολες ερωτήσεις, όπως τι είναι η λέξη, η μνήμη, ο θάνατος, φέρνοντάς τους πολλές φορές σε δύσκολη θέση. Τι ν' απαντήσουν γι' αυτά σ' ένα κοριτσάκι; Από διερεύνηση σε διερεύνηση...