Χριστούγεννα σήμερα. Χρόνια πολλά, ειρηνικά και δημιουργικά για τη "γέννηση" μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας όλων των ανθρώπων, ευχόμαστε στο λαό μας και στους λαούς όλου του κόσμου. Χριστούγεννα - ένα πανανθρώπινο σύμβολο της νέας ζωής, του νέου ανθρώπου, της ακαταμάχητης ελπίδας για μια ευτυχισμένη πορεία του ανθρώπου και της κοινωνίας του όπου Γης. Η μέρα το καλεί να "δοξάσουμε" το σύμβολό της, με έναν διαφορετικό από τον καθημέραν πεζό, "ψυχρό" δημοσιογραφικό λόγο. Επιλέγουμε, λοιπόν, το λυρικό, "θερμό" λόγο της ποίησης, αλλά με δύο "δείγματά" της, διόλου θρησκειολογικά, εφησυχαστικά, ή μελίρρυτα... Δυο δείγματα ξεχασμένων προοδευτικών ποιητών μας, που έδωσαν ένα βαθύτερο, επίκαιρο και στις δικές μας "σκοτεινές" εποχές, νόημα στο σύμβολο της ημέρας:
Μ. Αβλιχου: "Χριστούγεννα"
"Στη φάτνη των χτηνών Χριστός γεννάται
χωρίς της Επιστήμης συνδρομή.
Η θεία Φύσις κάνει για μαμή
κι ο δράκος, σαν αρνί, θεός κοιμάται.
* * *
Αύριο, άντρας, σα ληστής κρεμάται
- νέα του κόσμου οικοδομή,
σταυρό του δίνει ο Νόμος πληρωμή -,
πλην άγιο φως στον τάφο του πλανάται.
* * *
Διάκοι του Βάαλ, δεν είναι δικός σας
αυτός της φάτνης ο φτωχός Χριστός,
που κήρυξε για νόμο του τη Χάρη.
* * *
Εσάς, τιμή σας μόνη το στιχάρι.
Πομπές, θεοπομπές το ιδανικό σας,
κ' είν' ο θεός σας, σαν κ' εσάς μιαρός".
Ν. Βραχίμη: "Ιερουσαλήμ" (αποσπάσματα)
"Δεν μπορούμε να υπολογίσουμε χωρίς δεδομένα,
δεν υπάρχουμε χωρίς υπολογισμούς
και δεν υπάρχουν δεδομένα
- ευτυχώς!
* * *
Εχω ξεχάσει πού γεννήθηκα
και κανείς δεν ξέρει να με πληροφορήσει.
Οι δρόμοι ερήμωσαν από τη σκόνη και τα βήματα,
υπάρχει μόνο ένα κομμάτι ουρανού
κι ο άνεμος
για να προσδιορίζει τη διεύθυνση,
σ' αυτούς τους τόπους
που χάσανε τ' όνομά τους
υποψιάζομαι. (... )
* * *
Ολα είναι ένα κράμα.
Ιδέες, σύμβολα, θεοί και άνθρωποι.
Γύρω από τα κεφάλια μας κυματίζουν
οι σημαίες όλων των εθνών.
Γύρω από τα κεφάλια μας
αναπηδούν γυμνές οι ψυχές των τόπων.
* * *
Ολα είναι ένα κράμα,
ιδέες, σύμβολα, θεοί και άνθρωποι.
Γύρω από τα κεφάλια μας
οι άγγελοι αναζητούν το θεό τους,
που δεν παρουσιάζεται.
Γύρω από τα κεφάλια μας
ο θεός παραμονεύει το Σατανά,
που δεν εξαπατάται.
* * *
Κανείς δεν ξέρει πού εγεννήθη ο υιός του ανθρώπου...
Κανείς δεν ξέρει πού πηγαίνει ο υιός του ανθρώπου...
* * *
Το χέρι σου ας τον ευλογεί, Ιερουσαλήμ! Ιερουσαλήμ!"
Λεύκωμα της Ενωσης Τεχνικών Ελληνικού Κινηματογράφου - Τηλεόρασης
Ενα πολυτελές φωτογραφικό λεύκωμα, κυκλοφόρησε ο Πολιτιστικός Τομέας της Ενωσης Τεχνικών Ελληνικού Κινηματογράφου - Τηλεόρασης,με την ευκαιρία των πενήντα χρόνων από την ίδρυση του σωματείου. Στις σελίδες του ο αναγνώστης θα βρει μια ιστορική αναδρομή, από την "αυγή του αιώνα, αυγή του κινηματογράφου", έως τις μέρες μας. Τις ασπρόμαυρες μεγάλες φωτογραφίες από ταινίες - σταθμούς του Ελληνικού Κινηματογράφου, συνοδεύουν μικρά κείμενα γι' αυτές, αλλά και για την πορεία και εξέλιξη του κινηματογράφου στη χώρα μας.
Οπως αναφέρει στον εισαγωγικό πρόλογό του ο πρόεδρος της ΕΤΕΚΤ, Τάσος Αλεξάκης "Η συμπλήρωση πενήντα χρόνων από τη χρονολογία ίδρυσης της Ενωσής μας, το 1948, αποτελεί αναμφίβολα μια ιστορική πραγματικότητα και δικαιώνει σήμερα με τον καλύτερο τρόπο τους εμπνευστές και ιδρυτές της. Τη διαχρονικότητά της αυτή την οφείλει, αφ' ενός μεν στο γεγονός ότι την περίοδο των "ηρωικών χρόνων" του ελληνικού κινηματογράφου οι Ελληνες τεχνικοί κατάφεραν να επιβάλλουν την αναγκαιότητα της προσφοράς τους, σε πείσμα του κράτους, της πολιτείας και των εκάστοτε κυβερνήσεων, που χωρίς συναίσθηση ευθύνης αλλά και ντροπής, "κράτησαν" τους Ελληνες Τεχνικούς του Κινηματογράφου και της Τηλεόρασης μέχρι το 1982 "ανειδίκευτους εργάτες".Αφ' ετέρου, όχι μόνο επέβαλαν την αναγκαιότητα αυτή, αλλά κατάφεραν σε κοινή προσπάθεια και συνεργασία με τους Ελληνες σκηνοθέτες και ηθοποιούς, ξεπερνώντας πολλές φορές τους εαυτούς τους, αυτή η προσφορά να επιβραβευτεί σε εθνικό, ευρωπαϊκό, αλλά και διεθνές επίπεδο".
"Οσο η ελληνική πολιτεία δεν προσφέρει στους Ελληνες δημιουργούς την ανώτατη παιδεία,δε δικαιούται να θριαμβολογεί για οποιαδήποτε επιτυχία τους,εφαρμόζοντας μια οικονομίστικη πολιτική, χρηματοδοτώντας απλά τον Ελληνικό Κινηματογράφο, στο μέτρο που και αυτό γίνεται (... )".
"Η Ενωσή μας (... ) θα προχωρήσει αταλάντευτη και με αποφασιστικότητα σε μια παράλληλη πορεία, αφ' ενός μεν στη διεκδίκηση, αλλά και βελτίωση των συνθηκών εργασίας προς κάθε κατεύθυνση και αφ' ετέρου θα αναπτύξει μια έντονη πολιτιστική δραστηριότητα, ξεκινώντας μέσα στο 1998, με τη δημιουργία βιβλιοθήκης - ταινιοθήκης στο ιδιόκτητο Πολιτιστικό μας Κέντρο".
Στο τέλος του λευκώματος υπάρχει κατάλογος ταινιών που βραβεύτηκαν σε φεστιβάλ, από το 1960 έως σήμερα.
Σε πέντε επιλεγμένες περιοχές τεσσάρων ελληνικών πόλεων, είναι αφιερωμένο το ημερολόγιο για το 1998, του Ομίλου Εταιριών "Ηρακλής". Τα 36 έργα φιλοτέχνησε η ζωγράφος Χρύσα Βέργη και αναφέρονται στην Αθήνα, των σταθμών Λαρίσης και Πελοποννήσου, καθώς και του Ιπποδρόμου στο Φαληρικό Ορμο. Στην Πάτρα, της παραλιακής ζώνης. Στο Βόλο, της κεντρικής περιοχής της πόλης και του λιμένα. Στη Μυτιλήνη της Πάνω Σκάλας.
Το γαλλόφωνο σκέλος του 29ου τεύχους του περιοδικού που εκδίδει το Κέντρο Λογοτεχνικής Μετάφρασης του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών αναφέρεται στο έργο "Γαστριμαργικές σχέσεις" του θεατρικού συγγραφέα και μεταφραστή Ανδρέα Στάικου (βασικός συνεργάτης του Κέντρου), ο οποίος πρόσφατα ανακηρύχτηκε "Ιππότης των Τεχνών και Γραμμάτων", και στο μυθιστόρημα της Αμάντας Μιχαλοπούλου "Γιάντες".Το οπισθόφυλλο του γαλλικού τεύχους αφορά στη μετάφραση στα γαλλικά των "Ωδών" του Ανδρέα Κάλβου από τονΙωάννη - Ανδρέα Βλάχο,ενώ υπάρχει και άρθρο του Παναγιώτη Μαστροδημήτρη για τη νεοελληνική λογοτεχνία. Το ελληνόφωνο σκέλος του τεύχους αναφέρεται κυρίως στις ημέρες φιλοσοφίας που οργάνωσε πρόσφατα το Ινστιτούτο, με θέμα "50 χρόνια γαλλικής φιλοσοφίας" και στους κύριους εισηγητές αυτής της συνάντησης.
Από το τεύχος αντλούμε και την πληροφορία ότι τον περασμένο Σεπτέμβρη στη Βιλενέβ λεζ Αβινιόν πραγματοποιήθηκε τριήμερη συνάντηση Ευρωπαίων συγγραφέων. Από ελληνικής πλευράς συμμετείχε ο Πέτρος Τατσόπουλος.Βασικό θέμα της συνάντησης ήταν η δημιουργία δικτύων και η ανταλλαγή απόψεων. Η επόμενη συνάντηση των Ευρωπαίων συγγραφέων, με θέμα τη μετάφραση, θα γίνει το 1998 στη Ρόδο, ο δήμος της οποίας διαθέτει Διεθνές Κέντρο Λογοτεχνικής Μετάφρασης.
Ψάχνοντας ο Μενέλαος Στεφανίδης μέσα στην αστείρευτη πηγή της λαϊκής μας παράδοσης, βρήκε το παραμύθι "Η μαρμαρωμένη αρχοντοπούλα".Αν και το βρήκε τραυματισμένο και με τη ραχοκοκαλιά του σπασμένη, διέκρινε έναν πλούτο αισθημάτων και μια καλπάζουσα φαντασία, απ' αυτές, που στα νυχτέρια του παλιού καιρού, κρατούσαν ξάγρυπνο και τον πιο κουρασμένο δουλευτή, μικρό ή μεγάλο. Ετσι δεν το προσπέρασε, αλλά θέλησε να το δουλέψει για να το αποκαταστήσει, να το αναπαλαιώσει, όπως θα λέγαμε σήμερα. Και το πέτυχε, όπως πέτυχε και σε όλα τα προηγούμενα παραμύθια αυτής της σειράς, που τιτλοφορείται "Τα παραμύθια του τόπου μας",αποδείχνοντας πως η λαϊκή μας κληρονομιά, μας χάρισε πραγματικά αριστουργήματα.
Μα "το άλλο χαρτί" αυτών των παραμυθιών, είναι η εικονογράφησή τους, όπου το αναγνωρισμένο χέρι της ζωγράφου Φωτεινής Στεφανίδη,μοιάζει με το χέρι ενός παιδιού που θέλει να αυτοσχεδιάσει, που δουλεύει όμως με το έμπειρο μάτι ενός λεπταίσθητου τεχνίτη. Το βιβλίο έχει 64 σελίδες μεγάλου σχήματος, χαρτί βελουτέ κρεμ, σκληρό δέσιμο και αποτελεί κάτι το ξεχωριστό, κάτι που θα δώσει χαρά στο παιδί που το δέχεται και χαρά σ' αυτόν που το προσφέρει.
"Η μαρμαρωμένη αρχοντοπούλα", κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Σίγμα" (Μαυρομιχάλη 20, τηλ. 3607.667).
H όμορφη ευχετήρια κάρτα - φωτογραφία είναι δημιουργία του Χρήστου Ζουλιάτη