Και μόνον για τη σκηνή του φινάλε η ταινία αξίζει την αγάπη του κόσμου. Ο καπιταλισμός και οι ηθικές αξίες του πρέπει, οπωσδήποτε, να τιναχτούν στο αέρα. Εδώ δε χωράει κανένας συμβιβασμός. Το καπιταλιστικό σύστημα και οι άνθρωποί του, οι πολυεθνικές, τα χρηματιστήρια, οι τράπεζες, οι εταιρείες αγοράς και πώλησης γης, τα πανεπιστήμια, η αστυνομία, τα ΜΜΕ, τραβάνε κατά τη δύση και ο λαός, οι λαοί του κόσμου, κατά την ανατολή! Είναι δυο πράγματα τελείως διαφορετικά! Από άλλον πλανήτη. Ο λαός, οι λαοί του κόσμου, ζητάνε «ψωμί, παιδεία, ελευθερία». Στην ταινία του Αντονιόνι οι ήρωές του, φοιτητές και φοιτήτριες αμερικάνικου πανεπιστημίου, δε βάζουν ζήτημα κατάληψης της εξουσίας από την εργατική...