Στην πολιτική κηδεία, που έγινε στον προαύλιο χώρο του παλιού Δημοτικού Σχολείου της Νικιάνας Λευκάδας, παραβρέθηκαν εκ μέρους της ΚΕ του ΚΚΕ ο Δημήτρης Γόντικας, αντιπροσωπεία της Επιτροπής Περιοχής Ηπείρου, Κέρκυρας και Λευκάδας του ΚΚΕ με τους Δημήτρη Πιτσιάβα και Κώστα Κωτσαντή, αντιπροσωπεία του Συμβουλίου Περιοχής Ηπείρου, Κέρκυρας και Λευκάδας της ΚΝΕ με επικεφαλής τον Γιώργο Δαρδαμάνη, Γραμματέα του ΣΠ και μέλος του ΚΣ, καθώς και ο πρώην βουλευτής του ΚΚΕ και περιφερειακός σύμβουλος Δυτικής Ελλάδας με τη «Λαϊκή Συσπείρωση» Νίκος Μωραΐτης.
Το φέρετρό του ήταν σκεπασμένο με την κόκκινη σημαία του ΚΚΕ, του Κόμματος το οποίο υπηρέτησε με συνέπεια έως την τελευταία του πνοή. Στην τιμητική φρουρά, καθ' όλη τη διάρκεια της κηδείας του, εναλλάσσονταν οι σύντροφοί του.
Η πολιτική κηδεία ολοκληρώθηκε με αντάρτικα τραγούδια που έπαιξαν ο Βαγγέλης Βερροιώτης και ο Στέλιος Ζαβιτσάνος.
Για τη ζωή και τη δράση του Κ. Κολυβά στην Εθνική Αντίσταση και στο ΚΚΕ μίλησε η Ευτυχία Καραβασίλη, ενώ τον αποχαιρέτησαν επίσης εκ μέρους της ΚΝΕ ο Γιώργος Δαρδαμάνης και η συγγενής του Ευγενία Κολυβά.
Ο σ. Κ. Κολυβάς, ο «μπαρμπα-Κώστας» όπως τον αποκαλούσαν οι σύντροφοι και φίλοι του, γεννήθηκε το 1920 στον οικισμό Κολυβάτα Αλεξάνδρου, στη Λευκάδα. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής ήρθε σε επαφή με το λαϊκό κίνημα και την Αντίσταση και οργανώθηκε στο ΚΚΕ. Συμμετείχε ενεργά στην ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση και μέσα από τις γραμμές του ΕΛΑΣ πολέμησε στη μάχη της Λευκάδας τον Ιούνη του '44, όπου και τραυματίστηκε σοβαρά στο χέρι. Τις δεκαετίες του '50 και του '60 συμμετείχε ενεργά στην ΕΔΑ και στο κίνημα Ειρήνης. Για την αγωνιστική του δράση συνελήφθη, στις 29 Απρίλη του '67, από τη χούντα και εξορίστηκε στα Γιούρα και τη Λέρο, όπου και έδωσε τη μάχη, το 1968, για τον επαναστατικό χαρακτήρα του ΚΚΕ και τη συγκρότηση των Οργανώσεών του. Απολύθηκε με τους τελευταίους στις 24 Ιούνη του '70.
Με την πτώση της χούντας, ο σ. Κ. Κολυβάς επέστρεψε στο νησί του και είχε σημαντική συνεισφορά στη συγκρότηση της ΚΟ Λευκάδας του ΚΚΕ.