Χαρακτηριστική η δήλωση της επικεφαλής της ευρωενωσιακής διπλωματίας, Φ. Μογκερίνι
Από τη 2η διεθνή αποστολή αλληλεγγύης στον λαό της Βενεζουέλας που διοργανώθηκε από το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης φέτος τον Μάρτη |
Σε χτεσινή δήλωσή της, η ανώτατη εκπρόσωπος Εξωτερικών Υποθέσεων και Πολιτικής Ασφάλειας της ΕΕ, Φεντερίκα Μογκερίνι, υιοθετεί πλήρως την έκθεση της ύπατης αρμοστή στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, Μισέλ Μπατσελέτ, πρώην Προέδρου της Χιλής, που διαστρεβλώνει την πραγματικότητα της χώρας. Η έκθεση αυτή καταγγέλθηκε από την κυβέρνηση και λαϊκές οργανώσεις ως προκατειλημμένη και χειραγωγούμενη, που υποβαθμίζει το ρόλο των διεθνών κυρώσεων ΗΠΑ, ΕΕ και άλλων χωρών κατά της Βενεζουέλας, την κλοπή περιουσιακών στοιχείων από τις ΗΠΑ, που στερούν κρατικά έσοδα και έχουν επιδεινώσει τις συνθήκες ζωής του λαού. Βεβαίως, αυτό γίνεται σε συνδυασμό με την όξυνση της κρίσης του καπιταλισμού, που δεν αποτράπηκε με τη σοσιαλδημοκρατική διαχείριση τα τελευταία χρόνια. Η έκθεση ακόμα αποδίδει την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην κυβέρνηση και αγνοεί τις βίαιες ενέργειες της αντιπολίτευσης εδώ και μήνες, που έχουν οδηγήσει σε δολοφονίες ακόμα και με πυρπόληση ανθρώπων, όπως και τις απόπειρες πραξικοπήματος.
Η Μογκερίνι και η ΕΕ, που έχουν μαζί και με την ελληνική κυβέρνηση αναγνωρίσει τον αρχιπραξικοπηματία Γκουαϊδό ως μεταβατικό πρόεδρο της Βενεζουέλας, δηλώνουν υποστηρικτές των «ευρημάτων της έκθεσης Μπατσελέτ για την ανάγκη προστασίας των δικαιωμάτων», κάνοντας αναφορά και στην πρόσφατη περίπτωση του υποπλοίαρχου Ακόστα Αρέβαλο, που πέθανε από βασανιστήρια ενώ κρατούνταν κατηγορούμενος για συμμετοχή σε πραξικόπημα (για την υπόθεση αυτή έχουν γίνει συλλήψεις και επίκειται δίκη). Ακόμα, η εκπρόσωπος της διπλωματίας της ΕΕ στη δήλωσή της αναφέρεται σε «επείγουσα πολιτική λύση που μπορεί να επιτευχθεί μόνο με μια ειρηνική, δημοκρατική και βενεζουελάνικης ιδιοκτησίας διαδικασία, που θα οδηγεί σε ελεύθερες και δίκαιες προεδρικές εκλογές». Με αφορμή την επανεκκίνηση των συζητήσεων κυβέρνησης και αντιπολίτευσης στα Μπαρμπάδος με τη διαμεσολάβηση της νορβηγικής κυβέρνησης, σημειώνει ότι την βλέπει ως «το βασικό κανάλι για το ξεπέρασμα της κρίσης» και προτρέπει «στην αναγκαία ευελιξία για να επιτευχθεί αποτέλεσμα που θα εξασφαλίζει διαφανείς και με διεθνή εποπτεία εκλογές, επανασύσταση των δημόσιων θεσμών, που θα θέσει τη βάση της εθνικής συμφιλίωσης και οικονομικής ανάκαμψης».
Στην συνέχεια, στη λογική του «μαστιγίου» και του «καρότου», η ΕΕ, μέσω της Μογκερίνι, απειλεί ότι «στην περίπτωση που δεν υπάρξουν αποτελέσματα στις συζητήσεις, θα διευρυνθούν οι κυρώσεις της ευρωένωσης», αλλά και ταυτόχρονα σημειώνει ότι «τα μέτρα μπορεί να ανακληθούν στην περίπτωση μιας ουσιαστικής προόδου στην κατεύθυνση της αποκατάστασης της δημοκρατίας, της έννομης τάξης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Βενεζουέλα».
Αυτή η έννοια ...δημοκρατίας α λα ΕΕ και ΗΠΑ - που εμφανίζεται ως «σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα» - σημαίνει αλλαγή της μη αρεστής κυβέρνησης με στόχο τον έλεγχο του μεγάλου φυσικού πλούτου της χώρας, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού με άλλες μεγάλες δυνάμεις όπως η Ρωσία και η Κίνα, που έχουν κερδίσει σημαντικές συμφωνίες στη χώρα.
Για σήμερα έχει προγραμματιστεί συζήτηση στο Ευρωκοινοβούλιο για τη Βενεζουέλα.
Πάντως, η εξελισσόμενη ιμπεριαλιστική επέμβαση, μέσω οικονομικού προς το παρόν πολέμου, πατάει στο γεγονός ότι η σοσιαλδημοκρατική διαχείριση που εφαρμόζεται εδώ και μια εικοσαετία στη Βενεζουέλα, παρά τις διακηρύξεις περί «σοσιαλισμού» ή τα κοινωνικά προγράμματα για την ακραία φτώχεια, έχει συμβιβαστεί με την πραγματική εξουσία του κεφαλαίου, που ελέγχει τους περισσότερους τομείς της οικονομίας και για αυτό «πληρώνουν το μάρμαρο» της κρίσης τα λαϊκά στρώματα.