Ατιμώρητο παραμένει ακόμη το έγκλημα που είχε ως στόχο την τρομοκράτηση του λαού και τη συκοφάντηση του αγώνα του (από τις μεγάλες κινητοποιήσεις της 5ης Μάη του 2010) |
Στις 5 Μάη του 2010, μέρα πανεργατικής απεργίας, στο κέντρο της Αθήνας διαδήλωναν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένων ενάντια στα μέτρα του 1ου μνημονίου. Σε εξέλιξη ήταν εκτεταμένο προβοκατόρικο σχέδιο με σκοπό το χτύπημα του κινήματος που εκείνη την περίοδο δυνάμωνε. Τα πρώτα επεισόδια εκτυλίχθηκαν στην πλατεία Συντάγματος, όταν ομάδες «αγανακτισμένων» φασιστοειδών προσπάθησαν να παρασύρουν διαδηλωτές την ώρα που από τον Αγνωστο Στρατιώτη περνούσαν τα μπλοκ του ΠΑΜΕ. Με τον τότε πρόεδρο του ακροδεξιού ΛΑ.Ο.Σ., Γ. Καρατζαφέρη να συκοφαντεί το ΚΚΕ ότι τάχα θέλει να κάψει τη Βουλή.
Ακολούθησε ο εμπρησμός της «Μαρφίν», με τα τραγικά αποτελέσματα, από κουκουλοφόρους που εμφανίστηκαν στη Σταδίου, με μαρτυρίες εκείνων των ημερών να κάνουν λόγο για «καταδρομική επιχείρηση από άτομα εκπαιδευμένα στρατιωτικά», που κινήθηκαν με ειδικό εξοπλισμό.
Από την πρώτη στιγμή, το ΚΚΕ είχε τονίσει τους στόχους της προβοκάτσιας, αφού έγινε σε μια περίοδο που φούντωνε η λαϊκή πάλη ενάντια στα βάρβαρα μνημονιακά μέτρα. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, για παράδειγμα, δήλωνε μέσω του εκπροσώπου της, αξιοποιώντας την προβοκάτσια: «Ειδικά όταν έχουμε θύματα, δεν μπορεί, δεν δικαιούται κανείς να μιλά για ένταση του αγώνα».
Σε ανακοίνωσή του, την ίδια μέρα, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ, εκφράζοντας τα συλλυπητήρια του Κόμματος για τον άδικο χαμό των εργαζομένων, ανέφερε ανάμεσα σε άλλα: «Οι μηχανισμοί του συστήματος και όλοι οι υποστηρικτές της άγριας επίθεσης της πλουτοκρατίας κατά του λαού τρόμαξαν από τις μεγαλειώδεις απεργιακές συγκεντρώσεις και τις πορείες του ΠΑΜΕ (...) Τρόμαξαν, γι' αυτό έβαλαν εμπρός το μηχανισμό της προβοκάτσιας με στόχο να ανακόψουν τη λαϊκή αντεπίθεση.
Η πυρπόληση της τράπεζας στη Σταδίου με τρεις νεκρούς και των κτιρίων στο κέντρο της Αθήνας είναι έγκλημα με στόχο την τρομοκράτηση του λαού, τη συκοφάντηση του αγώνα για την ανατροπή των βάρβαρων μέτρων, της αντιλαϊκής πολιτικής. Αυτές οι ενέργειες είναι χρήσιμες σε αυτούς που επιχειρούν με το ψέμα και τη συκοφαντία να υποτάξουν το λαό...».
Σημειώνεται ότι η δίκη για την υπόθεση της «Μαρφίν» ξεκίνησε 6 χρόνια μετά και ολοκληρώθηκε χωρίς να καταλογιστεί καμιά ευθύνη σε φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς του εγκλήματος. Από τις καταθέσεις των εργαζομένων που έζησαν τις τραγικές στιγμές της πυρκαγιάς αποκαλύφθηκαν τεράστιες ελλείψεις σε μέσα προστασίας, όπως ανυπαρξία εξόδου κινδύνου και πυροσβεστικών μέσων, μη εκπαίδευση του προσωπικού για αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων, αλλά και εκβιασμοί της εργοδοσίας για να δουλέψουν εκείνη τη μέρα, παρά τις αντιρρήσεις και τους φόβους που εξέφραζαν οι τραπεζοϋπάλληλοι.
Η κυβέρνηση ανακοίνωσε την τοποθέτηση πλακέτας στο σημείο, στο χώρο όπου έχασαν τη ζωή τους τρεις εργαζόμενοι της «Μαρφίν», με τον Κυρ. Μητσοτάκη να καλεί χτες τους πολιτικούς αρχηγούς να παραστούν στην τελετή στις 12 μ., στην οποία θα συμμετάσχει και η Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Εγραψε σε ανάρτησή του: «Ας αφήσουμε πίσω την εποχή του διχασμού και της βίας με μία συμβολική αλλά αυτονόητη πράξη ενότητας».
Στην κυβερνητική «πρόσκληση» πρώτα αντέδρασε το ΚΚΕ με σχετική του ανακοίνωση, θυμίζοντας το ρόλο προβοκατόρικων μηχανισμών στο έγκλημα που έχουν μείνει στο σκοτάδι με ευθύνη όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων και σημειώνοντας ότι η κυβερνητική πρωτοβουλία έχει πολιτικές σκοπιμότητες. Ανακοίνωσε δε ότι το ΚΚΕ θα τιμήσει τα θύματα της «Μαρφίν» με κατάθεση στεφάνου το Σάββατο στις 10.30 π.μ. (βλέπε αναλυτικά ένθετο θέμα).
Στη συνέχεια τοποθετήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ ...αντιγράφοντας λίγο - πολύ το πνεύμα της ανακοίνωσης και της στάσης του ΚΚΕ, δηλώνοντας και αυτός ότι θα παραβρεθεί άλλη ώρα για να καταθέσει στεφάνι, αλλά και ζητώντας «τον εντοπισμό και την τιμωρία των φυσικών αυτουργών του αποτρόπαιου εγκλήματος», ξεχνώντας όμως και τις δικές του ευθύνες στο ότι δεν φωτίστηκε η υπόθεση τη 5ετία που ήταν κυβέρνηση.
Θετική ήταν η ανταπόκριση του ΚΙΝΑΛ στο κάλεσμα του πρωθυπουργού και στην τελετή αναμένεται να παραστεί η Φώφη Γεννηματά, «διότι ο ρόλος της αντιπολίτευσης είναι να συμβάλλει στην εθνική ενότητα και όχι τον διχασμό».