Να επανακαταθέσει διαπιστευτήρια στην ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία, μέσω του Γερμανού καγκελάριου Ολ. Σολτς, έσπευσε ο Αλ. Τσίπρας την Παρασκευή, στο πλαίσιο του «τουρ» που πραγματοποιεί σε ιμπεριαλιστικούς φορείς και αστικά επιτελεία, μετά από τις συναντήσεις του με Μπλίνκεν, Στουρνάρα και λοιπούς ...«προοδευτικούς».
Αυτήν τη φορά ζήτησε και τεχνογνωσία, για το... προοδευτικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ από τον Σολτς, που οι υπουργοί του συνιστούσαν στον λαό κρύα μπάνια για οικονομία στο ρεύμα, και μάλιστα την ίδια ώρα που οι εργαζόμενοι σε όλη τη Γερμανία προχωρούσαν σε μαζικές απεργιακές κινητοποιήσεις, διαμαρτυρόμενοι για την αντεργατική πολιτική της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης, διεκδικώντας αυξήσεις μισθών. Πραγματικά «διάνα» στην... πρόοδο.
Δίνοντας το στίγμα του περιεχομένου της συνάντησης, ο Αλ. Τσίπρας στις δηλώσεις του αμέσως μετά υποστήριξε πως συζήτησαν το ενδεχόμενο να υπάρξει στην Ελλάδα μια «προοδευτική κυβέρνηση» ίδιας κοπής με της Γερμανίας, που θα δώσει «στήριξη στην πραγματική οικονομία», δηλαδή στην κερδοφορία των μεγάλων ομίλων, που θα «επιδιώξει στοχευμένες ξένες επενδύσεις», οι οποίες συνοδεύονται πάντα από σκληρά μέτρα για πάμφθηνη εργατική δύναμη, προφανώς κλείνοντας και το μάτι στους γερμανικούς ομίλους, αλλά και για «ανακατανομή των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης» προς μερίδες του κεφαλαίου και ιμπεριαλιστικά κέντρα που σε αυτήν τη φάση είναι «ριγμένοι» από τη μοιρασιά.
Ανατριχίλα προκαλούν και οι διαβεβαιώσεις ότι μιας τέτοιας κοπής «προοδευτική κυβέρνηση», που θέλει να φτιάξει, θα «ξανακάνει την Ελλάδα πυλώνα σταθερότητας στην περιοχή», με «θεμέλια» προφανώς τις κατάπτυστες συμφωνίες που υλοποιεί και η κυβέρνηση της ΝΔ και έχουν μετατρέψει όλη την Ελλάδα σε ευρωατλαντικό ορμητήριο και μαγνήτη κινδύνων. Τα έλεγε άλλωστε όλα αυτά σε έναν από τους «πρωτοστάτες» του ιμπεριαλιστικού πολέμου στην Ουκρανία, που μια από τις πρώτες ανακοινώσεις της κυβέρνησής του ήταν η εκτόξευση των πολεμικών δαπανών της Γερμανίας στα 100 δισ.!
Και φυσικά, από το μενού δεν θα μπορούσαν να λείπουν και τα Ελληνοτουρκικά, κάνοντας λόγο για «θετική ατζέντα», αλλά με «κόκκινες γραμμές» και «επίλυση των διαφορών στη Χάγη», στο πλαίσιο του επικίνδυνου συμβιβασμού που ψήνεται για συνδιαχείριση στο Αιγαίο, με τη Γερμανία να παίζει παραπάνω από ενεργό ρόλο, με τις ευλογίες και των ΗΠΑ.