Αξιοποίησαν σε όφελός τους και την πρόσφατη μείωση των επιτοκίων του ευρώ. Μεγαλώνει το χάσμα ανάμεσα στα επιτόκια καταθέσεων και χορηγήσεων
Και μέτρα νομισματικής πολιτικής, με εξαιρετικά αμφίβολη αποτελεσματικότητα, επιστρατεύονται το τελευταίο διάστημα από τους ισχυρούς της ΕΕ, σε μια προσπάθεια να περιορίσουν την έκταση της κρίσης στην ευρωπαϊκή οικονομία. Στο πλαίσιο αυτό η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) προχώρησε ήδη σε μείωση των βασικών επιτοκίων του ευρώ κατά 25 εκατοστά της μονάδας, ενώ πολλοί υποστηρίζουν ότι, ανάλογα και με το εύρος των επιπτώσεων του ιμπεριαλιστικού πολέμου, θα υπάρξει περαιτέρω μείωση.
Στόχος τους, βέβαια, δεν είναι η ελάφρυνση των εργαζόμενων και υπερδανεισμένων νοικοκυριών, όσο κι αν προβληματίζονται για τη μελλοντική δυνατότητα των νοικοκυριών να ξεπληρώνουν τις «υποχρεώσεις» τους προς τις τράπεζες. Αντίθετα, οι ρυθμίσεις αυτές έρχονται να «βελτιώσουν» τις συνθήκες στις αγορές του τζόγου (μετοχές, κρατικά ομόλογα, χρηματεμπόριο), να διευκολύνουν τους μεγαλορεντιέρηδες, τις τράπεζες και τους λεγόμενους επενδυτές.
Στην Ελλάδα, για παράδειγμα, η μείωση των βασικών επιτοκίων του ευρώ στο 2,5% όχι μόνο δεν περιόρισε την τοκογλυφική πολιτική των τραπεζών, αλλά αντίθετα αξιοποιήθηκε από τις τράπεζες, που βρήκαν μια ακόμη ευκαιρία να μεγαλώσουν το χάσμα ανάμεσα στα επιτόκια καταθέσεων και χορηγήσεων. Η Εθνική Τράπεζα, που δίνει τον τόνο και το στίγμα στην αγορά, αύξησε το άτοκο ποσό στις καταθέσεις ταμιευτηρίου από τα 1.000 στα 1.500 ευρώ και ταυτόχρονα μείωσε κατά 10 εκατοστά της μονάδας τα επιτόκια ταμιευτηρίου.
Την ίδια στιγμή οι μειώσεις που ανακοινώνονται στα επιτόκια των δανείων είναι ψευδεπίγραφες και στάχτη στα μάτια των εργαζόμενων. Ισως δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Ν. Γκαργκάνας μια μόλις μέρα πριν έδινε για μια ακόμη φορά το «πράσινο φως» στην τραπεζική ασυδοσία. Ο θεματοφύλακας της «νομισματικής σταθερότητας», χωρίς να τηρήσει ούτε τα στοιχειώδη προσχήματα, έκανε λόγο για το ελεύθερο των τραπεζών να καθορίζουν τα επιτόκιά τους. Οχι μόνο τους δικαιολόγησε, αλλά και υπερθεμάτισε, προσθέτοντας ότι μπορούν να... διορθώσουν προηγούμενες «υπερβολές», που λόγω ...«ανταγωνισμού» αναγκάστηκαν, τάχα, να μειώσουν πολύ τα επιτόκια...
Την ίδια στιγμή οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί σωρεύονται καθημερινά στα Πρωτοδικεία της χώρας. Η κυβέρνηση και οι λεγόμενες νομισματικές αρχές καμώνονται ότι δεν υπάρχει πρόβλημα, ότι τάχα δεν υπάρχει υπερδανεισμός, αλλά αντίθετα η αύξηση των τραπεζικών δανείων στην Ελλάδα έχει μπροστά της πολύ δρόμο ακόμα. Τον ισχυρισμό ότι δεν υπάρχει πρόβλημα υπερδανεισμού των νοικοκυριών επανέλαβε την περασμένη Τρίτη και ο διοικητής της Εθνικής Τράπεζας Θ. Καρατζάς, κατά τη διάρκεια της ετήσιας συνέλευσης της Ενωσης Ελληνικών Τραπεζών.
Η αλήθεια είναι πως τα εργαζόμενα νοικοκυριά γίνονται αντικείμενο στυγνής εκμετάλλευσης - καθώς με τη βοήθεια της οικονομικής πολιτικής μονόπλευρης λιτότητας της κυβέρνησης - έχουν στην κυριολεξία υποθηκεύσει τα μελλοντικά εισοδήματά τους. Οι μεγαλοτραπεζίτες και η κυβέρνηση «ξεχνούν» ακόμα και την περσινή τελεσίδικη απόφαση του Αρείου Πάγου, σύμφωνα με την οποία το ανώτατο επιτόκιο στα τραπεζικά δάνεια δεν μπορεί να είναι ψηλότερο από το «δικαιοπρακτικό επιτόκιο», πως δεν μπορεί δηλαδή να ξεπερνά (με βάση τα σημερινά δεδομένα) το 9,25%.