Υπό την απειλή της κατάργησης του επιδόματος ανεργίας. Ξεπερνούν τα όρια της διαστροφής οι σχεδιασμοί της κυβέρνησης
Υπό τη «δαμόκλειο σπάθη» της κατάργησης του επιδόματος ανεργίας, θα εξαναγκάζονται οι άνεργοι να εργάζονται σε επιχειρήσεις και υπηρεσίες του δημοσίου. Σε σχέδιο νόμου, που έχει έτοιμο η κυβέρνηση και αναμένεται να προωθηθεί στη Βουλή τον επόμενο μήνα, γίνεται σαφές ότι οι άνεργοι οδηγούνται σε καταναγκαστική ...«κοινωνική εργασία», εργασία μάλιστα που αν την απορρίψουν δύο φορές, τότε χάνουν το επίδομα ανεργίας!
Συγκεκριμένα, το σχέδιο νόμου ρητά αναφέρει: «Οι επιδοτούμενοι άνεργοι που τοποθετούνται σε ΝΠΔΔ ή ΝΠΙΔ μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα για να απασχοληθούν σε υπηρεσίες κοινωνικού χαρακτήρα με μερική απασχόληση, χάνουν την αξίωσή τους για επιδότηση, εφόσον δεν αποδεχτούν δύο φορές την προσφερόμενη θέση στους προαναφερόμενους φορείς».
Μετά το σάλο και τις έντονες αντιδράσεις των συνδικάτων, φαίνεται η κυβέρνηση να επανεξετάζει τα αρχικά της σχέδια και προς το παρόν να περιορίζει το καθεστώς της μερικής απασχόλησης των ανέργων σε ΝΠΔΔ ή σε ΝΠΙΔ μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Αυτό, βέβαια, καθόλου δεν αλλάζει την ουσία της ανατροπής που επιχειρείται σε βάρος των δικαιωμάτων των ανέργων, αφού για να πάρουν πλέον το επίδομα ανεργίας, θα υποχρεούνται σε εργασία, έστω και «κοινωνική». Και αφού επέλθει η ανατροπή, αργά ή γρήγορα, θα επιχειρηθεί η επέκτασή της και στον ιδιωτικό τομέα, για να έχουν οι βιομήχανοι τζάμπα εργάτες. Ισα - ίσα ο ελιγμός αυτός καθίσταται αναγκαίος για την κυβέρνηση, για να αποφύγει και τις μαζικές αντιδράσεις και για να μη χρεωθεί προεκλογικά ένα απροκάλυπτα φιλομονοπωλιακό μέτρο.
Σημειώνεται ότι η πρόταση της κυβέρνησης κοινοποιήθηκε την Τρίτη 19 Αυγούστου από τον υπουργό Εργασίας στην αντιπροσωπεία του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδας, ο οποίος και σε ανακοίνωσή του, την ίδια εκείνη ημέρα, εξέφραζε την ικανοποίησή του για την πρωτοβουλία της κυβέρνησης. Μάλιστα, οι μέχρι τότε πληροφορίες δεν έκαναν αναφορά στην «υποχρεωτικότητα» του μέτρου και υποστηριζόταν ότι με το μέτρο αυτό οι άνεργοι θα μπορούν να εξασφαλίζουν ασφαλιστική κάλυψη.
Η απειλή αφαίρεσης του επιδόματος ανεργίας ξεπερνάει τα εσκαμμένα. Υποσκάπτει την ίδια την έννοια της αλληλεγγύης, την οποία περικλείει η απονομή του επιδόματος ανεργίας, αφού πλέον συνδέεται με την προϋπόθεση παροχής «κοινωνικής εργασίας». Πολύ περισσότερο που την αλληλεγγύη αυτή δεν την ασκεί καμία κυβέρνηση, αλλά γίνεται αποκλειστικά με τις εισφορές των εργαζομένων. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τα προϋπολογισθέντα έσοδα του ΟΑΕΔ, 645 δισ. δραχμές, η κυβέρνηση θα διαθέσει μόνο 32 δισ., ποσοστό 4,96% και αυτό στα χαρτιά.
Αν το μέτρο προχωρήσει, ανοίγει πλέον ο δρόμος σε μεταγενέστερη φάση να συνδεθεί η παροχή του επιδόματος ανεργίας με καταναγκαστική πλέον εργασία και στις ιδιωτικές επιχειρήσεις. Η πρώτη θετική αντίδραση του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδας είναι σίγουρο ότι δεν έγινε στο κενό. Στους σχεδιασμούς της κυβέρνησης υπάρχει μεγάλη ουρά...
Σύμφωνα με την πρόταση, όπως διατυπώνεται στο σχέδιο νόμου, «ο επιδοτούμενος άνεργος μπορεί να τοποθετείται σε ΝΠΔΔ ή ΝΠΙΔ μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, προκειμένου να απασχοληθεί με μερική απασχόληση σε υπηρεσίες κοινωνικού χαρακτήρα, για όσο χρόνο διαρκεί η επιδότηση ανεργίας. Κατά τη διάρκεια της απασχόλησής του στους προαναφερόμενους φορείς, ο τοποθετούμενος αμείβεται σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν για τους λοιπούς υπαλλήλους του φορέα, ανάλογα με την ειδικότητά του και τις ώρες απασχόλησής του. Η αμοιβή του τοποθετούμενου βαρύνει τον ΟΑΕΔ, κατά το ύψος του επιδόματος ανεργίας που δικαιούται και κατά τα λοιπά το φορέα όπου εργάζεται, ο οποίος έχει την ευθύνη της ασφαλιστικής του κάλυψης...».
Στην πραγματικότητα, βέβαια, ένα τέτοιο μέτρο βαρύνει και τον επιδοτούμενο άνεργο, καθώς και μόνο η μετακίνηση για κάποιες ώρες απασχόλησης σημαίνει ένα σημαντικό κόστος σε σχέση με το ύψος του πενιχρού επιδόματος, χωρίς να συνυπολογιστούν άλλα έξοδα διατροφής κλ.π. κατά τη διάρκεια της εργασίας. Ταυτόχρονα, «αλαφρώνει» τις κρατικές δαπάνες, αφού με το επίδομα του ΟΑΕΔ το δημόσιο θα έχει τη δυνατότητα να απασχολεί έστω για ορισμένες ώρες την ημέρα χιλιάδες ανέργους σε θέσεις εργασίας που έπρεπε να καταλαμβάνουν κανονικά μισθωτοί. Και, βέβαια, το μέτρο δεν ενισχύει την απασχόληση, αφού οι επιδοτούμενοι άνεργοι θα καταλαμβάνουν θέσεις που θα μπορούσαν να παίρνουν άλλοι εργαζόμενοι - δημόσιοι υπάλληλοι με πλήρη μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα.