Associated Press |
Οι υπουργοί Αμυνας ΗΠΑ - Αυστραλίας κάνουν συμφωνίες για βάσεις, παρά τη θέληση του λαού της Αυστραλίας... |
Η αφορμή δόθηκε από τη νέα στρατιωτική συμφωνία που υπέγραψαν οι υπουργοί Αμυνας ΗΠΑ - Αυστραλίας, Ντόναλντ Ράμσφελντ και Ρόμπερτ Χιλ (αντίστοιχα), με δύο κεντρικούς στόχους: Αφενός τη δημιουργία, στη (Βόρεια) Αυστραλία, δύο αμερικανικών βάσεων - τύπου κέντρων εκπαίδευσης/ αποθηκών στρατιωτικού εξοπλισμού και ενός πεδίου δοκιμών (βολής). Αφ' ετέρου την («ενεργότερη») σύμπραξη της Καμπέρα στο επιθετικό πυραυλικό σύστημα της κυβέρνησης του Τζ. Ου. Μπους, τη λεγόμενη «αντιπυραυλική ομπρέλα»...
Στις επίσημες δηλώσεις των δύο υπουργών επιχειρήθηκε ο εφησυχασμός της αυστραλιανής κοινής γνώμης (και δη εκείνης της μερίδας του λαού που αντιστέκεται σθεναρά στην ιμπεριαλιστική ατζέντα της κυβέρνησης του Αυστραλού πρωθυπουργού Τζον Χάουαρντ), με το «επιχείρημα» πως οι τρεις βάσεις «δε θα φιλοξενούν μόνιμα» μονάδες Αμερικανών πεζοναυτών. Θα είναι, είπαν, κέντρα εκπαίδευσης «δεκάδων χιλιάδων» Αυστραλών -Αμερικανών στρατιωτών και (μόνιμες...) αποθήκες στρατιωτικού εξοπλισμού και πυρομαχικών, όλες άμεσα συνδεδεμένες με το προηγμένο σύστημα Τηλεπικοινωνιών Πολέμου Ειρηνικού Ωκεανού της Χαβάης. «Σε κάθε περίπτωση, η παρουσία Αμερικανών στρατιωτών δε θα είναι μόνιμη», επαναλάμβανε στους δημοσιογράφους ο Αυστραλός υπουργός Αμυνας, δίχως, ωστόσο, να πείθει... Κυρίως, επειδή ο πρόσφατος κεντρικός σχεδιασμός της αναδιάταξης των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων σε διάφορα σημεία του πλανήτη (ιδιαίτερα στην περιοχή της Βορειοανατολικής Ασίας και Ειρηνικού) προβλέπει ευέλικτες (όχι μεγάλες αριθμητικά) στρατιές που θα μπορούν να μετακινούνται εύκολα σε διάφορες κρίσεις ή πολέμους (που, συνήθως, πυροδοτεί η πολιτική της Ουάσιγκτον)...
Ομως, ειδικότερα το δεύτερο σκέλος της στρατιωτικής συμφωνίας Αυστραλίας - ΗΠΑ, (δηλαδή η συμμετοχή της Καμπέρα στην ανάπτυξη της «αντιπυραυλικής ασπίδας» των ΗΠΑ), δεν είναι βέβαιο πως θα ευδοκιμήσει. Ακόμη και εάν ευδοκιμήσει το αμφιλεγόμενο σχέδιο του «νέου Πολέμου των Αστρων», η συμμετοχή της Αυστραλίας σ' αυτό είναι υπόθεση που εξαρτάται (και) από τις επικείμενες γενικές εκλογές του Νοέμβρη στην Αυστραλία. Ο Μαρκ Λάθαμ, αρχηγός των Αυστραλών Εργατικών - της αξιωματικής αντιπολίτευσης, έχει (δημοσίως τουλάχιστον...) αντιταχθεί στη συμμετοχή της χώρας του στο συγκεκριμένο πρόγραμμα, θεωρώντας το «δαπανηρό» και «εμπόδιο στη διπλωματική διευθέτηση κρίσεων» της Βορειοανατολικής Ασίας (βλέπε Κορεατική Χερσόνησο), επειδή θα σημάνει (εάν δεν έχει ήδη...) «νέα κούρσα εξοπλισμών και ανάπτυξης βαλλιστικών προγραμμάτων»...
Γεγονός είναι, πάντως, πως η νέα συμφωνία μεταξύ των υπουργών Αμυνας ΗΠΑ - Αυστραλίας, δεν προκάλεσε έκπληξη στους γείτονες της Αυστραλίας, δεδομένων και των αμερικανικών σχεδίων «στρατηγικής» αναδιάταξης στρατιωτικών δυνάμεων (που στην περιφέρεια της Ανατολικής Ασίας προδιαγράφει τη μείωση των αμερικανικών δυνάμεων στη Ν. Κορέα και την πιθανή απομάκρυνση ή μείωση αμερικανικών δυνάμεων από τη νήσο Οκινάουα προς την ιαπωνική ενδοχώρα...). Πρόσθεσε, εντούτοις, νέα συναισθήματα δυσαρέσκειας στα ήδη υπάρχοντα, ως επί το πλείστον σε Κίνα αλλά και Ινδονησία, Μαλαισία... Οχι τόσο έναντι των ΗΠΑ, όσο έναντι της κυβέρνησης του Αυστραλού πρωθυπουργού Τζον Χάουαρντ, που έχει ταυτίσει την εξωτερική πολιτική της χώρας του με τη διεθνή και περιφερειακή ατζέντα της ιμπεριαλιστικής πολιτικής της Ουάσιγκτον (βλέπε Ιράκ, Κορεατική Χερσόνησο, «αντιπυραυλική ομπρέλα» κλπ). Αλλωστε δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που ο Αυστραλός πρωθυπουργός (όχι όμως και ο λαός της χώρας του!) καμάρωνε, όταν ο πρόεδρος Τζ. Ου. Μπους τον αναγόρευε... «βοηθό σερίφη» των ΗΠΑ στην περιοχή (πρωτίστως) του Ειρηνικού Ωκεανού και (δευτερευόντως) του Νοτιοανατολικού Ινδικού Ωκεανού...
Παρ' όλα αυτά, είναι σχεδόν βέβαιο, πως η Αυστραλία είτε θα έχει, από Νοέμβρη, στο τιμόνι της τον Χάουαρντ, είτε τον Λάθαμ, θα εξακολουθήσει να φλερτάρει επικίνδυνα με τη συμμετοχή της και σε άλλες ιμπεριαλιστικές περιπέτειες. Αν κρίνουμε τουλάχιστον από τις μεγάλες (όπως διαφαίνονται) ορέξεις του ντόπιου μεγάλου κεφαλαίου...