Λαός και νεολαία. Ανυπάκουοι, ανυπότακτοι. Χιλιάδες στον αγώνα
Πορεία «πρόσω ολοταχώς» για τα πιο σκοτεινά «νερά» της αντίδρασης χάραξε η Ευρωπαϊκή Ενωση, με πυξίδα το λεγόμενο ευρωσύνταγμα (όπως το ονόμασαν προκειμένου «περάσει» σαν κάτι το ωφέλιμο για τους λαούς), που σύντομα έρχεται προς κύρωση και στην Ελληνική Βουλή. Μια απλή ανάγνωση της Συνθήκης αρκεί για να γίνει αντιληπτός ο στόχος που έρχεται να υπηρετήσει, η θωράκιση δηλαδή της δικτατορίας του μεγάλου κεφαλαίου απέναντι σε λαούς και κινήματα. Οι πρόνοιές της προμηνύουν «φουρτούνα» για τα εργασιακά, γενικότερα τα λαϊκά δικαιώματα και τις ελευθερίες και οι εμπνευστές του επιδιώκουν πάση θυσία να κρατηθούν οι λαοί της Ευρώπης στο σκοτάδι της άγνοιας ή της παραπληροφόρησης σχετικά με το περιεχόμενό της.
Στη συγκεκριμένη Συνθήκη («ευρωσύνταγμα») όχι μόνο ενσωματώνονται προηγούμενες και βαθιά αντιλαϊκές συνθήκες της ΕΕ (Μάαστριχτ, Νίκαια, Λισαβόνα, Σένγκεν κ.ά.), αλλά επιπλέον: Ενισχύεται η λήψη αποφάσεων στο διακρατικό επίπεδο απ' ό,τι στο εθνικό και προωθείται η στρατιωτικοποίηση της ΕΕ. Τα λαϊκά κινήματα ονοματίζονται τρομοκράτες και με πρόσχημα την τρομοκρατία και την ασφάλεια, υιοθετείται ο προληπτικός πόλεμος, κατοχυρώνεται η επέμβαση στρατιωτικών αποσπασμάτων θανάτου σε τρίτες χώρες, αλλά και στα κράτη - μέλη της ΕΕ. Φυσικά, από μια ένωση καπιταλιστικών χωρών ήταν αναμενόμενο η όποια συνθήκη, πολύ περισσότερο η Συνταγματική, να είναι «καθ' εικόνα και ομοίωση». Η ΕΕ δεν είχε ούτε και έχει στόχο την ενοποίηση της Ευρώπης προς όφελος των λαών, αλλά την ενοποίηση των δυνάμεων της εκμετάλλευσης και καταπίεσης σε βάρος τους, τον ανταγωνισμό με τις ΗΠΑ για το πώς θα μοιράζονται τον πλούτο των λαών, πώς θα εξασφαλίζουν μεγαλύτερο μερίδιο στις αγορές και τις σφαίρες επιρροής.
Οι προσπάθειες διαχωρισμού της ΕΕ από τις συνθήκες που η ίδια στηρίζει και υιοθετεί ισοδυναμούν με απάτη σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων και της αναγκαίας σήμερα αποκάλυψης τόσο του περιεχομένου του «ευρωσυντάγματος» όσο και του χαρακτήρα της ΕΕ. Το ΚΚΕ τοποθετήθηκε εξαρχής εναντίον του «ευρωσυντάγματος», δίνει όμως ταυτόχρονα τη μάχη της αποκάλυψης του αντιλαϊκού ρόλου της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που καθρεφτίζεται με απόλυτη πιστότητα σ' αυτό. Για το λόγο αυτό κάλεσε τον ελληνικό λαό να απευθύνει ένα ηχηρό διπλό «ΟΧΙ» στο «ευρωσύνταγμα» και την ΕΕ.
Δυστυχώς, είναι η μόνη πολιτική δύναμη που το πράττει. Η ΝΔ τάσσεται αναφανδόν υπέρ του «ευρωσυντάγματος», απορρίπτοντας ακόμα και την πρόταση για διενέργεια δημοψηφίσματος. Το ΠΑΣΟΚ, επιδεικνύοντας όψιμες «δημοκρατικές ευαισθησίες», ζητά δημοψήφισμα, αλλά το γεγονός ότι τάσσεται υπέρ του «ευρωσυντάγματος» με την ίδια θέρμη όπως και η ΝΔ δείχνει πως θέλει το λαό συνένοχο σ' αυτή την επιλογή. Και ο Συνασπισμός επίσης αιτείται δημοψηφίσματος με τη θέση για «ΟΧΙ» στο συγκεκριμένο «ευρωσύνταγμα» που θα ερμηνεύεται ως «ΝΑΙ» σε ένα δήθεν φιλολαϊκότερο, που όπως ισχυρίζεται μπορεί να υπάρξει στα πλαίσια της σημερινής ΕΕ. Βέβαια φιλολαϊκό «ευρωσύνταγμα» στην καπιταλιστική ΕΕ δεν μπορεί να υπάρξει, αφού δεν μπορεί να υπάρξει καμία Συνθήκη που να υπηρετεί και τα μονοπώλια και τους λαούς. Η διεξαγωγή ενός δημοψηφίσματος με τέτοιους όρους, όπως αυτοί διαμορφώνονται από τη στάση των άλλων πολιτικών δυνάμεων, χωρίς καθολική εναντίωση στα συμφέροντα που «γέννησαν» αυτή τη συνθήκη, στη φύση της ΕΕ που προεξοφλεί την αντιδραστικότητα οποιουδήποτε άλλου «συντάγματος», κάθε άλλο παρά στην ουσιαστική ενημέρωση του λαού θα συμβάλει ώστε αυτός να τοποθετηθεί με πλήρη γνώση.
Εδώ αξίζει να σημειώσουμε μια παράμετρο που αποσιωπάται σχετικά με το «ευρωσύνταγμα» και την όποια συζήτηση γίνεται επ' αυτού. Ολες οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου, πλην του ΚΚΕ, έχουν υπερψηφίσει στο παρελθόν τις συνθήκες που ενσωματώνονται σ' αυτό, οι οποίες και άνοιξαν τον «ασκό του Αιόλου» από τον οποίο ξεχύθηκαν ανεργία, φτώχεια, συνεχείς περιορισμοί σε δικαιώματα και ελευθερίες. Αξίζει ακόμα να θυμίσουμε ότι ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΝ απέρριψαν στις αρχές της δεκαετίας του '90 το αίτημα του ΚΚΕ για δημοψήφισμα για τη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Παρ' όλα αυτά το ΚΚΕ είχε κατορθώσει τότε να συγκεντρώσει δεκάδες χιλιάδες υπογραφές εναντίον αυτής της Συνθήκης, τις οποίες και είχε καταθέσει στη Βουλή.
Σήμερα, η μόνη απάντηση που μπορεί να δοθεί από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων είναι το διπλό ενιαίο «ΟΧΙ» σε «ευρωσύνταγμα» και ΕΕ. Κι αυτή η άρνηση μπορεί να διατυπωθεί πολύ πιο ηχηρά σε άλλα πεδία πάλης. Η εργατική τάξη της χώρας, τα φτωχά λαϊκά στρώματα έχουν την εμπειρία από τη μέχρι σήμερα πορεία της Ελλάδας στην ΕΕ. Γνωρίζουν - έστω εκ πείρας - πόσα δεινά αυτή σώρευσε στις πλάτες τους. Ο δρόμος που ανοίγεται μπροστά τους είναι ένας και μοναδικός: Η όξυνση της πάλης τους για την ικανοποίηση όλων των σύγχρονων αναγκών τους, που θα στοχεύει στην ακύρωση στην πράξη των αντιλαϊκών συνθηκών, στην έκφραση ανυπακοής και απειθαρχίας, μη αποδοχής και ανοχής στην αφαίρεση δικαιωμάτων, στην ανεργία και τη φτώχεια.
Αυτός ο αγώνας τόσο πιο αποτελεσματικός θα γίνεται όσο θα στρέφεται αποφασιστικά εναντίον της ΕΕ στο σύνολό της και θα στοχεύει στην αποδέσμευση της χώρας μας απ' αυτήν. Καθοριστικά σε μια τέτοια κατεύθυνση μπορεί να επιδράσει η ένταση της προσπάθειας για ουσιαστική και σε βάθος ενημέρωση του λαού, με αφορμή το «ευρωσύνταγμα», για την ουσία της πολιτικής της ΕΕ. Για τον χαρακτήρα της ως ιμπεριαλιστικής ένωσης που δημιουργεί όλες τις προϋποθέσεις για την καθολική επίθεση του κεφαλαίου κατά των λαών των χωρών - μελών της, που συμμετέχει στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους για την καθυπόταξη και εκμετάλλευση άλλων λαών. Και, φυσικά, βασική προϋπόθεση για την ανάπτυξη της πάλης με τέτοια χαρακτηριστικά και προσανατολισμό είναι η συσπείρωση και κοινή δράση της εργατικής τάξης και των μικρομεσαίων στρωμάτων του χωριού και της πόλης κατά της πολιτικής και της εξουσίας του κεφαλαίου στη χώρα μας, της πολιτικής της ΕΕ και των κομμάτων που τη στηρίζουν, ο συντονισμός της δράσης με τους λαούς άλλων χωρών της Ευρώπης. Σ' αυτόν το στόχο οφείλουν να χτυπάνε όλα τα σφυριά μας.