Μέσα από μια αναλογιστική μελέτη του ΙΝΕ της ΓΣΕΕ, που παρουσιάστηκε χτες, επιβεβαιώνονται οι πραγματικοί στόχοι της αντιασφαλιστικής μεταρρύθμισης, στην οποία είχε προχωρήσει το ΠΑΣΟΚ και ανοίγεται ο δρόμος για τον επόμενο γύρο της επίθεσης, από την κυβέρνηση της ΝΔ αυτή τη φορά
Η παραπάνω διαπίστωση αξιοποιήθηκε από τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ, Χρ. Πολυζωγόπουλο, προκειμένου να ισχυριστεί ότι χρειάζεται νέος «κοινωνικός διάλογος» και ότι πρέπει να εφαρμοστεί το σύνολο των διατάξεων του αντιασφαλιστικού νόμου 3029 του ΠΑΣΟΚ (σ.σ. μ' αυτόν το νόμο μέχρι τώρα η ΓΣΕΕ διαβεβαίωνε ότι λύθηκε το ασφαλιστικό). Μάλιστα, στην κατεύθυνση της ταξικής συναίνεσης, παραβρέθηκαν και έκαναν σύντομες ομιλίες ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Οδ. Κυριακόπουλος, εκπρόσωποι των εργοδοτικών οργανώσεων, καθώς και ο διοικητής του ΙΚΑ, Γ. Βαρθολομαίος.
Επί της ουσίας, τα στοιχεία της έρευνας καταδεικνύουν ότι η επιχειρηματολογία που αξιοποίησε η προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και οι συμβιβασμένες συνδικαλιστικές πλειοψηφίες, προκειμένου να δικαιολογήσουν την «ανάγκη» του αντιασφαλιστικού νόμου 3029, ήταν και είναι ψευδής και ανυπόστατη. Οπως ο ισχυρισμός ότι ο συγκεκριμένος νόμος καθιστά το ΙΚΑ βιώσιμο μέχρι το 2032.
Αντιθέτως, τα στοιχεία έδειξαν ότι, δεδομένης και της τεράστιας εισφοροδιαφυγής των εργοδοτών, το ΙΚΑ μπορεί να λειτουργήσει μετά βίας μέχρι το 2017! Κάτι που δείχνει ότι ο νόμος - όπως και οι προηγούμενοι αντιασφαλιστικοί νόμοι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ - δε φτιάχτηκε για να διασφαλίσει τη βιωσιμότητά του ΙΚΑ, αλλά για να συρρικνώσει τα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων (αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, μείωση συντάξεων και παροχών, μείωση εργοδοτικών εισφορών κ.α.) ή, με άλλα λόγια, για να αυξήσει περισσότερο τα κέρδη των εργοδοτών.
Οπως ομολόγησαν οι ίδιοι οι εκπρόσωποι του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, ένας από τους κυριότερους παράγοντες που απειλούν τη βιωσιμότητα του ΙΚΑ είναι η αρπαγή των τεραστίων ποσών των αποθεματικών του, που δημιουργήθηκαν σχεδόν από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα και τα οποία «φαγώθηκαν» από τις εκάστοτε κυβερνήσεις και το μεγάλο κεφάλαιο. Υπενθυμίζουμε ότι τα αποθεματικά αυτά υπολογίστηκαν κατά την περίοδο νομοθέτησης του 3029, το 2002, σε περίπου 30 τρισεκατομμύρια δραχμές!!!
Τα παραπάνω καταδεικνύουν το αναγκαίο της απαίτησης του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος που εκφραζόταν με το σύνθημα: «Δώστε πίσω τα κλεμμένα». Ομως, η συμβιβασμένη πλειοψηφία της ΓΣΕΕ ποτέ δεν υιοθέτησε αυτό το αίτημα οδηγώντας, ουσιαστικά, στην «πολιτική» παραγραφή των κλεμμένων και στήριξε την αντιασφαλιστική πολιτική της προηγούμενης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Χωρίς αυτό φυσικά να την εμποδίζει σήμερα να χύνει «κροκοδείλια δάκρυα».
Στο ερώτημα πώς θα δημιουργηθούν αποθεματικά, ώστε το ΙΚΑ να καταστεί βιώσιμο, δόθηκε η απάντηση ότι πρέπει να αυξηθεί η χρηματοδότηση από το κράτος. Δηλαδή, από 1% να πάει από φέτος στο 2,4% επί του ΑΕΠ προκειμένου το ΙΚΑ να αντέξει μέχρι το 2025!!! Και φυσικά με τις συντάξεις να παραμένουν στα όρια της εξαθλίωσης και της πείνας. Σήμερα, όπως ειπώθηκε στη συνέντευξη, το 73% των συνταξιούχων του ΙΚΑ παίρνει συντάξεις κατώτερες από 500 ευρώ το μήνα (συμπεριλαμβανομένων και των δώρων)!!!
Ενας ακόμα ισχυρισμός που καταρρίφθηκε είναι ότι η παράταση του εργάσιμου βίου είναι απαραίτητη, προκειμένου να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα του ΙΚΑ. Τα στοιχεία δείχνουν ότι ένας χρόνος παράτασης του εργάσιμου βίου βοηθά στο να παραταθεί η λειτουργία του ΙΚΑ μόνο κατά τρεισήμισι με τέσσερις μήνες. Ενώ αν καταπολεμηθεί η εισφοροδιαφυγή των εργοδοτών που σήμερα ανέρχεται τουλάχιστον σε 20% - κάποια άλλα στοιχεία μιλάνε για 25% με 30% - τότε η βιωσιμότητα του ΙΚΑ παρατείνεται κατά 7 χρόνια. Πέρα από την εισφοροδιαφυγή πρέπει να ληφθεί υπόψη η «μαύρη εργασία» που οργιάζει στους χώρους δουλιάς και αφορά σε εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους.
Επίσης, τονίστηκε ότι το Δημόσιο οφείλει στο ΙΚΑ περίπου 4,1 δισεκατομμύρια ευρώ (χωρίς να υπολογίζονται οι προσαυξήσεις) και οι εργοδότες περίπου 2,1 δισεκατομμύρια ευρώ.
Με βάση τους πίνακες που δόθηκαν προκύπτει ότι από τους 2.450.503 άμεσα ασφαλισμένους του ΙΚΑ, περίπου, το 45% των μισθωτών παίρνουν μισθούς μέχρι 500 ευρώ και, σχεδόν, το 35% από 500 μέχρι 1.000 ευρώ. Εξίσου, σημαντικό είναι το στοιχείο ότι περίπου, μόλις το 28% των ασφαλισμένων δουλεύει όλο το χρόνο, δηλαδή 300 ημέρες εργασίας ανά έτος.
Ολα τα παραπάνω μαρτυρούν την ένταση της επίθεσης στο σύνολο των δικαιωμάτων των εργαζομένων, ενώ ειδικά για το ασφαλιστικό φαίνεται το μέγεθος του εμπαιγμού της τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ που με τη στήριξη της ΝΔ και έχοντας σύμμαχο τη συμβιβασμένη πλειοψηφία της ΓΣΕΕ προώθησε τον αντιασφαλιστικό νόμο 3029.
Για άλλη μια φορά, αναδεικνύεται η αναγκαιότητα του καλέσματος των ταξικών συνδικαλιστικών δυνάμεων, του ΠΑΜΕ, για ανάπτυξη και κλιμάκωση των αγώνων, με στόχο τη διεκδίκηση δημόσιας, δωρεάν, καθολικής, υποχρεωτικής Κοινωνικής Ασφάλισης, μείωσης των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, αύξησης των συντάξεων και παροχών, απαλλαγής των εργαζομένων από τις ασφαλιστικές εισφορές, αποκλειστική χρηματοδότηση από το κράτος και την εργοδοσία. Αιτήματα που πρέπει να ιδωθούν μέσα στο συνολικό διεκδικητικό πλαίσιο αιτημάτων του ΠΑΜΕ, με στόχο την ικανοποίηση των σύγχρονων πραγματικών αναγκών των εργαζομένων και τη σύγκρουση με το σύνολο των αντεργατικών και αντιασφαλιστικών πολιτικών που γεννούν και διαιωνίζουν τα προβλήματα των εργαζομένων.