Με μέτρα - «ασπιρίνες» προσπαθεί να λύσει η κυβέρνηση το κυκλοφοριακό αδιέξοδο της πρωτεύουσας που δημιουργεί η πολιτική της
Οι στάσεις αλλάζουν, οι προθέσεις της κυβέρνησης για ιδιωτικοποίηση των δημόσιων συγκοινωνιών παραμένουν... |
Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση προωθεί μέτρα με απώτερο στόχο τη σταδιακή εκχώρηση των συγκοινωνιακών φιλέτων στους ιδιώτες. Συγκεκριμένα, με νομοσχέδιο που προετοιμάζει εδώ και μήνες, προβλέπεται η εκχώρηση συγκοινωνιακού έργου στους δήμους και μέσω αυτών σε ιδιώτες, με την επιβολή τσουχτερού εισιτηρίου ή ακόμα και ειδικού τέλους.
Σύμφωνα με τις εξαγγελίες του υπουργού Μεταφορών - Επικοινωνιών, Μ. Λιάπη, και της διοίκησης του ΟΑΣΑ, στο πλαίσιο του «Νέου Συγκοινωνιακού Χάρτη», που επαγγέλθηκε η κυβέρνηση της ΝΔ, αρχίζει σταδιακά η αναδιάταξη των αφετηριών των αστικών λεωφορείων, που βρίσκονται στην οδό Ακαδημίας, ενώ παράλληλα προωθούνται και τροποποιήσεις στο δίκτυο των λεωφορειακών γραμμών. Ο Μ. Λιάπης, μάλιστα, για να δώσει έμφαση στις εξαγγελίες, έκανε λόγο για «δύσκολο εγχείρημα», το οποίο θα ολοκληρωθεί σε δύο φάσεις. Η πρώτη μέχρι τον επόμενο μήνα και η δεύτερη τον ερχόμενο Οκτώβρη. Σημειώνεται ότι στην περιοχή της Ακαδημίας υπάρχουν σήμερα 35 αφετηρίες λεωφορείων, εκ των οποίων θα παραμείνουν οκτώ, όπως ανακοίνωσε ο ΟΑΣΑ.
Πάντως, οι όποιοι κυβερνητικοί σχεδιασμοί για τις αστικές συγκοινωνίες της Αθήνας, γίνονται ερήμην των εργαζομένων σε αυτές, ενώ διαπνέονται από τη λογική που είχαν και οι σχεδιασμοί επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ. Μια λογική που δεν έχει στο κέντρο της τον κοινωνικό χαρακτήρα των υπηρεσιών των αστικών συγκοινωνιών, ούτε τον εργαζόμενο και τις σύγχρονες ανάγκες του. Αντίθετα, η πολιτική που ακολουθείται χρόνια τώρα και στον τομέα των συγκοινωνιών, είναι η σκανδαλώδης πριμοδότηση στο ΙΧ και τις οδικές μεταφορές. Τεράστια ποσά δαπανώνται σε οδικά έργα, σε σύγκριση με αυτά που δαπανώνται για την υποδομή και τον εκσυγχρονισμό των μέσων μαζικής μεταφοράς (ΜΜΜ). Σημειώνεται ότι η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να περικόψει κατά 50 εκατ. ευρώ την επιδότηση των αστικών συγκοινωνιών της Αθήνας για το 2005 και κατά 150 εκατ. ευρώ το 2006. Είναι προφανές δηλαδή ότι και η κυβέρνηση της ΝΔ δεν έχει στόχο την αναβάθμιση και τον εκσυγχρονισμό των αστικών συγκοινωνιών.
Το συγκοινωνιακό - κυκλοφοριακό πρόβλημα της Αθήνας, αλλά και των άλλων μεγαλουπόλεων, είναι πολυσύνθετο και έχει πολιτικές αφετηρίες και αίτια. Οσο η επικρατούσα πολιτική εξυπηρετεί το μεγάλο κεφάλαιο, όχι μόνο δε λύνει, αλλά αντίθετα προκαλεί και αναπαράγει τα ίδια προβλήματα πιο οξυμένα. Για τη λύση του συγκοινωνιακού - κυκλοφοριακού προβλήματος, απαιτείται μια άλλη πολιτική, που στο επίκεντρό της θα έχει τον εργαζόμενο και τις σύγχρονες ανάγκες του και όχι τα συμφέροντα του κεφαλαίου.