Τεράστιο και υπερπολυτελές κρουαζιερόπλοιο, «με 20 ορόφους, με 800 καμπίνες και 13 καταστρώματα», λένε οι δημιουργοί και οι διανομείς της ταινίας, χτυπιέται από ένα τεράστιο, «ψηλότερο από 100 μέτρα κύμα» και πριν πεις «ζήτω» αναποδογυρίζει. Νερά ξεχύνονται στο εσωτερικό και γίνεται το «έλα να δεις». Ομως, μέσα στο γενικό πανικό, ο μεγάλος τζογαδόρος κύριος Ντίλαν Τζονς, ένας τυχοδιώκτης με καλή καρδιά, φωνάζει «μέριασε βράχε να διαβώ»! Τον ακούει το κύμα και το βάζει στα πόδια! Τον ακούνε τα νερά και στεγνώνουν! Τον ακούει και το «κορίτσι» και κρέμεται από τα χείλη του. Τον ακούνε και οι (κουτοί) θεατές και γεμίζουν, από το υστέρημά τους, τα ταμεία...
Αυτή η βιομηχανία εισιτηρίων δεν είναι τυχαία. Δεν είναι μια αθώα καλλιτεχνική βιομηχανία, που γυρίζει αθώες ταινίες! Είναι μια ολοκληρωμένη - και ολοκληρωτική - βιομηχανία. Η οποία διαθέτει ειδικούς επιστήμονες, ψυχολόγους, καλλιτέχνες και χρησιμοποιεί επιστημονικές μεθόδους. Σκοπός της είναι το πάσης φύσεως κέρδος. Κέρδος οικονομικό, κέρδος πολιτικό. (Αυτά για να ξέρουμε τι μας έλεγε παλιά το ΠΑΣΟΚ και τι σήμερα η Νέα Δημοκρατία, περί εισιτηρίου).
Αυτή η βιομηχανία, λοιπόν, πριν «γυρίσει» τα προϊόντα της μελετάει τις αντιδράσεις των ανθρώπων (θεατών) σε ακραίες καταστάσεις. Τα ναυάγια, οι πυρκαγιές, οι σεισμοί, τα ακυβέρνητα αεροπλάνα, ταράζουν τα νεύρα! Επάνω στα νεύρα των ανθρώπων, λοιπόν! Να διπλασιάσουμε τους φόβους τους. Να τριπλασιάσουμε την αγωνία τους. Να τους οδηγήσουμε λιποθυμισμένους στην αίθουσα! Παράλληλα με το φόβο χώνουν και αρκετές δόσεις συναίσθημα. Και αυτό αποδίδει! Και αρκετή αμπελοφιλοσοφία. Και λίγο έρωτας. Η γνωστή συνταγή!..
Μια τέτοια περίπτωση είναι και το «Poseidon». Ενα ύπουλο βιομηχανικό κατασκεύασμα. Το οποίο εκμεταλλευόμενο τη λογική αγωνία, που νιώθει ο εγκλωβισμένος άνθρωπος, έκλεισε σε ένα υπερωκεάνιο δεκάδες ανθρώπους, τους οποίους κυνηγάνε τα ανεξέλεγκτα νερά. Με τη βοήθεια της τεχνολογίας, τα «διαδραματιζόμενα» μέσα στο πλοίο και στον ωκεανό, διογκώνονται! Και ο θεατής, ίδιας ποιότητας θεατής με τους αρχαίους Ρωμαίους θεατές, οι οποίοι αρέσκονταν να βλέπουν τα άγρια λιοντάρια να κατασπαράζουν ανθρώπους, βλέπουν δεκάδες, εκατοντάδες ανθρώπους, να βαράνε από τοίχο σε τοίχο, να σπάνε πλευρά και κεφάλια, να πνίγονται!
Καλή διασκέδαση, αγαπητοί Ρωμαίοι θεατές! Οπου να 'ναι θα βάλουνε και ζωντανά λιοντάρια να τρώνε ζωντανούς ανθρώπους στους κινηματογράφους. Ισως, ποιος ξέρει, μπορεί να μοιράζουν και καλαμάκια, για να πίνετε το αίμα που θα χύνεται από τις οθόνες! Δεν υπάρχει μέση λύση. Ή γυρίζεις την πλάτη ή συμμετέχεις!
Και από τη στάση σου κρίνεις και κρίνεσαι!
Παίζουν: Κερτ Ράσελ, Τζος Λούκας, Ρίτσαρντ Ντρέιφους, Εμι Ρόσαμ, Τζάσιντα Μπάρετ κ.ά.