Συναγωνίστριες και συναγωνιστές του μαχόμενου ειρηνιστικού κινήματος, στο δρόμο της καλοκαιρινής ραστώνης, όσο κι αν αυτή αποτελεί ζωτική ανθρώπινη ανάγκη, είναι ωφέλιμο να σκεπτόμαστε ορισμένες βασικές μας αρχές που τόσο καλά γνωρίζουμε. Αλλωστε, τις στιγμές που το σώμα και η ψυχή χαλαρώνουν, μπρος στην απεραντοσύνη της θάλασσας και τ' ουρανού η σκέψη γίνεται πιο νηφάλια και πιο αληθινή.
Ελαχε σε μας, τις γενιές των δυο παγκόσμιων ιμπεριαλιστικών πολέμων, των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων, των λαϊκών εξεγέρσεων και των κοινωνικών επαναστάσεων. Ελαχε σε μας, τις τραγικές γενιές του εικοστού αιώνα, του ανυπέρβλητου συνεχούς ακάθιστου αγώνα για λαϊκές δημοκρατικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες, για κοινωνική δικαιοσύνη και πρόοδο. Ελαχε σε μας, στη δύση ενός αιώνα και στην ανατολή ενός καινούριου, να μετρήσουμε τη μέχρι τώρα περπατησιά μας, να κοιτάξουμε το δισάκι μας και να αναλογιστούμε εκείνα που πράξαμε και εκείνα που δεν πράξαμε. Κοιτάμε στο βάθος του ορίζοντα προσπαθώντας να ερμηνεύσουμε τα σήματα των επερχόμενων νέων καιρών και να ετοιμάσουμε τα έχει μας, κόντρα σε ό,τι υποδουλώνει το σώμα, το πνεύμα και την ψυχή του ανθρώπου.
Συναγωνίστριες και συναγωνιστές του μαχόμενου ειρηνιστικού κινήματος, στην εναγώνια ερμηνευτική μας προσπάθεια έχουμε ήδη τα πρώτα δεδομένα στοιχεία των νέων καιρών. Τρεις λέξεις δεσπόζουν: «Παγκόσμια Νέα Τάξη». Είναι ένας πλανητικός μύλος που προσπαθεί να αλέσει κάθε εθνική, λαϊκή, ανθρώπινη ιδιαιτερότητα. Στο όνομα μιας ψεύτικης κατάργησης ταξικών κοινωνικών διακρίσεων προσπαθούν να ευνουχίσουν την πρωτοπορία των εργαζομένων, το επαναστατικό τμήμα της εργατικής τάξης. Προσπαθούν με δόλιες ενέργειες, να διχάσουν έθνη και λαούς σε ένα ατέρμονο παιχνίδι φανταστικής επικράτησης και να τους οδηγήσουν στο σύγχρονο Καιάδα της αλλοτρίωσης.
Με τη λέξη «παγκοσμιοποίηση» εννοούν να εκμαυλίσουν την πανανθρώπινη συνείδηση σε μια τρέχουσα ελευθεριότητα που ικανοποιεί τα πλέον ποταπά ένστικτα του ανθρώπου. Αναγκαιότητα κι ελευθερία , αυτές οι δύο πανάρχαιες λέξεις της ελληνικής διαλεκτικής, φέρονται ως αντίπαλες έννοιες στο κυνήγι του πλουτισμού και της αυτοϊκανοποίητης μωροφιλοδοξίας. Λέξεις όπως «θρησκεία», «πατρίδα», «οικογένεια», «έθνος» που αποτέλεσαν την ιδεολογική λυδία λίθο των λαών και δικαιολόγησαν τους πιο φονικούς πολέμους της ιστορίας, επιχειρείται να πεταχτούν στα άχρηστα από εκείνους ακριβώς, που τις χρησιμοποίησαν ως το όπιο της κυριαρχίας τους.
Μαχήτριες και μαχητές της ελευθερίας και της ειρήνης , εάν με τη λέξη «παγκοσμιοποίηση» εννοούν τη διάλυση της ανθρώπινης συνείδησης σε μια διαχέουσα υπόσταση χωρίς όρους και έρμαια, με τις λέξεις «Νέα Τάξη» εννοούν τη διάλυση αυτής καθεαυτής της υλικής γεωγραφικής υπόστασης των λαών. Στο νέο καθεστώς τα σύνορα κι η αποκλειστική εθνική επικράτεια παύουν να έχουν σημασία. Μια ανεξέλεγκτη υπερεθνική λέσχη ισχυρών αναλαμβάνει με την απειλή της ισχύος να καθορίσει τη μορφή και το περιεχόμενο της επικράτειας κάθε χώρας σύμφωνα με τα εκάστοτε συμφέροντα της διεθνούς υπερεθνικής ολιγαρχίας. Μέχρι και το Δεύτερο Παγκόσμιο Ιμπεριαλιστικό Πόλεμο, οι συγκρούσεις έγιναν από αντίπαλες πολυεθνικές συμπράξεις. Σήμερα, στην εποχή του υπερεθνισμού, οι πολυεθνικές συμπράξεις υπάρχουν στο ευρύτερο πλαίσιο μιας παγκόσμιας υπερεθνικής σύμπραξης και ανταγωνισμού, που εξαντλεί τις εσωτερικές της αντιθέσεις, για την ώρα, σε «συμμαχικές αγκωνιές». Αυτό, ακριβώς, το καθεστώς των «συμμαχικών αγκωνιών» είναι ο τρόπος ύπαρξής της, η εσωτερική της ισορροπία, ένας τρόπος διασφάλισης των κάθε φορά επιμέρους κυριαρχιών. Σε αυτές ακριβώς, εντάσσονται διαφορετικές φαινομενικές ενέργειες ισχυρών σε διάφορα σημεία του πλανήτη, π.χ. Βαλκάνια, Καύκασος, Ανατολική Ευρώπη, υπαρκτή Ευρωπαϊκή Ενωση κλπ.
Μαχήτριες και μαχητές της ελευθερίας και της ειρήνης , όλες αυτές οι διαπιστώσεις αποτελούν ένα εντελώς γενικό πλαίσιο αρχών από το οποίο εκπορεύονται οι σκέψεις μας για κάθε λογής επιμέρους ουσιώδη προβλήματα. Αυτό είναι το θεωρητικό φιλοσοφικό μας έρμα. Με αυτό συμπορευόμαστε στο δικαίωμα της ανθρώπινης καταξίωσης. Από αυτό αντλούμε τη δύναμη του αγώνα μας να αντιμετωπίσουμε όρθιοι και με σταθερή θέληση την επερχόμενη θύελλα.
Αντώνης ΔΑΜΙΓΟΣ