Με την κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο, ξεκίνησε η εκδήλωση μνήμης στον κομμουνιστή δημοσιογράφο Κώστα Βιδάλη στη Μελία |
Μπορεί να μην έχει βρεθεί ποτέ η «γούρνα», όπου αποτέθηκε η ξεσκισμένη, από τα σκυλιά, σάρκα του λαϊκού ήρωα της δημοσιογραφίας, αλλά ο γρανιτένιος βράχος - μνημείο, που στέκει αγέρωχος στην πλατεία του χωριού Μελία, κρατάει ζωντανό το ατίθασο πνεύμα του, στέλνοντας το μήνυμα μιας θυσίας που ζητά δικαίωση. Και η δικαίωση της θυσίας του Κώστα Βιδάλη, που έπεσε θύμα της τρομοκρατικής δράσης των παρακρατικών - τον δολοφόνησαν, τον Αύγουστο του 1946, τα «μαντρόσκυλα του Σούρλα», δρώντας υπό τις οδηγίες των Εγγλέζων αφεντικών τους και των ντόπιων προδοτών της πατρίδας - δεν μπορεί να 'ρθει παρά μονάχα αν δικαιωθεί ο αγώνας της Εθνικής μας Αντίστασης.
Μπροστά σ' αυτόν τον γρανιτένιο βράχο ξεκίνησε η εκδήλωση με την κατάθεση στεφανιών από τους εκπροσώπους των φορέων και με τη μνήμη του παρελθόντος να στέλνει μήνυμα στο μέλλον, μέσα από το ποίημα που απήγγειλε μαθήτρια του δημοτικού σχολείου της Μελίας.
Κι ύστερα στην αίθουσα του πολιτιστικού κέντρου του χωριού, όπου τα λόγια των ομιλητών για τη ζωή, το έργο και το θάνατο του Βιδάλη, αποδεικνύουν ότι στο πρόσωπο του κομμουνιστή δημοσιογράφου, αναγνωρίζεται και εκτιμιέται - ακόμα και από ανθρώπους με διαφορετικά ιδεολογικά και πολιτικά «πιστεύω» - η αξία και το δίκιο του αγώνα του λαού μας στην περίοδο της Εθνικής Αντίστασης και μετέπειτα, αλλά και το ουσιαστικό νόημα της δημοσιογραφίας.
Ολοι όσοι μίλησαν στην εκδήλωση, αναγνώρισαν ότι αυτά που «έστειλαν» τον Κώστα Βιδάλη στη Θεσσαλία για το «τελευταίο ρεπορτάζ», ήταν τα ιδανικά του: Η έγνοια του για τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, που υπόφεραν στα νύχια των δολοφόνων του παρακράτους. Η βαθιά πίστη του στο δίκιο αγώνα του λαού για ελευθερία, δημοκρατία, δικαιοσύνη, κοινωνική πρόοδο. Η αταλάντευτη προσήλωσή του στο δημοσιογραφικό χρέος για την αποκάλυψη της αλήθειας, την ουσιαστική ενημέρωση, την υπεράσπιση του αδύναμου και του κατατρεγμένου. Κι όλα αυτά τα ιδανικά σχετίζονται, άμεσα, με την ιδιότητα του κομμουνιστή που είχε, τιμούσε και υπερασπίστηκε μέχρι θανάτου.
Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσαν τα λόγια του Νίκου Καραντηνού - τα μετέφερε στην αίθουσα ο Βασίλης Καζάκος, γραμματέας του Πανελλήνιου Συνδέσμου Δημοσιογράφων Εθνικής Αντίστασης, καθώς ο Νίκος, μαθητής και συμμαχητής στο ίδιο δημοσιογραφικό «μετερίζι» με τον Βιδάλη, για πρώτη φορά, δεν κατόρθωσε να παραβρεθεί στην εκδήλωση, αλλά ήταν «ωσεί παρών» κι όλοι αναφέρθηκαν σ' αυτόν - που θύμισαν στη φράση, παρακαταθήκη του Κ. Βιδάλη για τους δημοσιογράφους του παρόντος και του μέλλοντος: «Να γράφετε απλά και τίμια για το λαό, κύριοι συνάδελφοι».
Χαιρετισμό στην εκδήλωση έστειλε και ο Κώστας Νίτσος, αντιστασιακός δημοσιογράφος, αντιπρόεδρος του Συνδέσμου, που δούλεψε κι αυτός μαζί με τον Βιδάλη.
Κι όπως σημείωσε στην ομιλία του ο εκπρόσωπος του «Ρ», «αν ζούσε σήμερα ο Βιδάλης θα ήταν μαζί με τους αγρότες που παλεύουν για να κρατήσουν τα χωράφια τους και να μείνουν στον τόπο τους, με τους εργάτες που πασχίζουν για το μεροκάματο, με τους μαθητές και τους φοιτητές που αγωνίζονται για δημόσια δωρεάν Παιδεία. Θα ήταν στην Παλαιστίνη με τα παιδιά που πετροβολούν τα τανκς των κατακτητών, στην Κούβα για να μεταδώσει τους χτύπους της καρδιάς της Επανάστασης».
Στην εκδήλωση, όπως κάθε χρόνο, βραβεύτηκαν, και με χρηματικό ποσό από την ΕΣΗΕΑ, μαθητές του σχολείου της Μελίας. Φέτος, οι βραβευθέντες είναι οι Χριστίνα Καμπέρη, Βάσια Μουζάλα, Ζωή Νικόλη, Κ. Παγωνόπουλος και Κ. Γαρυφαλλόπουλος. Επίσης, ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Δημοσιογράφων Εθνικής Αντίστασης δώρισε ένα χαρακτικό του Τάσσου, για τη «μάχη της σοδειάς», που θα κοσμεί την αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου του χωριού.